dec 21, 2008

18°C en de plassen worden slijk


slijk


Het is al een dag of 4 mooi weer maar de laatste 2 dagen halen we tussen 12u en zonsondergang minstens 18°, om het nog maar eens over het weer te hebben. Heerlijk om een winterse wandeling door berg en dal te maken. Ze waren aan hun middagdutje in de zon begonnen dus voor één keer moest ik de katten eens niet van me afschudden. Ik wil niet dat ze te ver zouden meestappen of mee verloren zouden lopen Knipogen. Ik ben ook niet van het type om dezelfde weg weer terug te wandelen, nee ik blijf doorgaan tot ik een rondje heb gemaakt. 

Een uurtje voor zonsondergang arriveerde ik op de 'grote' baan naar het dorp, dat betekende dat ik nog voor het donker zou thuiskomen.

dec 18, 2008

steensoep

Blijkt er niets gepost, dan weer wel en dan weer niet en nu helemaal niks meer. Tweede poging:

Steensoep ofte 'sopa de pedra'.

Het stadje Almeirim (Ribatejo) staat bekend voor deze soep. Er bestaat een oude legende over het ontstaan van de 'steensoep'.

Ik vond een Ierse legende:

Het verhaal van de soepsteen
Een Iers volksverhaal over van niets iets bijzonders maken
Er was eens een vagebond die door het land trok en zich zo goed en zo kwaad als het ging door het leven sloeg. Vaak bleef zijn maag leeg en de wind floot door zijn versleten kleren.

Op een dag vond de man dat een warm soepje hem goed zou doen. Wel bezat hij geen penny, maar hij wist dat in een boerenhuis in de buurt een vrouw woonde die wat simpel was. Dus besloot hij daar zijn geluk te beproeven. Bij de rivier zocht hij een mooie ronde steen uit die de grootte van een appel bezat. Toen liep hij naar het boerenhuis en vroeg de vrouw of hij misschien een pan en wat schoon water kon krijgen. Toen de pan met het water voor hem stond, waste hij de steen tot die helemaal schoon was en glom. De boerin stond erbij en keek verwonderd toe.

"Je geeft je veel moeite voor die steen," zei ze.

"Waarom niet, goede vrouw," antwoordde de vagebond, "het is immers ook een soepsteen."

"Een soepsteen?" vroeg de vrouw verwonderd, "betekent dat soms dat je met deze steen soep kan koken?"

"Zeker," antwoordde de vagebond zonder van zijn werk op te kijken, "en zelfs een heel bijzonder smakelijke soep."

"Wat zeg je nou? En kan iedereen dat?"

"Er is niets op tegen," zei de vagebond, "natuurlijk heb je er wel een beetje verstand voor nodig."

"Ja dan..;" zei de vrouw verbaasd, "wil je me misschien verklappen hoe je zo'n soep van die soepsteen maakt?"

"Met groot genoegen, beste vrouw," riep de arme hongerige man uit.

Hij gooide het vuile water weg, liep met de vrouw het huis in, zette de pan op het vuur, goot er een halve liter schoon water in en legde er toen voorzichtig de steen bij.

"Zo," zei hij en wreef in zijn handen, "nu kunnen we beginnen met het koken."

De vrouw keek oplettend toe, opdat haar geen enkele handeling ontging.

"Wat peper en zout zouden geen kwaad kunnen," mompelde de hongerige man.

De boerenvrouw rende al weg om de kruiden te halen. Het water begon te koken en de hongerige man fronste zijn voorhoofd: "Het bindt niet genoeg," zei de man als bij zichzelf, "een snufje meel zou er nog bij moeten."

De vrouw gaf hem gauw het meel aan.

De man roerde. De vrouw staarde geboeid naar de steen op de bodem van de pan, die nu nog slechts onduidelijk te zien was. "Ach," zei de vagebond, "ik zie daar een bot schapenbout dat je zeker aan je hond wilde geven. Dat is beter op zijn plaats in onze soep."

De boerenvrouw was eigenlijk helemaal niet van plan het bot schapenbout aan haar hond te voeren, want er zat nog een groot stuk vlees aan, maar opdat haar niets zou ontgaan, gehoorzaamde zij de vagebond zonder tegenspraak.

De man proefde de soep: "...smaakt goed en krachtig. Er ontbreken alleen nog een paar aardappelen."

