sep 29, 2010

Ziek en gehandicapt

O Senhor ligt ziek (migraine) en gehandicapt (pols) te bed. Misschien komt het goed uit dat hij enkele dagen rust moet nemen want die pols blijft hij maar forceren. Het moet hier uiteraard vooruitgaan maar, wat het ook is aan dat hand, als dat de kans niet krijgt te genezen dan staan we straks nog verder van huis. Soms zo 'n koppig ventje.

Er wordt momenteel vooral beton gegoten (vloer) en binnenmuren bezet.

De popcorn is hier zout, veel te zout.

Het weer is mooi, lekker in de zon en genoeg koeling id schaduw. De avonden worden al vlug fris en 's nachts koelt het erg af. De ochtenden zijn meestal mistig en ook frisjes maar je voelt de zon haar best al doen. Wel veel vervelende insekten: vliegen allerhande, waarvan de dazen het meeste bloed vanonder mijn nagels halen. Voorts zijn er al heel wat vogeltjes afgezakt uit het noorden en veel anderen zijn alweer nog wat zuidelijker getrokken...

17:10 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vogels, portugal, o senhor, migraine, pols |  Facebook |

sep 26, 2010

Vijgen

004.JPGHun bunker

008.JPG

en het wederom vervallen huisje

 

 

Die van ons waren bijna allemaal geplukt dus toog ik naar de overkant. Het door het Brits/Portugees koppel achterlaten huisje en bijbouwsels heeft nog drie figueiras (vijgenbomen) en ik zag ze bijna lonken van in vogelvlucht let's say 1km (dik half uur doorstappen door berg en dal).

Het toentertijd (op hun niveau) opgeknapt huisje staat er wat zieltogend bij, de houten hutjes, bijna niet meer bereikbaar wegens verrotte planken, lijken er het bijltje bij neer te willen leggen.

Een paar weken geleden hoorden we echter uit die richting stemmen over de heuvels galmen. Een mens begint dan uiteraard te speculeren (in de zin van dingen bedenken die zouden kunnen gebeuren)... Komen ze terug ? Neuh. Proberen ze te verkopen ? Zou kunnen, daar wordt toch over gegist id buurt. Is het verkocht ? En aan wie dan ? ...

In feite hebben we niet veel echte buren meer: de buren waarmee we het meest contact hebben komen enkel nog werken op de boerderij, zijn broer en rivaal voor het leven, van hetzelfde laken een pak. Iets verderop werd de boerderij wat opgeknapt en wordt ze weer permanent bewoond maar die mensen kennen we eigenlijk niet. En dan zijn er de toekomstige buren uit Nl, die zullen er stilaan weer gaan aankomen in oktober. Dat zijn eigenlijk wel heel verre buren... hoe zit dat ook al weer: beter een verre buur dan een goeie vriend of beter een vriendelijke buur dan... laat maar.

Ah ja, die verse vijgen zijn overheerlijk.

19:52 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (1) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

test

test

19:51 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

sep 18, 2010

't Is koekenbak met tuup

Als 't brood op is en een winkeltocht er niet meteen inzit dan beginnen wij aan de Zweedse broodjes en andere toastjes. Als die dan weer verzwolgen zijn ga ik panne-zonder-tussen-n-koeken bakken.

Bruine suiker, Canadese siroop, gecondenseerde melk (lieflijk 'tuup' genoemd bij ons thuis en uitgevonden door mijn toentertijd al even lieflijk broereke), als er kaas in huis is kunnen er hartige koekebakjes bereid worden etc... maar O Senhor die gaat voor Choco. Choco, altijd choco op de pannekoeken. Ik vind dat saai en eigenlijk niet eens geslaagd als combinatie. Choco, tssss.

 

 

17:02 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

sep 13, 2010

God bestaat

God bestaat want hij daalde neder op het podium van het Pavilhão Atlântico in Lissabon. 's Mans stem, want God is dus wel degelijk een man, verpoost doorgaans ergens ter hoogte van het boeddhistisch hellevuur. Het diepe, warme, gouden geluid gecombineerd met poëtische libretto's niet gederfd van enige zelfspot en deprimandes deed menigeen smelten van genot en hartstocht.

Even pauze.

Ben zelf nog aan 't nasmelten maar daar zit hier ook gedeeltelijk de zon voor iets tussen...

