jan 06, 2011

Vaarwel België

Mijn leescijfers dalen gestaag, dat is ook niet verwonderlijk, een hele poos is er hier vrijwel niets verschenen wegens geen zin en toen wou ik ook nog eens opstappen bij de Skynetblogs.

Maar goed, ik blijf toch maar hier en ik ben van plan om de schwung er in te houden, al is 't alleen al voor mezelf, O Senhor en a familia.

We maken ons inmiddels ook weer stilaan klaar om aan de tocht zuidwaarts te beginnen. Niets te vroeg, ben de vrieskou écht wel beu. Sneeuw vind ik nog wel mooi en sneeuwval nog mooier maar we hebben het wel gehad nu. Ons Senauke geniet nog van chauffage maar kijkt toch ook uit naar een uitstapje. In 't bos ? Neuh, naar de autorit natuurlijk, dat beest is niet braver dan onderweg, zo een braaf en gemakkelijk poezeke.

 

Ah ja als notitie zo voor mezelf:

vandaag geopereerd. Niks spectaculairs, gewoon een moedervlek de nek omgewrongen of nee 'ontworteld' eigenlijk.

Gisteren een uitstapje naar Breendonk... tja, ga zelf eens een kijkje nemen, mijn woorden schieten toch tekort. De inleving werd wel een heel klein ietsiepietsie geholpen door middel van de vrieskou, tjonge jonge, als ge dan door dat oorgidsje hoort vertellen over mensen die het water werden ingeduwd, dan sterft ge toch wel een beetje mee.

6 Miljard mensen ook gezien maar Francis Alys niet.

Kadokes: retro-radio, bon fnek, dvd Leonard Cohen

 

 

okt 21, 2010

Zwitserse Coolcat

Wij hebben gisteren een keicoole kat ontmoet. Die werd lastiggevallen door een jonge zotte hond van het middenformaat maar dedju dat beestje sloeg en klopte stevig terug. Respect man.

Coolcat is behalve half Angora ook adoptief Zwitserse. Haar personeelsleden zijn Hans en Grietje, een Zwitsers koppel dat al 25 jaar in Portugal woont. Wij noemen ze Hans en Grietje omdat ze, of toch vooral het mevrouwtje, er uitzien als... jawel Hans en Grietje.

Maar eigenlijk ziet Grietje er meer uit als een Heidi bedenk ik mij nu zo ineens.

okt 19, 2010

Zonsopgang

Het moet al zijn dat ik nóg wakker ben of onderweg maar een zonsopgang dat maak ik -shame-on-me-want-meest-fotogenieke-moment-van-de-dag- niet elke dag mee. Maar gisteren had ik het voorrecht te genieten van een ochtendgloren als nooit tevoren; nee da's misschien ook wat overdreven maar het rijmt wel :-). Het privilege om het vanuit mijn bed te mogen beleven droeg daar natuurlijk ook toe bij. Eigenlijk lag ik met mijn rug naar het venster toe en speelde zich tegen de muur een schimmenspel af. Het mooiste moment nam slechts enkele seconden in beslag en de vereeuwiging heeft niet plaats gevonden maar volgende keer héb ik hem, weliswaar niet dezelfde maar toch...

15:32 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zonsondergang, ochtendgloren, portugal, schimmenspel |  Facebook |

okt 17, 2010

Deus of beter dEUS en Portugal

Deus en Portugal kan je in één adem noemen maar ook ts dEUS en Portugal klikt het al een tijdje.

Tom Barman wordt geïnterviewd aan een Portugees venster in Lissabon. Is die mens nu zenuwachtig ? voelt die zich ongemakkelijk ? Onzeker ? Vlooien ? Speed ? Of is hij gewoon zichzelf ?  

http://www.youtube.com/watch?v=sQA5c4OCW-w

Mooi ook die link naar Cohen zo plotsklaps want die Leonardmens hangt hier nog elke dag in de boxen.

http://www.youtube.com/watch?v=sGoJTRK0qdM

Ge zult op de links moeten drukken om een filmke te kunnen zien, omde één of andere reden hebben ze ook dat hier bij Skynetblogs veranderd en schijnt het mij niet meer te lukken rechtstreeks te linken... zal wel aan mij liggen.


http://www.azlyrics.com/lyrics/leonardcohen/teachers.html

 

okt 14, 2010

Amai amai

'Amai' is een uitroep die veel gebruikt wordt in Nederlandstalig België.

