mrt 23, 2011

En toen...

...werd het stil en koud.

Sporadisch nog een passant maar het grote ploegwerk blijkt voorlopig toch voorbij. Over de grafjes ligt een ijzerwerk, rond het jonge boompje in bloei ook, enkel de ophoging rond het huis met aanplant en trapje in wording loopt nog wat gevaar.

Het mooie weer van het afgelopen weekend zijn we ook kwijt, er hangt weer een witgrijze wolkenmassa en af en toe valt er een druppel, de boosdoener is vooral de koele, stugge noordenwind.

En dan is daar onze moordenares. Vlekje. Niets zo prettig om wakker te worden en de vogeltjes in de olijfboom vlakbij de slaapkamer gade te slaan. Vaak roodborstjes, vranke doch vriendelijk ogende zangvogeltjes. In de fleur van hun leven want 't is hof- en boelekesmakerij. Maar dat is buiten de waard gerekend... geen honger, slechts instinct en daar lag weer een presentje voor de deur. Zonet nog vrolijk fluitend door het leven en nu stil, koud en heel dood.

 

15:17 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.