mei 04, 2008

Wroetende evers (Alentejo-feb. 2008)

003 kopie 2

 

 

 

 

 

 

 

Vóór en ná.

Af en toe zien we aan de einder een varken(tje) voorbijhuppelen met in haar kielzog de dochter van één van onze buren.

De échte evers wachten meestal tot de schemering alvorens op te dagen. Ze wroeten dan met hun snuit in de bosbodem, op zoek naar eikels, knollen en ook dierlijk voedsel. Het heeft vast zijn nut dat omploegen, maar wij vinden het op sommige plaatsjes, ook handig omdat dat veel werk uitspaart. We zaaiden reeds het één en ander in die omgewoelde grond en stilaan steekt dat de kop op. Tomaten, courgetten, paprika's, ... spannend.

Wilde zwijnen leven in kleine kuddes, rotte genaamd. Wijfjes met hun kleintjes en één tot tweejarige zwijntjes. De mannen (keilers) leven meestal solitair. Mannetjes kunnen tot 185 cm lang worden en 200 kg zwaar. In het zuiden (o.a. Portugal) zijn ze iets kleiner en lichter. 

Door ontbossing, erosie en onvoldoende geregelde jacht zijn er weinig grote zoogdieren meer. De natuur- en milieubescherming staan nog in de kinderschoenen.

 

 

 

12:03 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.