De betekenis kan je vergelijken met het Noord-Nederlandse 'oei' of 'jeetje'.

De herkomst is terug te vinden in het Engels; een verbastering  van 'oh my'. Waarschijnlijk is dit woord met de honderdjarige oorlog naar ons land gekomen.

En dan nu de link met Portugal:

Sommige mensen denken dat de herkomst van 'amai' in het Portugees terug te vinden is en een verbastering van 'ah mãe de Deus' zou zijn. Het zou door Portugese Joden, die opde vlucht waren voor de gevolgen van de Portugese reconquista en de latere Spaanse bezetting van Portugal, geïntroduceerd zijn in Vlaanderen.

Met dank aan Wikipedia

En wat ik eigenlijk wou zeggen: Amai, amai 't is dikke spinnentijd en ook wel dunne spinnentijd. Amai amai amai. Weeral drie van die joekels gezien en één die wou binnendringen. Amai zenne.

Zenne = is zoiets als 'hoor'

Even een kort intermezzo want O Senhor slaakt een gilletje.

Hahaha! Er zat een muisje in het bordje met katteneten. Hahaha, 't was mijn toer om de held uit te hangen... Muisje kon niet uit het bordje, glipte telkens naar beneden en toen moest ik muisje helpen en muisje zit nu onder de stoof...

En nu zijn de katten binnen en Vlekje weet dat er iets onder de stoof zit. Ocharme.

Allez, morgen worden alle gaatjes definitief gedicht, hij is overtuigd.

 

okt 12, 2010

Een héééél dikke spin

SPIN 2 kopieTJE.jpg

Referentie: schoenmaat 45.

Gezwind wou ik mij naar de zonnige buitenkant van ons huis begeven deze voormiddag toen een korte hartstilstand zich van mij meester maakte: een kanjer. Ik zong het even uit en O Senhor had dat weer meteen begrepen. Volgens mij sloeg ook zijn hart even over. Dit exemplaar had een heel nieuw formaat dan gewoonlijk. Meestal vraagt hij mij een papiertje te nemen en gaat daarmee heel vlug richting spin, hij drukt dan het propje fijn en smijt het ergens in een verre vuilbak, vervolgens moet hij van mij zijn handen schrobben alvorens iets anders aan te raken. Licht fobisch, ja, ik geef het toe. Maar dit ochtendlijke monster deed hem toch even stilstaan bij 'het probleem'. Even taxeren en een bibberende ik kreeg de opdracht om langs de slaapkamer, want de ongenode gast zat wel in de deuropening, een balk te gaan halen. Zo gezegd zo gedaan... "Ze heeft wel een vreemd lichaam hé ?" zegt hij. Euh ja, een vies, dik, vet lijf beaam ik. Doe nu al iets. Zijn vermoeden wordt bewaarheid, als hij het monster ontkopt.......... Tientallen klein joeng.......... Met biokill daarop en laat ons... hopen, ik wou bijna bidden zeggen, dat we ze allemaal te stekken hadden........... En dat er geen plaag is of zo dit jaar.

Kijk op zo een momenten wens ik even in een grote stad in een grote, hoge building te vertoeven. Ik weet het daar bestaat ook een kans op achtpotige onverlaten maar toch net een beteke minder, nee ?

Nachtmerries maken zich vast van mij meester de komende nachten.

 

20:33 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spin, portugal, spinnen, dikke, grote spinnen |  Facebook |

okt 08, 2010

Zij en een ander beest

Inmiddels heeft ze zich iets comfortabeler geplaatst: achterste pootjes onder haar almaar dunnerwordend lijfje, de voorpootjes half onderuit. Ik kijk over haar heen naar de deur waardoor ik na het drogen der mijnen wilde manen zo meteen wil gaan verdwijnen. En wat ziet mijn lodderig oog, want lodderig kan het soms zijn ja. Ik zie een scolopender. Een wat ? Een 1000poot,  de grootste van Europa én hij heeft een giftige beet. 

