jan 28, 2011

Lieve Karolingers

Laat mij het in deze woelige tijden eens over de andere landshelft hebben.

Of toch over een klein deeltje ervan: Charleroi.

'Tchalerwé' is een stad in het zuiden van het land en staat vooral bekend als industriestad (kolen, staal) maar de laatste decennia vooral als vergane glorie met hoge wekloosheidscijfers. Met haar 200000 inwoners is ze de derde stad van het land. Charleroi heeft niet echt een Nederlandse naam verkregen zoals liege of Namur hoewel Karelskoning wel 's gebruikt werd in een radioprogramma. Soms worden de inwoners ook wel eens Karolingers genoemd maar met de Karolingen bestaat er eigenlijk geen verband.

Bekende Charleroirezen: Joelle Milquet, Proto, George Lemaitre (uitvinder hypothese oerknal én priester)

En wij landen en vertrekken er wel eens.

Vroeger vlogen O Senhor meestal samen op en af maar sinds we onze katten mee verhuisd hebben doen we dat meestal apart. Maar toen dus samen wachtend op onze trein na een aankomst besloten we alvast een frietje te steken in een friture aan het station.

Charleroi heeft wel iets en ik vind het er aangenamer dan in pakweg Voorburg (moet saaiste plaatsje van Nl zijn) of Hoboken (om maar iets te zeggen) maar we moeten dat niet onder stoelen of banken steken, er hangt ook een marginaal sfeertje in deze Henegouwse stad die niet eens de provinciehoofdstad mag zijn. Zo ook in frituur x. Je houdt je rugzakje en koffertje net iets meer in de gaten en zoals het hoort zijn we vriendelijk maar op onze hoede.

We hadden beiden al in de gaten dat we bestudeerd werden door een koppel van rond de 55 wat verderop. Af en toe een blik in onze richting en wat over en weer gepraat ts hen beider. Als hun frietjes op zijn nemen ze hun jas en kijken nog eens gefixeerd onze richting uit en dan maken ze aanstalten om zich naar ons tafeltje te begeven. Wij denken meteen aan geld of sigaretten maar de man vraagt ons of we broer en zus zijn... "Non" zeggen wij een beetje in verwarring. "Wel" zegt hij "dan zijn jullie een heel mooi koppel; ik zie dat jullie bij elkaar passen". Punt. We prevelen met een rooie kop nog iets van "Merci" en die prachtige mensen verdwenen weer in de marginaliteit. Neeje, er hebben geen ontvreemdingen plaatsgevonden gedurende het gesprek, het kwam uit hun hart en ze zitten voor altijd in het onze ook al kennen we hen niet echt.

01:00 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.