... Inmiddels enkele uren later en veel graden minder...

Als er van mij een verslag wordt verwacht dan moet ik u teleurstellen. Ik heb daar geen notitieboekje bij de hand gehad en na afloop herinner ik mij nog het nr waarmee hij begon: 'Dance me to the end of love'. Voorts kan ik enkel kort resumeren dat het concert een diepe indruk heeft nagelaten. Ik kan de meeste reeds verschenen commentaren over de tour van Cohen sinds 2008 slechts beamen. De volgorde van nummers kwam vrijdag ook redelijk overeen met het op cd opgenomen liveconcert in Londen. Uiteraard met andere bindteksten maar qua performance ook nogal gelijk denk ik. Dat is uiteraard helemaal niet erg voor dit soort optredens. De man brengt, begeleidt, stelt voor en geniet er duidelijk zelf van. Huppeltje. Hoedje af.

 

 "Dance Me To The End Of Love"

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Leonard Cohen

sep 10, 2010

Leonard Cohen Lissabon

Als alles een beeetje meezit zit ik nu op balkon 1 plaats 18 of 17 geloof ik.

Het verslag volgt pas maandag want zondag gaan O Senhor en ik ook nog naar Super-jeugdsentiment-tramp kijken en ik kom tussentijds niet meer thuis.

21:00 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

sep 09, 2010

lang, langer, langste huis van de 'straat'

Dat huis blijft al groeien, het lijkt inmiddels een kleine straat met arbeiderswoninkjes. Het enige verschil is dat er maar één voordeur is en twee achterdeuren zijn + nog twee grote schuiframen alwaar ge er aan de achterkant ook uit kunt. Maar het einde komt wel in zicht. Toen we maandag onze bestelling doorgaven aan de bouwmaterialenboer begon het te dagen dat dat toch wel de laatste grote bestelling moest geweest zijn.

Een dak op dat laatste deel, nog een stukje bijbouwen en dan mogen ze komen kijken om ons in regel te stellen... ofzoiets.

Daarna maken we van onze 'stal op papier' een woon-, eetkamer met open keuken, de 'bijstal' wordt een atelier en het terras met afdak gaat toe. Néh!

 

13:57 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: huis, straat, portugal, alentejo, materialenboer |  Facebook |

sep 03, 2010

Ze zijn vertrokken

Zo, de mensen hun vakantie zit er op. Denk dat ze ondanks de hitte toch wel een goei verlof emme gad. Een keertje naar Milfontes, even een teen in 't water van Faro toen we O Senhor gingen afhalen en een keer naar de barragem en Pousada van Santa Clara alwaar we een pousada-diner hebben verschalkt.

Een Pousada is een staatshotel, meestal gelegen in een omgebouwd kasteel of op een prachtig gelegen plaats in de natuur. De inrichting is vaak erg smaakvol en duur: marmer, Grohekranen, etc...; de restaurants zijn van net iets betere kwaliteit dan de meeste eetgelegenheden. Er wordt met een beetje meer fantasie aan een gerecht gewerkt en dat heeft resultaat. De prijzen voor het eten vallen al bij al nog mee maar sommige extra's zijn bij het haar gesleurd. Ook de prijzen voor een simpel drankje swingen de pan uit. 4€ voor een ordinair pilsje vind ik er toch wel wat over. In vergelijking: mijn groententaartjes met sla kosten slechts 6€ en ik had er ook lekker mee gegeten. De andere gerechten draaien rond de 15 à 20€.

Voorts konden ze hier rustig op het terras van het uitzicht genieten of een boekske lezen. Een babbeltje met de katten maken of op wandeling met hen. Meer moet dat natuurlijk niet zijn. Maar tegen volgende zomer gaan we wel het opzetzwembad laten vollopen, zo een keer een frisse onderdompeling is wel fijn bij deze helse temperaturen. Eén keer 42°C en vaak boven de 35°C maar één keer, net toen O Senhor er nog van wou profiteren om wat mankracht te kunnen inschakelen bleef de thermometer 'slechts' rond de dertig draaien en bleven er wat wolken het zonnespel storen. We staan dus weer een beetje dichter bij de completering van het stulpje.

 

16:22 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie, portugal, pousada, santa clara, barragem, zwembad |  Facebook |