Het is niet voor het eerst dat we die onverlaten hier aantreffen en laat ik eerlijk zijn, ik heb het er niet zo voor. Het gaat niet om de irreële angst die ik ervaar bij een doorsnee achtpotige dan wel een gegronde bibberatie. Stond er enkele dagen geleden geen artikeltje in de krant over zo een ontsnapt exemplaar ergens in de beneluxcontreien. En klonk dat niet een beetje angstaanjagend ? Ik dacht het wel. 

Ik heb mij vol goede moed naar de deur begeven en heb eens diep nagedacht hoe ik het dier zou kunnen verschalken. De brandblusser in handbereik ? Nee niet om te spuiten maar om op hem te zetten als ik hem kan laten vallen. Hoe laat ik de meerpoter vallen ? Met een stukje moussekarton geprobeerd maar hij verzette zich nogal stevig. Goed, mijn vliegenvangersysteem: een bio-poetsmiddelverstuivertje: Niks. Het beest kruipt hoger. Alcohol ? Pure alcohol et voila, daar ging die draaierig van zijn stokje. Een zatte scolopender en een 5 literfles op zijn kop. Vlak voor de deur. O Senhor moet dus verwittigd dat er morgenvroeg ene met een kater voor de deur ligt...

Poes heeft zich na alle duizendpotencommotie verlegd. In een rondje nu: kopje naar achterpootjes en billetjes gedraaid, voorpootjes en achterend staart onder haar kopje, oogjes toegeknepen en zwaar aan 't dromen van grote stukken vis of stokskes van den Aldi of wie weet van een leuke scolopender. Wie zal het zeggen.

Mijn haar is droog. Nog even 'Nothing really ends' uitluisteren en bedwaarts.

 

 

okt 03, 2010

Kangoeroe op zolder

Het is nu toch al een tijdje dat er vreemde wezens op ons zoldertje én ín ons dak het mooi weer maken. Er liggen muizenstrontjes dus dat is al een aanwijzing maar een volwassen muisje weegt amper 50 à 60 gram dus dat verklaart die dino-voetstappen niet. Achter het huis heb 'k eens een dood wezeltje gevonden maar zo 'n beestje is ook slechts in het bezit van trippelteentjes. Een steenmarter ? Zou al eerder kunnen maar waarom dan nog uitwerpselen van muisjes ? En hoe geraakt dat dier in ons dak ? Een piepklein muisje ok maar een marter is toch wat anders ? En wat vangt die daar allemaal aan ? Dat zijn hele verbouwingen waar die mee bezig is. Enfin, een raadsel dus.

Het is hier momenteel serieus en dan ook echt serieus aan 't waaien. De wind komt uit het zuiden dus koud kan je 't niet noemen. Nog geen druppel maar de wolken zien er loodzwaar en gedrenkt uit, laat maar vallen zou ik zeggen. Et voila: mijn woorden waren nog niet koud en het kleddert al zachtjes tegen het vensterglas. Oeps, klein stormpje dat over onze heuvel en rond ons huis waart. Alles gaat vliegen en ik liet net onze Pipi uit... ik ga maar eens kijken...

sep 29, 2010

Ziek en gehandicapt

O Senhor ligt ziek (migraine) en gehandicapt (pols) te bed. Misschien komt het goed uit dat hij enkele dagen rust moet nemen want die pols blijft hij maar forceren. Het moet hier uiteraard vooruitgaan maar, wat het ook is aan dat hand, als dat de kans niet krijgt te genezen dan staan we straks nog verder van huis. Soms zo 'n koppig ventje.

Er wordt momenteel vooral beton gegoten (vloer) en binnenmuren bezet.

De popcorn is hier zout, veel te zout.

Het weer is mooi, lekker in de zon en genoeg koeling id schaduw. De avonden worden al vlug fris en 's nachts koelt het erg af. De ochtenden zijn meestal mistig en ook frisjes maar je voelt de zon haar best al doen. Wel veel vervelende insekten: vliegen allerhande, waarvan de dazen het meeste bloed vanonder mijn nagels halen. Voorts zijn er al heel wat vogeltjes afgezakt uit het noorden en veel anderen zijn alweer nog wat zuidelijker getrokken...

