sep 30, 2009

I'm only happy when it rains

(garbage) Dat is er nu ook weer ver over maar naar die eerste echte regenbui keken we halsreikend uit. Al twee keer hadden we weer het nakijken gehad en één keer werden we geplezierd met enkele seconden een zevental druppels. Nee, het mocht er nu eens echt goed gaan uitvallen, een fikse bui die het land zou bedruipen, gezellige diepe plassen veroorzaakte en de klaverzaadjes zouden doen ontspruiten.

Mooi zo, gisterennamiddag was het zover, een heerlijke 25°C op de thermometer en het onweer barstte onverbiddelijk open. Het galmde en flitste...

Bova, de koddige kater, bood zich na de hevigste vlaag verzopen aan... even uitwringen en dan mocht hij plaatsnemen op onze, tegen alle vuil voorziene en dus met ontsierende plaids bevroede, zetel. Dan kwam Vlekje binnengewaaid, iets minder doordrenkt, maar met veel lawaai eiste ze alsnog een afterwalk af. Graag. Mijzelf in mijn caoutchou bottekes gestoken, een regenjas opgediept en O Senhor er bijgesleurd. Op stap, weer of geen weer. Prettig door de plassen waden, de modder boetseren en de longen volzuigen met een overheerlijk bouquet, waar menig wasverzachter niet kan aan tippen.

Maar toen werd het zes uur, over een dik uur zou de avond gaan vallen en het zag er niet naar uit dat enige zonnestraal de kans nog zou krijgen er door te mogen priemen. Mja, 't mocht nu wel regenen en alles opfrissen maar ze moeten nu ook weer niet overdrijven hé. Why does it always rain on me ?(Travis) Waar is die zon ?

14:58 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zon, regen, september, bova, alentejo, garbage, travis, katten portugal |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.