sep 26, 2009

Pombina (fotoke)

001 (3) kopie

Niet de beste foto maar wel de laatste, genomen vlak voor mijn laatste vertrek.

Ze twijfelde nog even om mee op stap te gaan maar die katten waren er teveel aan.

19:06 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hond, portugal, alentejo, pombina |  Facebook |

Pombina is niet meer

Enkele dagen geleden is Pombina, de elfjarige hond vd buren thuis gestorven. Het arme dier moet uitgeput geweest zijn, ook dit jaar moet ze weer een nestje gehad hebben. Bovendien zat er ook al een tijdje een gezwel in haar nek, dat af en toe weggesneden werd, nee niet door een dierenarts.

Reeds van toen ze nog een jong hondje was kenden we haar. Als ze langskwam met de buurzoon-herder stopten we haar wat koekjes toe. Pas na vele bezoekjes is haar vertrouwen gegroeid. Als we hier dan langere periodes vertoefden kwam ze regelmatig eens langs met twee koekjesogen. De laatste jaren was het vertrouwen zo gegroeid dat Pombina niet meer enkel voor de koekjes en wat overschotjes katteneten opdaagde maar ook om zich hier te ruste te leggen. Dat was op een manier aandoenlijk, ik ben geen hondenmens maar zo een dier dat bij je in de buurt komt liggen geeft zo iets vertrouwds, het schept een band laat ik maar zeggen.

Senauke heeft het al niet met vreemde poezen en mensen maar van honden moet ze al helemaal niets, maar dat was buiten Pombina gerekend. De rust uitstralende, bijna gepensioneerde hond kreeg reeds van in den beginne een blik van erkenning en het werden bijna vriendinnen. Ook Bache stond nooit huiverig t.o.v. Pombien. Toch een beetje een speciaal dier dus voor ons, ik ga haar wel een beetje missen.

Pombina was een aardige hond en heeft denk ik nog een redelijk goed leven gehad naar Portugese normen.

11:23 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hond, dood, portugal, koekjes, senauke, pombina |  Facebook |

sep 22, 2009

Wat ben ik fantastig, toch ?

Wat had ik dat toch weer goed geregeld, 3 plaatsen voor mij alleen. Hé hé. Ik begin dan nog discreet met de beentjes op de stoel naast mij maar algauw lig ik dan dwars over de drie stoelen heen, mijn opblaaskussentje onder mijn lieftallig snotkopje, een barretje over mijn ogen en vliegen maar, fantastig toch ?

Iets minder fantastig ging het er enkele dagen tevoren aan toe:

Het begon al in een winkel alwaar ik na mijn eerste misser net iets teveel moest nadenken over de code van mijn bankkaart. Tweede poging ging ook de mist rondom mijn hersenen in en een verwoede derde inspanning was er net iets teveel aan. Naar de bank dus de volgende ochtend. De sinustroep(en) nog niet helemaal uit mijn kop gebannen en pas ontwaakt om 10 voor 12 . Moeilijk maar dat moest nog lukken...

Inmiddels vijf voor twaalf ! maar op tijd. Een vierde poging die vanzelfsprekend lukte en alles schijnbaar in orde. Wegens algehele verloeidheid alle boodschappen en andere aangelegenheden verschoven naar de volgende en dus allerlaatste hele dag op Belgische bodem.

Ramp o ramp, ik vertrek zonder zakdoek en krijg een droge keel. Ik stuif naar de delhaize voor een pakje zakdoekjes, een smoothie en nog wat Zero voor O Senhor (en mezelf), snakkend naar de twee eerste artikelen begeef ik mij gezwind naar kassa drie om  te constateren dat mijn vierde poging in het bankfiliaal tot niets heeft geleid. Nee, nee het lag niet aan mij. Snotterend, ver uitgedroogd, zonder een cent op zak (wat mij anders nooit overkomt) en inmiddels badend in het zweet begeef ik mij onverrichterzake maar opnieuw naar de bus richting ouderlijke woning in het verre boerendorp.

Even O Senhor op de hoogte stellen van mijn lotgevallen en terwijl zie ik iemand een papieren zakdoekje tevoorschijn toveren... ik leg mijn gsm naast me (denk ik) vraag een doekje voor het bloeden en begin aan mijn neusverzorging met de nodige druppels toe...

Aangekomen in het boerendorp krijg ik na een uurtje het plotse ontbreken van mijn navelstreng met de wereld in de mot. Een oproep op mijn moeders gsm met mijn nr. Ik bel en krijg de vinder aan de lijn. Hij gaat me die avond het kleinood overhandigen op een afgesproken plaats.

Fijn zo, maar ik ga liever niet alleen. Die goede vriendin M. wou me wel chaperoneren. Daar staat ge dan met een briefje in uw hand waarop 'GSM', mensen spreken ons aan, een aardig tienerjochie vraagt me of ik wil bellen maar geen voorts niks, niemandalle, personne, ninguem, geen eerlijke vinder ...

Als klap op de vuurpijl heb ik toch ook nog mijn sleutels laten liggen in 't boerendorp zeker, ... Ook dat nog, gelukkig was daar nog steeds goede vriendin M. 

