feb 28, 2011

Grafschennis

Onze katten hebben een eigen begraafplaatsje. Bache, Frauke en pipike liggen kort bij elkaar, stafkes asjes werden ook daar id buurt uitgestrooid.

Een beestje begraven mag hier onder noemer noeste arbeid geplaatst worden, steen en rots maken graven niet makkelijk. Echter, de everzwijnen weten er wel weg mee. Elke nacht wordt er wel ergens ten velde een heel perkje omgespit door de stevige varkensneuzen. Maar vannacht hebben ze de beest uitgehangen. Baches grafje werd helemaal omgewoeld, stenen her en der en een diep gat. Kortom niets minder dan grafschennis. Het arm dier.

Of zou het duiveltje toch uit de doden zijn opgestaan en 's nachts door het donkere bos de andere beesten de stuipen op het lijf aan 't jagen zijn ? O wee, wie het monstertje ook maar iets in de weg gaat leggen, zijn klauwen met weerhaken zullen in uw vlees haken, zijn ongetemde blik zal u doen wegkwijnen, zijn satanische lichaamsvochten (lees: katerpipi) zullen u doen bezwijmen... Gij lelijke zwijnen. 

De commentaren zijn gesloten.