mei 31, 2009

Bang als een wezel

Een ijzingwekkende gil galmt over onze heuvel. Ik ren naar buiten, loop het erf op, kijk om me heen, loop het kasteel euh huis rond. "Hulp!"  Het klinkt dichtbij en ik begeef me naar het werk- waskamertje alwaar ik mijn eega ontwaar, in vólle paniek, ín het midden van de kamer óp een stoel, de armen voor de borst gevouwen en zachtjes door de knieën gebogen. "Ráááiiii-nhááá !!!"

Ik: "Wat is er Senhor ?" Want zo -zonder lidwoord- noemen wij elkaar in den omgang. Mét zou belachelijk zijn. "De kóó-ning-iii-in !!!" "Wat de meneer ?"

"Een muis !!!"

Ik: "Waar ?"

"Daarrrr" fluistert hij en wijst met een kort vingertje naar de hoek van de kamer.

Het arme diertje heeft zich verschanst achter de wasmachine. Ik zie nog net 't staartje. Goh, met plezier hang ik de stoere redster der mijner gade uit maarruh daar zitten misschien ook spinnekoppen achter, dus nee. Ik wacht tot het beestje zich wat hoger begeeft maar het is natuurlijk nog veel banger dan O Senhor. Uiteindelijk beland Mickey mouse toch óp de machine, kijkt me 5 seconden recht in de ogen en is weer pleite. Ze probeert te klimmen tot in haar vermoedelijk schuilplaatsje maar het lukt niet.

De hele tijd. Let wel de héle tijd ! zitten er 2, jawel TWEE !! poezen, já KATTEN ! in het kamertje (om van die andere 4 ergens ten velde nog te zwijgen). Eéntje heeft het erg druk met de plakband en een ander wandelt doodgemoedereerd naar buiten. Nu zeg ik u, ze laten geen kans voorbij gaan om ons te verblijden met een prooi maar nu hadden ze toch écht wat anders aan hun kop. Tape onderandere. Echter, het vangen van een muisje, nee dát stond niet op het programma op dát uur van die dag. Gelukkig maar want ik heb inmiddels persoonlijk kennis gemaakt met het eventuele slachtoffer en dus mag ik er niet aan denken een lijkje te moeten ruimen.

Enfin, het lukt muis uiteindelijk toch om zijn basis te bereiken in het nog af te werken dak. We weten nu dus wie er regelmatig boven onze hoofden huishoudt: den Jerry. Niet wat O Senhor gepland had dus. Uitstel van executie denkt hij vast want hij gaat zeker een val kopen. Geen nood: zo ééntje waarmee je muis kan vangen en verderop weer kan loslaten. Tsss, den Jerry in the killing fields plaatsen dus. "Feel guilty O Senhor."


Vanmorgen trouwens nog een slachtoffer in that zelfde field gevonden: een marterachtige. Op het eerste zicht een jong hermelijntje maar na verdere bestudering tot de conclusie gekomen dat het een wezeltje moet zijn. Het keeltje overgebeten en achtergelaten. Arm dierke. Zo een mooi wezentje. Jammer dat ik het hier nog nooit levend heb mogen aanschouwen. Gisteren wél een, ja minder spectaculair maar toch, wandelende tak. Lijkt iets teveel op een hooiwagen naar mijn zin maar toch wel leuk om eens op je muur te zien wandelen.

De commentaren zijn gesloten.