jun 10, 2008

dieven

in Portugal...

Als ik alleen ben heb ik wel 's griezelmomenten maar echt bang ben ik niet.

Hoe hoog de criminaliteitscijfers liggen in het dorp weet ik ook niet maar dat zal wel meevallen zeker.

Onze auto plaatsen we meestal gemakkelijkheidshalve naast het huis. Op slot ? Meestal niet, als ik alleen ben 's nachts wel.                                                                                                               Ons huis sluiten we meestal wel af als we een lange afwezigheid hebben gepland, anders zelden.

009 kopie
Wij wonen zo'n 3 km buiten het dorp in de heuvels, de enige passanten zijn de overburen en op een zondagmiddag wandelden de eigenaars, van het terrein met het oude huisje naast het onze, ook soms voorbij. Donderdag en zondag komen die onverlaten van een jagers ook wel 's het beest uithangen in de buurt maar voor de rest geen kat...

Een 'trapje opstapje' en een brandblusser werden ons ontvreemd, geen idee wie, wat of waarom maar laten we de jagers nog maar 's beschuldigen.      Op díe onverlaten kom ik later nog terug.

Aan het strandje van Faro betrapten we ooit een dief op heterdaad. Omdat we ons slechts enkele honderd meter van ons voertuig zouden begeven liet ik voor één keer mijn videocamera in de auto liggen. Van op een afstandje merkten we verdachte bewegingen rondom ons vehikel. Adrenaline ! Een spurtje ! .. en de snoodaard bij de lurven gevat. Hij zette de camera netjes terug en deed alsof hij gewoon maar 's wilde kijken of alles nog in orde was (de grapjas). We scholden hem uit in onze eigen dialecten en hij droop af. Ik probeerde zijn nummerplaat te memoriseren maar bij de politie aangekomen bleek ze verdwenen. Jammer voor het volgende slachtoffer.

'Oplichting in Lissabon' en 'het (on)veiligheidsgevoel' is voor morgen. 

18:47 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: criminaliteit, dorp, jagers, faro |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.