Uiteindelijk toch nog zonder kleerscheuren in mijn bed geraakt maar zonder mijn rots in de branding (een laatste nachtsmsje van O.Senhor, pillamp, mijn klok én vooral mijn wekker) dus mammie en pappie zijn me voor alle zekerheid komen wekken.

Op de dag van vertrek nog even naar de net 190 jarige grootje en dan de trein op in de hoop dat ik niet op de verkeerde trein zou stappen of te laat zou afstappen. Vroeg me toch even serieus af of er misschien echt iets met me mis was. Alzheimer kan vroeg de kop op steken ook hé.

Maar de vlucht maakte veel goed, een glimlach maakte zich van mij meester toen de stoelen leeg bleven.

Op de luchthaven werd ik afgehaald, die mens heeft mij thuis gebracht en 's morgens werden we zowaar in het zelfde bed wakker...

14:33 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gsm, code, sleutels, bank, alzheimer |  Facebook |

sep 18, 2009

Koffers pakken

Ziezo, we staan weeral bijna vertrekkensklaar. De laatste Belgische zonnestraaltjes nog even meepikken en dan richting Iberië. 216 kopie

16:18 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

sep 17, 2009

Jaloers op Michael Jackson

Een weekje Antwerpen in bed, 'k had het mij anders voorgesteld. 't Is ook zo een ongrijpbare ziekte die telkens weer de kop opsteekt. Ge kunt die dingen, het zijn niet eens dingen of organen, ook niet laten verwijderen of iets dergelijks. Nee, 't zijn holtes en ze dienen om -hou u vast- verlichting te brengen in het hoofd. 't Zijn 4 paar nisjes in de buurt van uw neus, oren en ogen en ze vullen zich soms met slijm, dikke groen-gele snot zeg maar. 

Bij mij werd het jaren afgedaan als een banale verkoudheid tot mijn huidige dokter voorstelde om eens platen te nemen. Bleek dat alle 8 de holten opgevuld waren. Oorzaak: een scheef neusbeentje. Operatie ? Weinig zin en te hoog risico.

Af en toe grappen O Senhor  (die met het zelfde probleem kampt maar bij wie het zich anders uit) dat we onze neus zullen laten amputeren en wat buisjes plaatsen, rechtstreeks verbonden aan de luchtpijp. Maar eerlijk gezegd,'t is geen zicht hé de Michael indachtig.

13:04 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: michael jackson, neus, holte, sinusitis |  Facebook |

sep 08, 2009

Muizen liggen dood

En de katten zitten daar voor niets tussen deze keer. Woehahaha.

Normaal gaan we één keer per week naar de grote supermarkten in de grote steden (ik kom niet meer bij) en dan kopen we een hele voorraad levensmiddelen (wat een woord), waarvan een deel de diepvries in verdwijnt. Ook brood. Heb dat altijd een beetje onsmakelijk gevonden ingevrozen brood, maar eigenlijk valt dat wel mee. Meestal rooster of bak ik mijn bokes toch maar zo een pas ontvrozen broodjes en boterhammetjes zijn best eetbaar.

En toch verlang ik weer naar een lekker mals, bruin boke en naar een ongeëvenaarde Belgische boterpistolee. Maar waar waren we gebleven ? Ah ja, muizen en de dood.

Toch nog even een ode aan de ajuin én de look, én de patatten. Wat een fantastische uitvindingen. Uitvindingen ? Nou, ja... kijk mij nu: 'nou', heb het hierboven jolig... 'jolig', jemig-de-pemig, ik lees teveel door Nederlanders vertaalde boeken of zou het aan dat eminent-met-net-iets-teveel-van-scorende-verkankelemienende-oudjes-portugalforum.nl kunnen liggen. Enfin, ik wou zeggen dat ik 'bokes', 'ajuinen', 'patatten' en 'pistolekes' eigenlijk zou moeten vertalen  voor de meelezende Belgische noorderbuur (toch zo 'n 26%) én dat ajuinen, patatten en look helemaal geen uitvindingen zijn maar hooguit gecultiveerde gewassen.

Maar waar waren we ook alweer gebleven ?

sep 05, 2009

Gerrit Komrij is wél mijn vriendje, néh

 

003 (6) Pipii

18:44 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, vriendje, facebook, gerrit komrij |  Facebook |

sep 02, 2009

Zoon ok

Zoonboerbuur ok want vanmorgen gespot op een bromfiets; pickup dus niet ok.


Muurpalm
 

17:32 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, palm, boer, buur, faro, pickup |  Facebook |

sep 01, 2009

Vreemde stilte

buren

Je hebt dat niet altijd meteen door maar het is verdacht stil aan de overkant bij de buren. Af en toe zien we behalve wat kippen en varkens nog wel eens iets menselijks maar al een tijdje geen auto meer gesignaleerd, de schaapjes graasden al een tijdje op een andere weide maar nu horen of zien we ze helemaal niet meer. Ook Pombina laat het al een tijdje afweten, heb ik gisteren maar een koekje uit haar voorraad gepikt. Maar wat is er toch loos, vragen we ons stilaan af.