En zonder zich om de vrouw te bekommeren die haar ogen niet van de borrelende soep in de pan nam, schilde de arme hongerige man een half dozijn aardappelen en deed die in de soep.

"De steen kookt goed uit," verklaarde hij, nadat hij nogmaals geproefd had, "maar weet je wat de soep op smaak af zou kunnen maken? Een paar uien!" Zo gezegd, zo gedaan. De hongerige man sneed de uien en gooide ze in de pan.

"Zo," verkondigde hij, "nu zijn we klaar. En dat zal je smaken... zo'n goede soep heb je nog nooit eerder gegeten. Wil je direct eens proeven?"

"Een beetje maar," zei de boerenvrouw, "ik heb net mijn middageten op. Hier is een klein bord. Als je daar wat voor me in wilt doen. O ja... het smaakt voortreffelijk. Wat zo'n soepsteen geen wonderen kan doen! Kun je me de steen niet verkopen?"

"Ik geef je hem cadeau," zei de vagebond royaal, terwijl de warme soep prettig door zijn koude en uitgehongerde lichaam in zijn maag stroomde.

"Dat is al te goed," zei de boerenvrouw, "maar dan moet je me een plezier doen, en ook een paar kleinigheden van mij aannemen. Wat tabak, een stuk spek... en hier, neem ook nog dit flesje met zelfgestookte jenever. Ik laat me niet graag door iemand in goedgeefsheid overtreffen."

De vagebond bedankte haar. Hij had zijn soep op. Hij stak de geschenken in zijn zakken en stond op. "Hartelijk bedankt, goede vrouw," zei hij, "nu moet ik weer verder om ook elders aan de mensen te tonen hoe je met een soepsteen omgaat. Het beste en veel geluk!"

Daarop ging hij weer op weg. De simpele vrouw bleef haar buurvrouwen maar doorzagen over de heerlijke soep die je met een soepsteen kunt maken. En daar zij zich ook iedere keer precies aan het recept van de landloper hield, lukten haar soepjes met de soepsteen steeds heel voortreffelijk.

 

* * * EINDE * * *

 


21:18 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Steensoep

test

dec 17, 2008

Het weer en bla bla bla

Het is al drie dagen mooi weer, dat betekent dat de zon, zolang ze de kans heeft, haar werk doet. Er wordt naarstig gewassen en afgewassen want voor je 't weet kan het gedaan zijn met het opladen van de batterijen.

...en bla bla bla en bla bla bla, niks bijzonders gebeurd en geen inspiratie dus bla bla bla...

Bla bla bla
Bla bla bla
Bla bla bla
Bla bla bla
Bla bla bla
Bla bla bla
Bla bla bla
Bla bla bla
Bla bla bla
Bla bla bla
Bla bla bla

Et moi, vraiment je 't aime

Praten kan je wel mooi
En je liegt zo oprecht
Dat je haast zelf gelooft
Al wat je mij belooft
Je zegt 'ik hou van jou'
En je meent het niet echt
Et moi, vraiment je 't aime

Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime

Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime

Bla bla bla
Bla bla bla

Wat je wil is een vrouw
Bla bla bla
Bla bla bla
Enkel voor je plezier
En soms ben je wel trouw
Maar dan op jou manier
Et moi, vraiment je 't aime

Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime

Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime
Et moi, vraiment je 't aime

Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je 't aime
Bla bla bla
Bla bla bla
Et moi, vraiment je
't aime
Bla bla bla

An Christy

 

 

20:37 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

dec 16, 2008

Als een blik kon doden...

bozehond

Deze boosdoenster bezorgde enkele weken geleden ons Senauke een shock. Best een aardige hond maar niet voor poezen. Bova en Vlekje maakten tijdens onze vooravondwandeling dan ook rechtsomkeer toen we onze buurman met zijn kudde en de 3 honden naderden. Ze wachtten wel tot ik weerkeerde om samen terug naar huis te gaaan. Hondstrouw die twee.

Bovlekje

 

20:40 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: honden, buurman, herder, bova, kudde, schaapjes, vlekje |  Facebook |

dec 14, 2008

shadow on the wall

shadow on the wall

18:41 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, schaduw, muur, wall, shadow |  Facebook |

dec 13, 2008

weer 50€ armer maar...

