jul 24, 2010

Franke van Rondrijk

Hattrick, rebound, pinanti, ja zelfs buitenspel heeft voor mij geen geheimen. Maar van wielrennen, daar heb ik geen kaas van gegeten. Ja, ik ken natuurlijk de renner der renners en ook die eeuwige tweede en qua namen van de jongste generatie kan ik ook nog mee. Ik ken ook zelfs Bartoli (ge kunt niet meelachen: inside joke). Ik ken ook nog het verschil ts een gewone koers en het veldrijden. In dat laatste zijn we zelfs wereldkampioen, hahaha. Dus eergisteren heb ik O Senhor eens gevraagd hoe dat nu eigenlijk zit met die koereurs en een wedstrijd als pakweg een RvF. Ik zie het allemaal net een beetje klaarder nu maar hoe de ene met 8 seconden van een andere wint dat vind ik maar een duister zaakje. Tevens zou ik ook niet, om dat een ander mij het gunt, een rit willen winnen. En de Tour winnen zonder één stomme ritoverwinning, dat vind ik er vér over.

En het is nu niet omdat een groot deel europeanen elk jaar helemaal vol is van de tour de frans, zoals dat zo gesellig klinkt uit een Nederlandse mond, dat ook de Portugezen daar wild van moeten worden. Ik val in herhaling als ik zeg dat vooral Koning voetbal hier heerst. Maar in 't weekend is 't van dattum. De ronde komt dan op tv. O Senhor, geen verwoede RVF fan maar toch een enthousiaste sportnieuws- en aanverwante roddelsraper strijkt dan graag neer in de nabijheid van een kijkbuis. En vaak is die koers dan zo boeiend dat hij na enige minuten het gegeven ergens ter hoogte van dromenland gaat volgen.

Mij zegt het, behalve wat luchtopnamen van mooie landschappen en leuke dorpjes helemaal niets. Het moet de macht der gewoonte zijn die menig man laat plaatsgrijpen voor zijn kijkkast.

En toch, ja toch heeft het iets zo een Ronde van Frankrijk. Ik word er een klein beetje warm en nostalgisch van. Het betekent dat het zomer is, vakantie, zelf blokske rond op mijn fietske, mijn vinger tussen mijn ketting waardoor de hele straat gealarmeerd werd omdat wel mijn vinger er bijna af was, verduisterde huizen, zwart-wit tv's die je nog zelf aan het scherm moest gaan verzetten en nog afhingen van een dakantenne, stella, tafelbier, rode limonade, een musketier, Elvis, Boney M, Swiebertje, Bartje, The Jordaches, naar de Chinees gaan, de kiwi ontdekken, plateauzolen, Vitabis, driehoekige drankjes, Top pop, Nederland waar alles al kon en mocht, Molukkers, proefbuisbaby's die nog tot de verbeelding spraken, autoloze zondagen én een Belg die de ronde van Frankrijk kon winnen. WINNEN zeg ik u. Schreeuwende vaders, nonkels, broers, kozijnen, zelfs moeders, tantes, zusters en grootmoeders: Ja, ja, jááá !!!! Ja dát waren tijden.

19:03 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ronde van frankrijk, eddy merckx |  Facebook |

Pfff, da masjeert ni.

Ik antwoord op mijn eigen blog en moet dan de code valideren maar er staat helemaal geen code dus kan ik niets invullen en kan ik niet reageren.

Dan maar zo: @Danique: "Portugese wijn ?"

Dat spreekt.

10:39 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

jul 23, 2010

Win een fles wijn

De honderduizendste, al dan niet toevallige, bezoeker van deze blog krijgt een fles wijn. Wel met een kopiebewijsje.

O Senhor doet een siësta. De katten ook.

14:07 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

jul 22, 2010

Het einde in zicht

Eigenlijk nog lang niet maar 't vordert toch. Tegen eind van de maand krijgen we hoog bezoek maar wegens mijn plotse afwezigheid staan we helaas een eindje achterop het schema. Bwah, we steken dat bezoek wel in de boiler- en batterijkamer. De piep (huismuis) woont daar wel maar dat mag geen probleem zijn.