Eerst dachten we aan een autopanne of iets in die richting maar er zou ook wel 's iets aan de hand kunnen zijn met de zoon. immers geen zoon is gelijk aan geen auto. Je zou het hem niet geven, en zijn rijcapaciteiten schijnen volgens andere ex-buren nog ónder Portugees niveau zitten, maar de man hééft wel degelijk een rijbewijs.

21:53 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hond, buren, portugal, boeren, rijbewijs, pombina, schapenauto |  Facebook |

aug 30, 2009

Hondenskeletten zoeken vriendje...

klik: hier.

http://www.portugalforum.nl/home/lees.php?id=36606&vdr=

11:35 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Den draad

008 kopie

 

 

10:13 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, landschap, alentejo, dendraad |  Facebook |

aug 28, 2009

'De wesp' mijn en uw vriend

Vliesvleugeligen net als de bijen, mieren en hommels.


Nee, ben er ook niet scheutig op en O Senhor krijgt na een steek een lichaamsdeel dat 2 x zo dik wordt, dit is een 'direct toxisch effect'. Enkel bij extra symptomen zoals misselijkheid, duizeligheid of uitslag over het hele lichaam kan je spreken over een allergie. Uitkijken toch want we hebben de eer, de overblijvende lemen muren, te mogen delen met de 'leemwesp' (eumeniae), een solitaire soort. Af en toe gaat O Senhor daar, vanzelfsprekend onbedoeld, storen in de huishoudens en dat zint de beestjes niet, dus: ten aanval !! Er vliegen hier uiteraard nog een heel pak andere gestreepte gevallen rond o.a. de zweefvlieg die zich vermomd als wesp maar er ...juist... dus geen is, maar laten we het maar simpel houden 't is te warm en ik heb nog andere katten te geselen.

Wist u trouwens dat enkel de vrouwtjes steken ? Wespen  hebben ook geen weerhaakjes aan de angel en kunnen dus meerdere malen achter elkaar steken.

Maar ! de wesp is ook nuttig: Behalve van uw ijsje, limonade en andere lekkernijen bedoeld voor menselijke consumptie heeft de wesp behoefte aan eiwitten die ze haalt uit het vangen van o.a. andere insecten. Vooral  allerlei vliegensoorten en muggenlarven. Ook hooiwagens, cicaden en spinnen vallen onder hun slachtoffers.

Een vd meest tot de verbeelding sprekende wespen zijn die soort (spinnendoders of pompilidae) die jacht maakt op spinnen. De larven leven eerst vd lichaamssappen en beginnen pas later aan de vitale organen zodat de spin zo lang mogelijk 'lekker' in leven blijft.

U begrijpt dat ik, als arachnafoob, toch een beetje sympathie koester voor dit gestreepte medewezen. 


Maken we het nog een beetje ingewikkelder maar niettemin boeiender: Eén van die spinnendoders, de 'grijze spinnendoder' heeft ook een opmerkelijke vijand: ook een wesp. Deze gluiperd vangt zelf geen spinnen maar bespiedt en wacht tot eerstgenoemde er één vangt, gaat dan ruzie maken en legt vervolgens een eitje id spin en is dan pleite. De spinnendoder heeft uiteraard niets id gaten en neemt haar verlamde slachtoffer mee naar het holletje. De larve van de gluiperd komt eerst uit en eet vervolgens het ei vd spinnendoder op...

Net als de koekoek, broedparasitisme.

 

aug 27, 2009

Stof tot nadenken (foto)

stof

12:32 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, zand, stof, klei, alentejo |  Facebook |

aug 26, 2009

cool

We gaan weer een koele dag tegemoet, slechts 31°. Sinds eergisteren drijven er wat wolkjes over, er staat ook een heerlijk ruikende oceaanwind en de temperaturen zijn zienderogen gezakt. Dat betekent vooral koele ochtenden en nachten maar ook avonden waarvoor ik even id truien ben gevlogen.

Sinds kort slaapt Senauke ook weer bij ons, ach het beestje lijdt aan een eenzaamheidstrauma ofzo en om nu te gaan wachten tot ze ook op sterven ligt konden we niet over ons hart krijgen dus...

Ook het dakvenster MOET geopend want Pipi wil persé daar in het vliegengaashangmatje de nacht doorbrengen.

By the way: L'ananas ça pousse bien.

 

 

10:27 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weer, portugal, ananas, pipi, alentejo, senauke |  Facebook |

aug 25, 2009

Facebook et des petits problemes

Eerst even over dat 'j'ai des petits problemes' nummer: Altijd gedacht dat dat door ne zwarte medemens vertolkt werd, valt dat tegen zeg.

Enfin, de koningin van Portugal staat ook op facebook. Wie ? hier verwijderd 

Niet dat daar nu iemand zat op te wachten maar het zou wel leuk zijn mocht de koningin weten wie sommige van haar blogonderdanen ... oeps ... bloglezertjes zijn.