jun 10, 2008

Camoes: gedicht+vertaling

 

No mundo poucos anos, e cansados,
vivi, cheios de vil miséria dura.
Foi-me tão cedo a luz do dia escura,
que não vi cinco lustros acabados.

Corri terras e mares apartados,
buscando à vida algum remédio ou cura –
mas aquilo que, enfim, não quer ventura,
não o alcançam trabalhos arriscados.

Criou-me Portugal na verde e cara
pátria minha Alenquer. Mas ar corruto,
que neste meu terreno vaso tinha,

Me fez manjar de peixes em ti, bruto
mar, que bates na Abássia fera e avara,
tão longe da ditosa pátria minha.

-----

Op aarde in een paar afgematte jaren
heb ik in harde ellende rondgezworven.
Door dagen grauw, voortijdig afgestorven,
wist ik er nog geen kwarteeuw rond te waren.

Zeeën en kusten ben ik afgevaren
om heul tegen dit leven, diepbedorven –
doch wat ik niet bij voorbaat had verworven
bleek ook niet weggelegd in doodsgevaren.

Zo, opgegroeid in Portugal, mijn eigen
groen Alemquer, - meegesleurd naderhand
door de verrotting die ik in mij omdroeg,

Vreet mij je vis op, rauwe zee die me omsloeg
waar grimmige Abessijnse kusten dreigen,
ver weg van mijn gelukking vaderland.

vertaling: dolf verspoor

19:43 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: camoes, gedicht |  Facebook |

Commentaren

In 2008 zijn we op vakantie in Portugal geweest. Als voorbereiding heb ik een boek gelezen over Louis de Camoes. Een betere voorbereiding kon ik me niet wensen. In elk dorp staat wel een standbeeld, of is een plein of straat naar hem genoemd. Ik ben een liefhebber van het werk van Slauerhoff. Ik had het gevoel dit volk te begrijpen. het zien van de twee sarcofagen was een hoogtepunt van de reis.

Gepost door: Leo van Mierlo | dec 21, 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.