okt 02, 2009

twee meisjes op ...

... stap.

De drinkebus... Schrijf je dat zo ? Of moet daar ook een 'tussen n' tussen. Denk het niet, denk zelfs dat die 'tussen e' weg moet, enfin, ik weet het niet. Ik heb dat ding gevuld met wat drinkwater, een krwazantje van den Aldi er bij gestoken, sokken en stapschoenekes aan, de Vlek iets vroeger dan gewoonlijk gevraagd of ze mee op stap wou maar dat bleek een overbodige vraag. Het beest schoot in een versnelling en liep me achterna.

Het zou niet zo maar een wandelingetje worden, nee ik had een tocht naar de grotere rivier gepland. Ze stapte nog gezwind mee tot aan het eerste opgedroogd stroompje maar hield kort daarna gedecideerd en onvermurwbaar halt. Tot hier en niet verder, schreeuwde ze letterlijk uit. Goed dan, een verlichte despoot houdt rekening met de belangen van zijn/haar onderdanen.

Dan maar alleen verder. Woeps ! Het struikgewas beweegt en een groot zwart dier rent het pad af. Een tweede gespikkeld dier volgt. Was ik maar bij Vlekje gebléven, brrr. Maar dan hoor ik zingende schapenbelletjes en komen de twee snoodaards me tegemoet, althans ééntje begroet me vrolijk kwispelend, de andere bekijkt me maar vies. Dan duikt Buurzoon-herder op. Tudo bem, blabla. De aardige hond blijkt een kind van de net overleden Pombina.

Até logo, en ik stap een eindje verder. Alleen.

Dacht ik. Ik draai me om en kijk in twee paar ogen. Evers ? Ik zoek een vluchtroute, de hoogte in maar merk algauw dat de twee juffrouwen gedomesticeerde zwijntjes zijn. We aanschouwen elkaar aandachtig, 'toch nooit zeker' zeker maar er blijkt vertrouwen uit beider richting. Nog even poseren meisjes en klik, dan verdwijnen ze het bos in, samen, alleen. Zouden die nu ontsnapt zijn of laat iemand zijn varkens wat lopen nu er overal lekkere knollen in de grond zitten ? Geen idee.

Ik wou hun nog zeggen het hazepad te kiezen want binnenkort gaan ze vast de barbecue op of de pan in. Ze zullen verworden tot spekreepjes, gehaktballetjes en vette koteletten. Of zou het hen worst wezen ?

Vast niet.

Dan huiswaarts en mijn poezenvriendinnetje bevond zich niet meer op hetzelfde plaatsje. Even roepen en na drie keer een antwoord uit het struikgewas: MIAUW!!! MIAUW!!! Ja ja 't is al goed, kom nu maar. "Ziet ge nu wel" probeerde ze me nog diets te maken, "honden, ne mens én twee varkens". Ja, ja kom nu maar en wij samen naar huis. Zeg nu nog dat katten geen honden zijn.

01-10-2009


01-10-2009 (3)


01-10-2009 (2)

15:54 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.