17:10 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vogels, portugal, o senhor, migraine, pols |  Facebook |

sep 13, 2010

God bestaat

God bestaat want hij daalde neder op het podium van het Pavilhão Atlântico in Lissabon. 's Mans stem, want God is dus wel degelijk een man, verpoost doorgaans ergens ter hoogte van het boeddhistisch hellevuur. Het diepe, warme, gouden geluid gecombineerd met poëtische libretto's niet gederfd van enige zelfspot en deprimandes deed menigeen smelten van genot en hartstocht.

Even pauze.

Ben zelf nog aan 't nasmelten maar daar zit hier ook gedeeltelijk de zon voor iets tussen...

... Inmiddels enkele uren later en veel graden minder...

Als er van mij een verslag wordt verwacht dan moet ik u teleurstellen. Ik heb daar geen notitieboekje bij de hand gehad en na afloop herinner ik mij nog het nr waarmee hij begon: 'Dance me to the end of love'. Voorts kan ik enkel kort resumeren dat het concert een diepe indruk heeft nagelaten. Ik kan de meeste reeds verschenen commentaren over de tour van Cohen sinds 2008 slechts beamen. De volgorde van nummers kwam vrijdag ook redelijk overeen met het op cd opgenomen liveconcert in Londen. Uiteraard met andere bindteksten maar qua performance ook nogal gelijk denk ik. Dat is uiteraard helemaal niet erg voor dit soort optredens. De man brengt, begeleidt, stelt voor en geniet er duidelijk zelf van. Huppeltje. Hoedje af.

 

 "Dance Me To The End Of Love"

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Leonard Cohen

sep 09, 2010

lang, langer, langste huis van de 'straat'

Dat huis blijft al groeien, het lijkt inmiddels een kleine straat met arbeiderswoninkjes. Het enige verschil is dat er maar één voordeur is en twee achterdeuren zijn + nog twee grote schuiframen alwaar ge er aan de achterkant ook uit kunt. Maar het einde komt wel in zicht. Toen we maandag onze bestelling doorgaven aan de bouwmaterialenboer begon het te dagen dat dat toch wel de laatste grote bestelling moest geweest zijn.

Een dak op dat laatste deel, nog een stukje bijbouwen en dan mogen ze komen kijken om ons in regel te stellen... ofzoiets.

Daarna maken we van onze 'stal op papier' een woon-, eetkamer met open keuken, de 'bijstal' wordt een atelier en het terras met afdak gaat toe. Néh!

 

13:57 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: huis, straat, portugal, alentejo, materialenboer |  Facebook |

sep 03, 2010

Ze zijn vertrokken

Zo, de mensen hun vakantie zit er op. Denk dat ze ondanks de hitte toch wel een goei verlof emme gad. Een keertje naar Milfontes, even een teen in 't water van Faro toen we O Senhor gingen afhalen en een keer naar de barragem en Pousada van Santa Clara alwaar we een pousada-diner hebben verschalkt.

Een Pousada is een staatshotel, meestal gelegen in een omgebouwd kasteel of op een prachtig gelegen plaats in de natuur. De inrichting is vaak erg smaakvol en duur: marmer, Grohekranen, etc...; de restaurants zijn van net iets betere kwaliteit dan de meeste eetgelegenheden. Er wordt met een beetje meer fantasie aan een gerecht gewerkt en dat heeft resultaat. De prijzen voor het eten vallen al bij al nog mee maar sommige extra's zijn bij het haar gesleurd. Ook de prijzen voor een simpel drankje swingen de pan uit. 4€ voor een ordinair pilsje vind ik er toch wel wat over. In vergelijking: mijn groententaartjes met sla kosten slechts 6€ en ik had er ook lekker mee gegeten. De andere gerechten draaien rond de 15 à 20€.

