apr 01, 2011

In geuren en kleuren

Dat een soort Duitse kluizenaar ooit 'het parfum' schreef daar kan ik nog steeds verrukt over zijn. Heerlijk hoe daarin geuren als beelden geschetst worden.

De meeste mensen kunnen ingedeeld worden als eerder visueel, auditief dan wel kinesthetisch ingesteld. Wat mezelf betreft ben ik er nog niet helemaal uit. Bovendien bestaat er ook nog zoiets als het olfactorisch (reukzin) systeem en de tastzin en ik maak er geen geheim van dat ik ook graag eens ruik en voel hoe de wereld in elkaar steekt. Geen kledingstuk wordt gepast alvorens eerst eens gevoeld te hebben, geen bloem gepasseerd zonder eens geroken te hebben.

Ook visueel laat ik weinig aan mij voorbij gaan, echter, het is selectief, soms faal ik zwaar ik mijn waarnemingen en visuele herinneringen. Zo gebeurt het dat ik gegarandeerd óver, naast of desgevallend ónder het potje kriekengelei kijk maar het desbetreffende onderwerp verzekerd op de blinde vlek valt. Sommige mensen hoef ik slechts één keer te zien en herken ik járen later uit de duizenden anderen daarentegen wonen al tien jaar drie huizen verder en vinden mij vast verwaand als ik niet als eerste een vriendelijk knikje hun richting uitstuur. Het zij zo. 

Ondanks een stilaan redelijk falend gehoor wegens teveel concerten en te luide pick up muziek speelt ook het auditieve een belangrijke rol. Sommige liedjes herken ik van de eerste noot en ook stemmen herken ik vaak na jaren. Goed het mag dan een slecht voorbeeld zijn maar toen ik enkele jaren geleden nietsvermoedend een terrasje passeerde in Leuven en de stem... euh laat ons het 'het communicatiemiddel' of 'het spraakgeluid' van een inmiddels gevierde journaliste in het oor geramd kreeg stond ik perplex van mezelf. Hoe was het mogelijk, de vrouw in kwestie had ik ongeveer vijfentwintig jaar eerder hooguit twee keer ontmoet als nicht van een vriendinnetje/buurmeisje bij haar thuis maar haar spraakvermogen was in mijn geheugen gegrift. Ok slecht voorbeeld, écht slecht want het geviseerde onderwerp was Annemie Struyf... Eigenlijk telt dat niet he, mevrouw Struyf valt buiten categorie qua stemgeluid.

Olfactorisch doe ik het dus ook niet slecht. Als sinusitus niet de kop heeft opgestoken vertrouw ik nogal op mijn neusorgaan. Zo herkende ik tijdens een stadswandeling een geur van wel dertig jaar geleden, de geur van een klasgenootje: peperkoek gedrenkt in zure pudding en gedroogde ajuinschilfertjes... mja zoiets, op het randje van ranzig dus. Ik draai mij om en jawel daar de familie P. nogwat. "Alles goed met u ?"

Maar hier is het alle dagen olfactorisch feest. Behalve de kattenbak of de mensenkakopvang die wel eens een scheetje id verkeerde richting laat ruikt het hier altijd naar groene, rode, gele of oranje natuurverschijnselen:  eucalyptusbossen, ontspruitende bloesems, natte klavertapijten, woestijnwinden,  lavendel, de wilde frisheid van limoenen en ander fraais ... 

  

 

 

 

 

 

15:08 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.