mei 27, 2010

Sta er eens bij stil

Geen gebrek aan impulsen; het hele wereldgebeuren met al haar kleine en grote akkefietjes flitst als een onveranderlijke grootheid voorbij.

Wat pik ik daar uit en is dat wel belangrijk genoeg ? Moet het belangrijk zijn ? Mag het ook luchtig als er in de Golf van Mexico een natuurramp van ongeziene omvang plaatsvindt ? Moet kunnen, die kloot draait immers door, toch ? 

Nu ja dat moet wel. Ge zoudt anders wat zien. Misschien zou ze zo één keer eens even gewoonweg moeten blijven stilstaan. Of nog beter: een keer de andere kant moeten opdraaien. Gewóón, om óns, haar tweebenige bewoners, eens goed een geweten te schoppen.

Misschien beter er zelf eens bij blijven stilstaan. Over veertien dagen in het stemhokje bijvoorbeeld beste Belgen. Gij betekent met uw luttele 7 miljoen slechts een druppel op een hete plaat. Echter, gij hebt niet enkel wettelijk de plicht om uw stem uit te brengen, ge zijt het ook aan uzelf verplicht. Gij kunt het roer omgooien, gij hebt véél macht en gij kunt een voorbeeld zijn voor de rest van de wereld.

Dat doet ge natuurlijk niet door op een plezante pezewever te stemmen en het land voor enkele maanden lam te leggen waarna de stemmen zullen oplaaien om het hen alleen te laten proberen in een onafhankelijk pezewevertjesland alwaar wij, de Pezewevers, natuurlijk héél erg veul rijker zullen worden maar binnen onafzienbare tijd ons heil zullen moeten zoeken in de hogere regionen van het voormalige land.  

12:08 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

mei 17, 2010

We zijn er nog

Nog steeds bevinden wij ons op Belgisch grondgebied. We hebben ons eigen voertuig meegebracht en hoeven dus geen rekening te houden met de Eyjafjallajökull (misschien nt juist gespeld maar ik spreek het wel in één adem uit) die af en toe toe een scheetje laat en zo de beschaafde wereld weer lam kan leggen.

De laatste twee dagen gaat het een beetje, maar koúd dat dat hier al geweest is. Gelukkig ook hier cv, enkel de tegenslag dat die ketel het net begaf een dag na aankomst. Wij niet blij en Senauke al helemaal niet. Zágen dat dat beestje kan, ocharme toch. Volgens de berichten leken ook in Portugal de temperaturen slechts een schrale 18-20° C met een snijdende noordenwind te halen. Geen reden om meteen terug te willen.

Ach, zo een tijdje hier dat kunnen wij wel aan (nu we opnieuw warm water en verwarming) hebben. En sorry Portugezen, ik vind een vers kopbrood best lekker maar er gaat niets boven een lekker mals boke van hier, elke keer een ander soort brood maar allemaal even lekker en dan zwijg ik nog over de boterpistolekes. Pasteis de nata zijn overheerlijk maar hier is de keuze zo veel groter aan onevenaarbare zoete lekkernijen. We hebben hier al een chocoladebol van de Delhaize achterovergeslagen met ons beidjes. Ook het uitgebreide aanbod aan vleesvervangers kan ons zeer bekoren, de groentenburgers in alle variëteiten en vooral het boterhambeleg... alleen om de één of andere reden lijkt de vegi-salami altijd en overal uitverkocht en net dát is zo lekker.

Ik mis wel het bijna constante buitenleven en de weidsheid, de overheerlijke geuren en kleuren en de natuurgeluiden. Laat ons een kat een kat noemen, zo 'n stadsstudiootje kan dan wel 's gezellig zijn maar het is best ook een beetje verstikkend en claustrofobisch.

11:17 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: portugal, brood, belgie |  Facebook |

mei 07, 2010

Koffieroute

Zwart koffiebonenextract aangelengd met water, ik moet toegeven het kan heerlijk ruiken. Maar eerlijk ? Nee, een veel te waterachtige substantie, zelfs die waar je je lepeltje in recht kan zetten blijft uiteindelijk water met  koffiesmaak. Ja met veel suiker en veel melk of een toefje room; of met suiker, melk en cacao; of met gezoete soyamelk; of een beetje oploskoffie id warme (soya)melk of (soya)chocomelk enzovoort enzoverder.

Ik moet ook bekennen dat koffiesmaak één van van mijn favoriete aroma's is. Mokka-ijs of mousse of pralines met mokkavulling: njam njam. Af en toe, bij grote moede ga ik ook overstag voor een 'bica', een klein niet waterachtig Portugees koffietje waarvan je even in de hoogste versnelling belandt. Meestal schuif ik de helft van het petieterig ding nog door naar O Senhor maar kom ik heb wel een koffie besteld én er van gedronken zoals alle grote mensen vanaf 16 wel 's doen.

Maar. Ik was aan dit blogbericht natuurlijk niet begonnen als er geen 'maar' was geweest want ik zal eens vertellen waarom ik graag op de autostrade in Frankrijk rijd: de ochtendlijke koffietjes uit de automaat met vanillesmaak, daar betaal ik nu eens graag 100€ voor zie. Tolgewijs dan hein.

11:04 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, koffie, frankrijk, bic, tol, cofiroute |  Facebook |