...'t Is in gang gezet. Gisteren door de zondvloed over de af en toe erg glibberige bochten naar de stad om ons 'project' in te leveren. Op tijd deze keer !

Even een akkefietje onder collega's over onze domicilie en onder welk district we ons nu eigenlijk bevinden maar de sfeer en vooral de klantvriendelijkheid is hier toch beduidend beter. Wie heeft er in een Antwerps districtshuis wel eens een pralinneke gekregen ? Haha !! Behalve een zure smoel van de oude garde aldaar vang je niets. Zo wij wel hier gisteren, nu ja mijnheer de bediende kon ook niet meer anders toen zijn collega hem er op attent maakte dat hij daar op zijn eentje gulzig zat te snoepen...hihihi... en hij kwam er aangezwierd met zijn armke halverwege en een heupwiegje er bovenop...u raadt het al: een homoke.En 't homoke vindt O Senhor vast ne knappe blonde god.

Enfin, de dame vulde alles netjes in en vestigde onze aandacht op het feit dat we onze namen verkeerd hadden ingevuld...bovendien vroeg ze ons waarom we maar één familienaam hebben... "enkel die van de vader ?? Je hebt toch ook een moeder ??" Ze begreep er niets van en wij eigenlijk ook niet, gelijkheid van man en vrouw ? An me hoela !

Maar goed, nog 50€ dokken en nu wachten geblazen... 

dec 12, 2008

naar de câmara zonder architect

004 kopie

Allé tweede keer goede keer ? Laat ons hopen, maar ik zou er niet van versteld staan doch erg pissig zijn als we nog eens moeten teruggaan.

O Senhor is nog rustig zijn doucheke aan 't nemen, hopelijk vindt hij zijn sakosj sebiet en kunnen we op tijd vertrekken om op tijd aan te komen. Vóór 15 u !

Wederom een hele misselijkmakende tocht heen en een iets meer ontspannende terug. Het meest directe baantje naar de 'stad' staat bol van de bochten dus nemen we liever de iets langere weg. We combineren onze boodschappen en komen sowieso toch uit op die laatste. En als het niet duidelijk is, dan kan ik er ook niks aan doen.

O Senhor klaagt dat hij enkel nog witte sokken heeft, aiaiai ! 't Is natuurlijk geen zicht, dat heb ik hem al meermaal diets gemaakt maar seg hij is toch van 't straat.Afgesloten

13:17 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, douche, baan, witte sokken, camara, alentejo, bochten |  Facebook |

dec 11, 2008

De absurde Portugese wetten

Je kan natuurlijk niet alles hebben, het is nu helder maar wel erg koud. De voorbije week stond alles hier op een wel erg laag pitje. De eerste bewokte dag maakten we de fout om de afwasmachine nog even haar werk te laten doen maar dat was buiten de capaciteiten van de batterijen gerekend...piep-piep-piep !!!

Stop, alles uit ! Nu ja geen man over boord als de machines even in congé kunnen maar we hebben wel graag een beetje licht 's avonds. Helaas waren de batterijen zo diep gezakt dat er nog slechts één van de zes lampionnekes in de luster mocht branden. Geen ramp, we konden dan het weer niet meer checken; noch op de computer noch via de tv of radio maar lang zou dat toch niet duren, althans dat hoopten we. Helaas ook de volgende ochtend kondigde het licht, of beter het gebrek aan licht, door het dakvenster niet echt een stralende dag aan. Dan maar noodplan 2 : normaal gezien hebben vooruitziende mensen, die genieten van zonne-energie en dan platte batterie hebben, een bidonneke naft  staan in de voorraadkamer (om de generator even te laten draaien en zo de batterijen te laden). Zo niet wij dus. Maar weer geen nood, dat gaan we dan gewoon halen hé...

Maar ook dat was weer buiten een belachelijke, absurde, bespottelijke, dwaze wet gerekend. Het mannetje van het naftstation wou onze plastic waterbidon (de echte jerrycan vond mijn lieve O Senhor niet) niet vullen. "Grote problemen voor mij maar ook voor jou ! Echt ! Ik kan het echt niet doen ! Het spijt me."

