jan 11, 2009

katten en vogeltjes

aaaafSenauke
 

Ik weet het, het is hun instinct, het zijn van nature  jagers. Hun moeder heeft bepaald waar haar kitten later op zou gaan jagen en dat deed ze door doelbewust bepaalde prooidieren op te zoeken.
Ze bracht enkel levende muizen mee naar de kleintjes om hen zo het jagen te leren. 
Voor onze geadopteerde 'portu-poezen' was het zelfs levensnoodzakelijk. Vlekje (ex-Plodge, ex-Plop) en haar familie kregen wat hondeneten en af en toe een droog brekkietje van onze ex-buren. Toen deze het land verlieten en een niet in toom gehouden populatie (lees: niet gesteriliseerde/gecastreerde) achterlieten waren de beestjes op zichzelf aangewezen en kwamen de instincten en ervaringen van pas.

Maar het is nooit leuk om hen al dan niet met luide aankondiging te zien arriveren met een nog levend wezentje in hun bekje. Vaak wordt er eerst nog wat gejongleerd met de prooi alvorens ze het gaan verorberen. Dat laatste mag je dan hopen want wat vaak ligt het lijkje gewoon wat dood te wezen op het terras. Vast een liefdevol kadoke voor ons maar écht blij kunnen we er niet mee zijn, het vogeltje of muisje indachtig.

Bache en zijn zusje Frauke vonden wij toen ze amper 5 à 6 weken oud waren en zij kregen de jachttechnieken dus nooit echt mee van mama-poes. Ik las dat kittens die nooit hebben mogen jagen vaakgedragsstoornissen ontwikkelen.
Bache heeft nog nooit een vogeltje gevangen en dat hij een gedragsstoornis heeft is eigenlijk een understatement. Het is duidelijk dat het dier wel geïntrigeerd is maar begot niet weet wat hij er mee zou moeten aanvangen.

In Antwerpen konden de Belgo-poezen wel op het dakterras maar ze mochten niet in de tuin. Uit het raam kijken was voor Senauke, die wel alles ooit heeft meegekregen van haar moeder, dan ook een fijne bezigheid. Voorbijvliegende of pikkende vogels prikkelden haar zin tot jagen en haar staartje ging dan heen en weer. Deze zin naar jagen bevordert de speekselvloed en vandaar het bekende kwettergeluidje. Is de prooi verdwenen ontspannen ze zich weer.

Katten jagen het liefst op de grond voor een holletje en  in de lucht. Een stukje speelgoed aan een touwtje proberen ze al gauw met een sprong te pakken te krijgen. Soms zal het niet lukken de prooi te pakken te krijgen, maar dat kan hen niet schelen. De zin om zich te bewegen is aangeboren en ook in het wild levende katten jagen omdat ze het leuk vinden, ook al hebben ze geen honger.

Het is erg moeilijk om een kat het jagen op vogels af te leren, want de drang daartoe wordt bij elk succes groter. Je kunt een kitten naar het schijnt echter heel goed aan vogels laten wennen. Hij zal daar later ook niet op gaan jagen dan.

Volgens een enquête in de VS, Groot-Brittannië, Duitsland en Zweden val het moordenaarsgehalte van de kat wel mee, slechts 3% van de omgekomen vogels is voor hun rekening. Tijdens de broedtijd moet je de kat echter wel goed in de gaten houden. Als vogels zich door een kat bedreigd voelen broeden ze vaak niet of stoppen met broeden. Best poes binnenhouden in deze periode dus.

Als je je kat 's middags eten geeft en hem daarna pas naar buiten laat, is hij vaak te moe om zijn jachtinstinct te volgen. Hij zal dan liever een zonnebad nemen. Op die manier kun je het jagen een beetje beperken.

Als je wilt dat je kat stopt met de nachtelijke wandelingen, sluit haar dan enkele weken consequent in huis op. Ze verzet dan haar interne klok en gaat overdag wandelen.

Commentaren

ik kan er niet aan wennen Oh ja zooooooooooooo herkenbaar!!
Dat is nu iets waar ik na 37 jaar katten te bezitten (eerst bij mijn ouders, later in men eigen gezinnetje)nooit aan heb kunnen wennen...een vogeltje waar katlief mee thuiskomt en helemaal horror als je het borstkastje van dat arme sukkeltje paniekerig nog op en neer ziet gaan!
Maar ja het één kan niet zonder het ander, het hoort er helemaal bij maar aanvaarden doe je dat als dierenliefber nooit helemaal hé?!
groetjes,
Dora

Gepost door: Dora834 | jan 12, 2009

Reageren op dit commentaar

Ik hoop dat ik nooit zelf de genadesleg nog zal moeten geven want dat is helemaal horror.

Gepost door: A Rainha | jan 12, 2009

Reageren op dit commentaar

Wij zitten hier met twee kattepoezen in huis. Maar dat zijn binnenkatten. We wonen aan een drukke baan, en ik zou het me heel m'n leven beklagen, moesten ze onder een auto terecht komen ... Hier is dus geen jachtinstinct meer te vinden, alleen als er vis of vlees in de buurt is ...
Nog een fijne week !

Gepost door: Mamapippa | jan 12, 2009

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.