apr 21, 2010

Wat een uitzicht !

Alles went. Ook een uitzicht blijkbaar. De eerste keer dat we zelf het uitzicht mochten aanschouwen kwam het zelfs slechts op de tweede plaats. Een ander huisje, niet zo ver hier vandaan trouwens, had nog een spectaculairder panorama. Het was dus niet dát wat ons overstag haalde. Nee, het was meer de nabije omgeving. Die was groen bebost én met kurkeiken en geen eucalyptussen. Om de zoveel jaar veranderen die laatste in telefoonpalen of stekskes en dus kozen we voor het echte bos.

Maar telkens er hier iemand al dan niet met een doel passeert valt hun mond open van verbazing. We kijken dan een beetje onnozel mee naar bvb. het verre Monchique of het huis van de verre kennissen dat ze van hieruit kunnen aanschouwen en gaan volledig mee in de verwondering.

Maar 't is waar hoor, wat een vergezicht! en allemaal groen met hier en daar een wit puntje of een kronkelend wegje. 't Is welgevallig en af en toe gaan we er ook eens voor zitten of gaan we met de verrekijker behalve gluren bij de buren ook de veranderingen in de natuur gade slaan. Allez, ik toch. O Senhor is zo meer voor dat gluren. Er mag geen vreemde auto bij de buren arriveren of daar grijpt hij al naar de kijker. Niks nieuws, ook in België weet hij mij altijd alle laatste nieuwtjes over de buren te vertellen. Hij weet perfect wie bij welke auto hoort maar ook dat die Afrikaanse vrouw bij die Est hoort en die Polen elke morgen om 7u20 vertrekken. Hij kan me met gemak uitleggen wiens fiets daar aan die boom geketend staat of wie de vuilbakjes aan de bushalte vult met zijn/haar huisvuil. Voor u mocht beginnen denken dat we daar in een marginale buurt wonen, hij weet ook wie bij het huis van de kitscherige tuin hoort, wie een P plaat bezit, van wie de chique mercedes is en wie zijn kinderen naar dure scholen stuurt. Maar dit geheel terzijde.

15:54 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: portugal, view |  Facebook |

Commentaren

Alles went ja, dat klopt, raar eigenlijk. O ja, ik was al een paar maal in Albufeira en het stikte daar van de straathonden, hele hordes die achter elkaar aan renden, met wonden en halve oren of staarten, rennend tussen de huisjes richting strand.(vooral aan de linkerkant van het stadje, met gezicht naar de oceaan.)

Gepost door: Danique | apr 23, 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.