Wel wel wel, heb je ooit !! Hij zou het misschien wel gedaan hebben mocht niet ondertussen iedereen in het barretje meegeluisterd hebben. Schrik voor verraders ? Tjonge jonge, langs de ene kant sjoemelen en sjacheren dat het een vaart heeft en langs de andere kant doen ze het in hun broek. Enfin, onverrichterzake naar ons bina donkere huis. Vroeg naar onzen tram en een zonnedans.

Sinds gisteren staat dus de zon aan een heldere hemel en functioneert alles naar behoren maar koud dat dat hier nu is ! Dju toch, was ik toch maar wat verder neergestreken, Oegenda ofzo.

12:41 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zon, portugal, oeganda |  Facebook |

dec 10, 2008

Zon

De hele dag ZON !!! Zon = E Vandaag afspraak met de architect maarrr... We waren 10 minuten te laat en nu moeten we terug... Oooh wat is het hier hééérlijk toeven. Echt waar...Morgen meer want O Senhor wil ook nog even tokkelen denk ik...

20:16 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zon, portugal, energie, architect, zonneenergie, o senhor |  Facebook |

dec 08, 2008

niet te veel verwachten

Niet te veel verwachten, we staan op laag energieverbruik en dan heb ik het niet over onszelf maar wel degelijk over de zon, de wolken en de zonnepanelen...

Hopelijk komt ze er vandaag nog een beetje door.

Later meer...

11:29 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zon, portugal, energie, wolken, zonnepaneel |  Facebook |

dec 04, 2008

Ze hangt

Ze hangt of toch bijna. Eergisteren heeft hij met de naaimachine gevochten en nu heeft hij het aan de stok met de .. euh.. de stok. De stok waarop ze gedrapeerd zal worden.

Voor de rest is het hier miezerig, nat, fris, grijs kortom redelijk ongezellig. Maar de stoof doet wonderen, alleen daar wordt ge zo moe van. Elke dag sjouwen, en we moeten hoe langer hoe dieper het bos in.

Terwijl iedereen het heeft over eucalyptus, medronho, den of ander hout,  maken wij vooral gebruik van de zware wortels en takken van de Cisteroos. Ook de kurklaag van de dode eiken gaat de stoof in en straalt een korte maar hevige warmte uit.

Wel onnozel eigenlijk, telkens ik iets wil opzoeken dat verband houdt met Portugal stoot ik op mijn eigen blogje. Ook nu weer met de cisteroos. Wat een verantwoordelijkheid ! Bloggers zijn sowieso gevaarlijk naar het schijnt en fotografen ook.

Cremdinges 


© Reuters

Ondertussen hangt ze, de nieuwe gordijn. Ooooh !

dec 03, 2008

spelen op de beurs in het dorp

Op een dag verscheen er een man in een dorp. Hij verklaarde eikels te willen kopen en wilde daar één Euro per stuk voor betalen. Omdat er veel eikenbomen in het dorp stonden, begonnen de dorpsgenoten snel eikels te verzamelen. De man kocht een week later duizenden eikels voor een Euro per stuk.


De man verklaarde dat hij een week later zou terugkomen en twee Euro per stuk zou betalen per eikel. Opnieuw begonnen de dorpsgenoten eikels te verzamelen, alhoewel er veel minder eikels over waren. De man verscheen een week later, betaalde twee Euro per stuk en verklaarde een week later opnieuw te verschijnen en vijf Euro per eikel te betalen.

De voorraad eikels was vrijwel opgeraakt en de dorpsbewoners zetten alles op alles om maar nieuwe eikels te vinden. Ze vonden er toch nog een paar. De man verscheen precies op tijd een week later, betaalde vijf Euro per eikel en verklaarde een week later terug te komen en twintig Euro per eikel te betalen.

De dorpsbewoners konden echter geen eikels meer vinden. Toen verscheen er een dag later een tweede man met een grote zak eikels op zijn rug. De dorpsbewoners vroegen of ze de eikels van de man konden kopen, maar de man vroeg er 15 Euro per stuk voor. De dorpsbewoners verzamelden al het geld wat ze konden vinden. Al het spaargeld wat ze hadden legden ze bij elkaar en ze kochten de grote zak eikels.

Een week later verscheen de man echter niet meer. Ze zagen de man nooit meer. Ze waren al hun geld kwijt en het enige wat er achter bleef… was een grote hoeveelheid eikels.

 

Dit 'beurs'verhaaltje vond ik zonet op het net.

