mrt 30, 2010

Post aangekomen,

nu hopelijk genezen want ik ben 't zo beu als koude pap.

De post annex kruideniertje annex café wordt uitgebaat door een klein, mollig koppeltje. Vriendelijke man zo een tien jaar geleden. Bij één van onze eerste bezoeken aan dit dorp belandden we in hun cafeetje; we waren nog op zoek naar een stukje grond en we raakten aan de praat met hem. Hij sprak wat Duits en vermengd met wat Portugees lukte een conversatie wel.

Een tijdje en wat bezichtigingen met verschillende mensen en makelaars later ontdekten we dat ons favoriete stukje bij dit dorp hoorde. Tijdens en na de aankoop gingen we dus regelmatig een wijntje (12frank) of een galão nuttigen in het postkantoor.

Hoe, waarom en wanneer de sfeer veranderd is, daar hebben we het raden naar maar mevrouw Post lijkt wel een hekel aan ons te hebben. Ze smijt de toegekomen post net niet de toonbank over, wisselgeld klingelt net iets te hard en ze mompelt amper een boa tarde als we aandringen. Vele observaties geven geen uitsluitsel, soms is ze iets vriendelijker en kan er een glimlachje af, misschien heeft ze last van stemmingswisselingen ? Een andere keer wordt er leutig gedaan met de volgende of vorige klant en wringt ze haar gezicht prompt in citroen als wij aan de beurt zijn. Heeft ze iets tegen vreemdelingen ? denk ik dan als onze nieuwe Nederlandse buren dezelfde bevindingen hebben. Ik weet het niet, voor de rest wordt er in het dorp vriendelijk over en weer ge-bomdia of geboatard 't, het is dus geen algemene hetze tegen ons.

De postdame in het dorp verder is dan weer een voorbeeld van hoe het wel kan, de vriendelijkheid zelve, wat graag gaan we daar naar de post als het kan.

19:09 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: post |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.