jul 20, 2008

oplichting in Lissabon

444444
Iets voorbij het standbeeld van Pombal, dus toch een eindje stappen van het centrum komt er een meisje op mij afgelopen. Ik kijk op vanonder mijn hoedje en zie een aardig meisje van een jaar of vierentwintig. Klein, fijn, salopetje, baskettertjes en een sympathieke oogopslag. Ze heeft een stadsplannetje bij zich en vraagt me in perfect Engels of ik haar begrijp. Ik beaam.

"Ik ben lid van een Zuid-Afrikaanse sportclub en mijn groep arriveert pas morgen, maar ik heb enkel Randen (Z.-Afr betaalmiddel) en ik zoek een wisselkantoor in de buurt" Euh...ik wijs haar naar het grote hotel aan de overkant maar daar wilden/konden ze haar niet helpen. Tja, misschien kan ik haar helpen... 

Ze vraagt me vervolgens waar ik verblijf en ik zeg haar dat ik nog niets heb gereserveerd. Zij wil straks als ze centjes heeft en zodoende haar bagage kan ophalen uit de kluis in de luchthaven, naar een ander pensionnetje verhuizen, dichter naar het centrum toe. Ze vertelt me nog wat geloofwaardige verhalen omtrent haar verblijf en probleem en een gemoedelijk gesprekje volgt. Ik vraag haar of ze mij begrijpt als ik Nederlands spreek. "Ha, je bent Nederlandse, nee ik spreek geen Afrikaans ni." Ze heeft een acceptabele verklaring want ze kan wel Portugees. Ze schrikt dan ook lichtjes als ik haar vertel dat ik dat ook een beetje spreek en begrijp.

Terwijl ik haar verder probeer te taxeren ratelt ze rustig verder over haar vriend en familie. Eén fractie van een seconde ontwaar ik een valse oogopslag. "Mijn moeder is enkele maanden geleden overleden" vertrouwt ze me toe en terwijl zie ik haar mijn reactie inschatten. Ik reageerde niet volgens plan en dat moet ze aangevoeld hebben.

Ach, ik twijfel weer want ik kan haar verder niet betrappen op enige fout en ik vind mezelf ondertussen een wantrouwige, associale onverlaat. Ik leg onderweg nog een kamer vast dus ze weet waar ik logeren zal.

Bij de taxi's aangekomen op Rossio (hét plein vd stad) vraagt ze me even te wachten terwijl zij de prijs naar de luchthaven navraagt bij een chauffeur. Ik kijk haar na en zie in de taxidriver nog een medeplichtige. Als ze tijdens dat informeren ook maar één keer naar mij had opgekeken, al was het maar om te zien of ik er nog stond dan was de wijzer richting oplichting gevallen. Dat deed ze niet en ik besloot haar te helpen.

"20€ kan je die missen tot straks? Ik kom ze je terugbrengen of ik geef ze af in je net geboekte pensionnetje" Ze geeft me nog haar telefoonnr dat ik uit beleefdheid niet testte, ik ben toch geen onmens, en geef haar een briefje van 5€ en wat klein geld. Ze kijkt licht beteuterd maar verzekert me dat ik het ten laatste de volgende morgen terug heb.

Ik weet het, ik wéét het !! Ik weet het en ik zal nooit meer iemand helpen. Jammer, want ooit bevond ik mij in een gelijkaardige situatie in Spanje, maar dan écht en iemand hielp me ook uit de nood. 't Ging om minder geld en mijn redder in nood verzekerde me dat ik het mocht houden. Ik vrees dat dat voor goed verleden tijd is tenzij iemand de superactrice 'Sheila' tegen het lijf loopt en deze waarschuwing niet las.

Morgen frappant vervolg...

16:45 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oplichting, afrika, pombal |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.