20:20 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de beurs, het dorp |  Facebook |

dec 02, 2008

naaimachine staat klaar

Gisteren een prachtig gordijn gekocht in de 'A Loja do Gato Preto' (zwarte kat winkel). O Senhor probeert uit te vissen hoe zijn ouderlijke stikmachine werkt want onze nieuwe voorhang moet ingekort en opnieuw gezoomd worden.

Ik kan, mits een nieuwe cardreader, ook wederom foto's laden want was mijn kabeltje vergeten in Antwerpen.

Ondertussen staat de pompoensoep te pruttelen...

20:13 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: soep, pompoen, gordijn, cardloader, gato preto |  Facebook |

nov 30, 2008

met kater in bed en korianderverhaal

Niet Bache noch Bova heeft op een stille zondagmiddag de eer het bed te mogen delen met O Senhor, het gaat hier om een catarrh.

Al jaren loop ik rond met een fotootje van bovengenoemde waarin hij zich bevindt in een staat van bijna ontbinding. Het bewijsmateriaal heeft als doel ontradend te werken en dat werkt al jaren, hij moet het beeld zelfs in zijn hersenen geprint hebben. Niet zo gisteren dus:

We belandden bij de 'president' aan de dis. President mag je hier vertalen als dorpshoofd, ook niet mis want de aardige man wist ons te vertellen dat wat ons overkomen is in september (inspectie van onze verbouwing) zééér uitzonderlijk voorkomt en we hadden meteen naar hem toe moeten gaan opdat hij wel eens een woordeke zou placeren bij de verantwoordelijken ! Tja, te laat, het werk door de architect is reeds verricht en daar ontkomen we dus niet aan de factuur. Verdoeme toch.

Hoe waren we daar nu verzeild ?

Een vergadering voor landeigenaars en hoe we een soort van coöperatie kunnen bewerkstelligen om bvb onze terreinen zo goed mogelijk te beschermen tegen branden of hoe onze medronhobomen wat kunnen opbrengen in de vorm van vuurwater, waarna menig O Senhor zich lazarus kan zuipen en de volgende morgen (middag)ontwaakt met een catarrh. Maar dit geheel terzijde. In de voormiddag de autochtonen en 's namiddags de 'vreemdelingen'. Na afloop gaan we nog een galao drinken en wat pinten hijsen. Voor mij te koud dat bier, dus ik blijf nuchter. Dat bleek al een goed begin want toen de zoon van de president, de aroma's van zijn pas geplukte koriander kwam verspreiden in het café en besloot om mee te gaan hijsen met ons (wij, een Engels en Duits koppel) kwam van het één het ander, niet waar...

Hij nodigde ons prompt uit bij zijn familie, waaronder papapresident natuurlijk. Er werd bacalhau gebakken op het vuur, rijkelijk overgoten met écht (h)eerlijke olijfolie, de bijna verwelkte koriander, wat citroen en de onontbeerlijke oneindig veel tenen look. Mmmmm!!! Zo simpel en lekker met een Portugees boke. Maar waar wou ik eigenlijk ook weer toe komen ? Ah ja, de wijn vloeide al even rijkelijk door de Portugese, Duitse en Belgische slokdarmen. Omdat ik weer de slimste maar vooral kouwelijkste (of was het nu omgekeerd ?) was ben ik na 2 glaasjes gestopt met borrelen...O Senhor het fotoke niet meer indachtig bleef maar schenken...

En nu ligt dat hiernaast mottig te wezen, koppijn te hebben, kortom zich ellendig te voelen. Arme man...of arme ik want die clown gaat sebiet niet mee hout sprokkelen vrees ik. Grrr!!!


 

('Een kater hebben' wil zeggen zich niet lekker voelen tengevolge van een roes, een drinkpartij. Deze uitdrukking is niet voor de 19e eeuw bekend. Hij is ontleend aan het Duits, waar men zegt 'besoffen wie ein Kater, einen Kater haben. Het is een woord afkomstig uit de studententaal van Leipzig, die sedert 1850 het daar gebruikelijke kater voor catarrh in deze zin onverneemt en dat zich snel in studentenkringen verspreidde. (Bronnen: Van Dale groot woordenboek der Nederlandse taal Nederlands Etymologisch woordenboek van Jan de Vries. Uitg. Het Spectrum, 2004))