jul 24, 2010

Franke van Rondrijk

Hattrick, rebound, pinanti, ja zelfs buitenspel heeft voor mij geen geheimen. Maar van wielrennen, daar heb ik geen kaas van gegeten. Ja, ik ken natuurlijk de renner der renners en ook die eeuwige tweede en qua namen van de jongste generatie kan ik ook nog mee. Ik ken ook zelfs Bartoli (ge kunt niet meelachen: inside joke). Ik ken ook nog het verschil ts een gewone koers en het veldrijden. In dat laatste zijn we zelfs wereldkampioen, hahaha. Dus eergisteren heb ik O Senhor eens gevraagd hoe dat nu eigenlijk zit met die koereurs en een wedstrijd als pakweg een RvF. Ik zie het allemaal net een beetje klaarder nu maar hoe de ene met 8 seconden van een andere wint dat vind ik maar een duister zaakje. Tevens zou ik ook niet, om dat een ander mij het gunt, een rit willen winnen. En de Tour winnen zonder één stomme ritoverwinning, dat vind ik er vér over.

En het is nu niet omdat een groot deel europeanen elk jaar helemaal vol is van de tour de frans, zoals dat zo gesellig klinkt uit een Nederlandse mond, dat ook de Portugezen daar wild van moeten worden. Ik val in herhaling als ik zeg dat vooral Koning voetbal hier heerst. Maar in 't weekend is 't van dattum. De ronde komt dan op tv. O Senhor, geen verwoede RVF fan maar toch een enthousiaste sportnieuws- en aanverwante roddelsraper strijkt dan graag neer in de nabijheid van een kijkbuis. En vaak is die koers dan zo boeiend dat hij na enige minuten het gegeven ergens ter hoogte van dromenland gaat volgen.

Mij zegt het, behalve wat luchtopnamen van mooie landschappen en leuke dorpjes helemaal niets. Het moet de macht der gewoonte zijn die menig man laat plaatsgrijpen voor zijn kijkkast.

En toch, ja toch heeft het iets zo een Ronde van Frankrijk. Ik word er een klein beetje warm en nostalgisch van. Het betekent dat het zomer is, vakantie, zelf blokske rond op mijn fietske, mijn vinger tussen mijn ketting waardoor de hele straat gealarmeerd werd omdat wel mijn vinger er bijna af was, verduisterde huizen, zwart-wit tv's die je nog zelf aan het scherm moest gaan verzetten en nog afhingen van een dakantenne, stella, tafelbier, rode limonade, een musketier, Elvis, Boney M, Swiebertje, Bartje, The Jordaches, naar de Chinees gaan, de kiwi ontdekken, plateauzolen, Vitabis, driehoekige drankjes, Top pop, Nederland waar alles al kon en mocht, Molukkers, proefbuisbaby's die nog tot de verbeelding spraken, autoloze zondagen én een Belg die de ronde van Frankrijk kon winnen. WINNEN zeg ik u. Schreeuwende vaders, nonkels, broers, kozijnen, zelfs moeders, tantes, zusters en grootmoeders: Ja, ja, jááá !!!! Ja dát waren tijden.

19:03 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ronde van frankrijk, eddy merckx |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.