mrt 15, 2011

Snoep van vroeger

Van everzwijnen over bliksems naar snoep van toen de dieren nog spraken.

De Leo. Nooit bij stilgestaan dat de manier waarop ik een Leowafeltje at niet enig was maar toen O Senhor uitlegde dat hij eerst de randjes afbeet en nadien, al naar gelang hoe vast die zat, ook de bovenkant tandengewijs demonteerde lag ik al plat omdat ik nu éénmaal al plat lag maar vond ik het ook erg geinig. Het bleef niet bij de Leo...

Centwafeltjes, toen nog enkel in een grote verpakking verkrijgbaar ondergingen ook een soort van demontage.

De ronde koeken van Prince die konden, mits warm genoeg, van elkaar gedraaid worden, eerst at ik dan de niet gechocolateerde kant op, dan beet ik de randjes af van het andere stuk en dán pas was het genieten van wat overschoot. Idem voor O Senhor.

Ik was ook wild iets minder bekende exemplaren in koekjesland: de mokkakoekjes. Afgeronde rechthoekjes van 4x6 zoiets en één kant voorzien van een mokkaglazuur. Njam.

Op feestjes of in een kantine kwamen er ook wel eens hartige hapjes op tafel, misschien nog net iets meer mijn meug. Chips van Smiths én van Samo. De paprika van Samo vond ik ronduit vies, één keer beet ik ook op ééntje dat nog vol gestolde olie zat ofzo en sindsdien vermeed ik alles van Samo. Bah. Maar Smiths waren en zijn eigenlijk nog altijd de beste, soms nam ik zelfs een pakje mee op reis want chips in het buitenland waren al helemaal niet te vreten, nog steeds vaak niet trouwens. Paprikasmaak kennen ze hier trouwens nog steeds niet. Zoute stokjes vond ik eigenlijk niet zo lekker maar eens ik daar ééntje van gegeten had bleef ik toch meer stokjes smikkelen. En kaas, kaas op een stokje voorzien van nog een ajuintje en/of augurkje geprikt in een halve meloen. Het enige simpele dipsausje was mosterd... en toch njam njam.

Thuis kwamen er ook wel eens sugusbollekes binnen en soms kreeg ik op de markt ook wel eens neuzen, niet te versmaden neuzen. En chocoladerepen van cote d'or: met nootjes of advocaat, veel meer smaken kan ik mij niet herinneren van in de tijd dat de repen nog in een papieren verpakking, met daarin een aluminium+vetpapiertje dat-je-dan-nog-eens-van-elkaar-kon-pulken, zaten.

Treets, Smarties (ventebollen bij ons genoemd) een tiental in keer binnenzwieren... smelt in de mond niet in de hand.

Met 10 frank (25 eurocent) werd de kassa vd plaatselijke kruidenier bijgespekt. Nestels (lange zwarte rolletjes van drop), later ook in rode uitvoering, spekken in rose en wit of met chocolade omhuld of rode met suikertjes of rose met kokosschilfers, zuurtjes, smoelentrekkers, donkerrose tuttefrut (kauwgom) van Bazooka om grote bellen mee te maken, later kwamen er ook dingen in een pakje bij: prikkelende en ploffende schilfertjes die dan ook kauwgom werden, toverballen vond ik wel mooi maar waren niet echt mijn ding.

Grotere en duurdere (3frank) snoepjes waren de Musketier, de raider en de Chacha of de chips natuurlijk.

Na het zwemmen gingen alle Belgische kinderen toen voor de pickles chips, zakje leegeten en dan nog met de vinger de kruimeltjes en de kruiden aflikken. Ik toch en O Senhor ook.

Nog ?

Stimorol chewing gum, papier om op te eten, kersjes (groen steeltje met rood natuurlijk), kettinkjes met gekleurde bollekes om af te bijten en enkel nog een koordje over te houden, lollies, koetjesrepen, likschelpen waar je uren zoet mee was, spinnekes.

Dorst ? Nee geen blikjes wel Sunkist driehoekjes en thuis Raak (de eerste limonade zonder prik in een plastic fles ! )en rode limonade.

En als ik 20frank had of kon samenleggen kochten we wel eens pudding in een kartonnen verpakking.

Nog ?

Ah ja, op school zag ik wel eens kinderen op een stokje knabbelen, dat bleek zoethout te zijn maar alvorens ik daar achter was had ik wel al eens proberen te sabberen op een gewoon takje, gevonden in 't park. Nee, ni grappig.

Een Engels meisje had soms iets bij dat op chipsjes leek maar eigenlijk waren dat cornflakes, dat viel tegen toen ik daar een keer van mocht proeven, ik dacht dat het een zoutje was maar het was meer een nietsje, een gepoft graantje eigenlijk maar dat kende ik toen nog niet echt.

In de herfst ging het er wat gezonder aan toe, dat viel mee met een schoolgebouw gelegen in een park, we raapten kastanjes en beukennootjes. 

Nog ?

Ijsjes in driekleuren in een wafeltje. Vanille, chocolade, mokka en pistache, 's zomer mss aardbeien maar veel meer smaken kan ik me niet herinneren. Zo simpel allemaal.

 

 

 

 

 

15:03 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.