De badkamer moet nog betegeld, de lavabo geplaatst, de kurk aldaar gelegd, nog wat schilderwerk en de finishing touch uiteraard. Dat gaat niet lukken want er is ook nog wat anders te doen. De dressing gaat sowieso niet af zijn en de slaapkamer gaat slechts gedeeltelijk opgeleverd worden... het lijkt the block wel. Gelukkig moeten we tussendoor geen stomme spelletjes doen.

Nu moet ik naar het eten kijken...

19:24 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

jul 21, 2010

Een muildier

Skynetblogs in een nieuw kleedje, dat moet ik allemaal nog 's uitzoeken.

Ik doe een blitzbezoek aan O Senhor en os gatinhos. Vanmorgen heeft het hier een klein beetje gedruppeld, zeer vreemd voor de tijd van het jaar. Ook vanmorgen stond er een muildier in de tuin. Niet van de overburen noch van de andere. Zij gingen wel 's telefoneren naar nog een verdere buur. Het beest heeft al onze pekes opgegeten en is dan vertrokken richting een ander muildier, vervolgens is dat ander muildier ook uit haar wei gestapt en dan zijn ze samen vertrokken... op een drafje want de koord die de voorpo... euh benen... of geldt dat niet voor een muildier... enfin de koord was over en muildier ribbedebie.

 

23:57 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

jul 01, 2010

Er was eens...


...een fort in Wommelgem en in dat fort had een moederpoes 3 jonkskes geworpen. Op een dag kwam er een Senhor langs en vond de drie achtergelaten kittens. Thuisgekomen vertelde hij het aan de toekomstige Rainha en die zei dat ze de volgende dag zouden gaan kijken of mamapoes al terug was.. of niet. Indien het laatste het geval zou zijn dan zouden de toekomstige Rainha en de Senhor de beestjes adopteren...

 

En zo geschiedde. Eén zwart katje was verdwenen maar het andere zwartje en het lapje lagen nog in hun nestje van glasvezel en geen moederpoes te bekennen. De twee zagen er hulpeloos en hongerig uit en keken ons ook zo aan. De toek. Rainha pakte het zwartje en de Senhor schrok zich te pletter toen hij naar het blazend lapjeskittentje greep. De flauwe Senhor was toen nog een hondenman en kende nog niks van stoere poezen. De toek. Rainha lachte hem uit en zij nam zacht het blazende lapje in haar handen, ze duwde het zwart gorillaatje in de handen van de Senhor en togen naar huis.

's Nachts moesten de Senhor en de toek. Rainha opstaan want de 2 waren nog maar een week of vier-vijf en hadden nog babyvoeding nodig. Dat lukte allemaal aardig en Bache en Frauke groeiden op tot twee prachtige, lieve katten.

Maar toen gebeurde er iets merkwaardig. De Senhor en de toek. Rainha zaten even zwaar id verbouwingen en ze konden gelukkig logeren bij de toek. Rainhamoeder en -vader en diens stuk of tien poezen. Bache onderging een metamorfose, het aardige beestje veranderde in een waarlijk monster. Naar zijn zusje, Frauke toe maar ook naar ons.

Het begon in bed. De Senhor en de toek. Rainha mochten niet meer bewegen onder hun deken of ze kregen er waarlijk van langs. Bache werd dan heel boos, hij krabde en beet de Senhor, Frauke en de toek. Rainha. Die kregen heel veel schrik van het zwarte monstertje. De vechtpartijen met Frauke werden zelfs zo erg dat ze gescheiden werden als ze alleen thuis bleven.

Nooit is dat nog goed gekomen, de Senhor, zijn beste vriend kreeg er af en toe ook van langs maar ergens was er toch nog die verbondenheid. De Senhor mocht net dat ietsje meer dan een ander, twee poten op één buik... nu ja da's wat overdreven want zijn buikje heeft de Senhor ook nooit meer mogen knuffelen...

...tot op zijn sterfbedje. De dierenarts had het zieke Bache een kalmeerspuitje gegeven alvorens ze hem echt zou laten inslapen, ze liet de Senhor en de Rainha nog even alleen zodat deze nog even afscheid konden nemen en toen hebben die hem net als vroeger nog eens zonder krabben en bijten kunnen knuffelen, ook aan zijn buikje.


Een gelukkig beest in een Portugees kurkeiken bos:

017 (6) kopie 2


Een uiltje knappen op de oude broodoven, ook heel fijn:

Seebje


The Devil

00:38 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: bache |  Facebook |