dec 26, 2008

En toen werd het stil

Gisteren was het hier bijna akelig stil. Geen auto in de verte, geen trein, geen vliegend tuig, geen tractors, geen wind, zelfs geen vogeltjes en krekeltjes en dat was eigenlijk een beetje bevreemdend. Maar 't was wel genieten van 't zonnetje, heerlijk warm op mijn lieflijke wangetjes. En dus de geneugte van die oorverdovende stilte tot...

...O Senhor naast mij neerstreek met zijn pak apennootjes.

Nu, is die beste man op zoek naar een boek, een boek van onze auto, even denken welk merk ook alweer ? Ah ja, mitsubishi. Hij heeft waarschijnlijk zonet heel MIJN kast ondersteboven gegooid en nu gaat hij alsnog eens kijken in het desbetreffende voertuig en zowaar komt hij binnen met het boek. Oef, want als die iets in zijne kop heeft, heeft hij het ni in zijn voeten zene. Dat boek moest nog gevonden vandaag !

Daarstraks heb ik hem nog net staande kunnen houden op weg naar het dorp, alwaar grote vuilbakken staan. We staan een beetje achter en het aantal zakken is inmiddels opgelopen. Ik dring er al een tijdje op aan, en dit is het uitgelezen moment, om eens met de aanhanger te gaan en ook hett groot vuil en het gesorteerde glas in één keer weg te brengen maar telkenmale verzaakt hij. Ook daarstraks probeerde hij er onderuit te muizen. Niks daarvan, het moet nu eindelijk maar 's gebeuren en mokkend knoopte hij de zakken toe.

21:07 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: trein, auto, tractor, krekels, apennootjes |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.