jul 29, 2008

toerist in eigen stad (Antwerp)

018 kopie

Enkele dagen geleden kreeg ik de kans om mee de kathedraal op te gaan. In eerste instantie, enthousiast gereageerd, maar toen me verteld werd dat achter me de deur werd afgesloten moest ik er toch even over nadenken. Gelukkig won het enthousiasme van de lichte claustrofobie want zo erg was het nu ook weer niet en wat ik in de plaats kreeg was een fobieke waard.

Een ander fobieke dat zich soms meester maakt van me is cognitieve acro- of bathofobie, hoogte- of dieptevrees met specifiek de angst om te kunnen springen of vallen in mensentaal. Mijn hart klopt dan in mijn benen.

Gelukkig heeft die toren ook af en toe een platform waar we even op adem konden komen en wat info kregen van o.a. de torenwachter.

Het enorme uurwerk eens van dichtbij gezien en ook de enorme klokken (van Rome) horen en zien luiden. Maar het meest indrukwekkend is natuurlijk het uitzicht op het hoogste platform. Foto's maken ging me niet echt af, ik ben ook niet over de rand gaan kijken maar ik heb wel ten volle kunnen genieten. Het was ook zo 'n prachtig weer, een heerlijk zwoel windje...zááálig !

Ik had daar nog uren kunnen staan maar dat gaat natuurlijk niet, de torenwachter is verantwoordelijk en die mens had waarschijnlijk ook nog wat anders te doen. Bvb. manueel 4u slaan omdat hij een beetje tevoren iets ontregeld had door ons. Maar wie onlangs dacht dat het reeds 5u was en het werk kon neerleggen in Antwerpen mag de schuld doorschuiven naar de torenwachter die zich vergiste en de klok een keer teveel luidde.

Leuke ervaring.

De commentaren zijn gesloten.