Voorts konden ze hier rustig op het terras van het uitzicht genieten of een boekske lezen. Een babbeltje met de katten maken of op wandeling met hen. Meer moet dat natuurlijk niet zijn. Maar tegen volgende zomer gaan we wel het opzetzwembad laten vollopen, zo een keer een frisse onderdompeling is wel fijn bij deze helse temperaturen. Eén keer 42°C en vaak boven de 35°C maar één keer, net toen O Senhor er nog van wou profiteren om wat mankracht te kunnen inschakelen bleef de thermometer 'slechts' rond de dertig draaien en bleven er wat wolken het zonnespel storen. We staan dus weer een beetje dichter bij de completering van het stulpje.

 

16:22 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie, portugal, pousada, santa clara, barragem, zwembad |  Facebook |

aug 30, 2010

42°C id schaduw, 54° id zon

Ik krijg hier de mededeling dat ze deze weersomstandigheden nog nooit hebben meegemaakt. Ze zijn nochtans ook al in Egypte, Thailand en Mexico enzo geweest maar hier id Alentejo kunnen de zomers moordend zijn, een beetje te vergelijken met extremadura in Spanje en toch ook een klein beetje met de Death Valley in de VS. De toch aanwezige wind lijkt wel een haardroger op hoogste verhitting, dus veel heb je daar ook niet aan. Enige oplossing: verfrissing zoeken in huis. Al bij al lijkt die pakweg 28°C in huis aangenaam koel.

Een dag aan zee (Milfontes) gisteren bood de verhitte hoofden enig soelaas. 't Is niet dat ik het niet gezegd heb. "Dat is daar heet in de zomermaanden hoor." Steevast kreeg ik als antwoord: "Ja warm maar dat is daar anders. In zo 'n zuiderse landen kan je daar beter tegen." Niks tegen te beginnen en dus hun reis geboekt voor eind augustus. En nu liggen ze daar hé, met hun benen naar boven, van mijn mooi bed te druipen...

Voor Senauke kan het niet warm genoeg zijn, dat vreemde beest zou nog op mijn schoot kruipen als 't kon.

15:03 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: alentejo, portugal, extremadura, spanje, death valley |  Facebook |

jun 30, 2010

Navelstaren en vlooien

Ja zeg ze hadden maar wat beter hun best moeten doen die Portugezen. Nu zullen ze vast voor Brazilië gaan supporteren... ten spijt van de Holandeses.

Maar wij hebben momenteel andere besognes.

Vlooien, vooral veel vlooien teisteren ieder jaar weer ons zomerleven. Nix maar dan ook nix lijkt te helpen. Er wordt gespoten, gedruppeld en veel look gegeten maar veel effect heeft dat niet. Vooralsnog geen beet in mijn diepliggend naveltje, ik heb namelijk zo een héél diepe navel, een echt putteke, een zalig nestje voor menig ongedierte en andere vunzigheid. In België nam ik wel eens een bad en dan loste dat daar diep in de navelgrot vanzelf wel op maar als er enkel een douche kan genomen worden heb ik dus wel een probleem hé.

Nu wil het geval ook nog dat ik een navelfobie heb. Ik moet daar nog maar aan denken of naar kijken en er overvalt mij iets benauwend. Sommige mensen zijn niet zoals ik in het bezit van een akelig putje maar wel van een lugubere verhevenheid. En weet ge wat ? O Senhor is toch wel in het bezit van zo een exemplaar zeker én hij heeft beten in die uitstulpende omgeving. Erg, echt héél erg maar een beet ín zo een putje is écht nog véél gortiger. Het gaat daarin ontsteken en de pus gaat er uitvloeien en/of uitbrokkelen. Naar, zeer naar. En ik, navelfobiante, heb dus moeten leren om dat navelding te gaan schoonhouden mét of zonder beten, met of zonder vloed, ik onderga regelmatig een speciale schoonmaakbeurt. Ik heb dat geleerd. Beetje bij beetje. Verder en verder. En nu ga ik daar... (gevoelige mensen slaan dit stukje best over)... ga ik daar...

U bent er nog ?

Ik ga daar met een pincet in... ja heel diep... tot op het... euh... gewoon heel erg diep. Ik ga dan heel diep in mijn navel staren en ga dan alle pluisjes en andere troep er uittrekken. Er zijn prettiger bezigheden, dat kan ik u verzekeren maar het moet nu éénmaal gebeuren. Daarna ga ik de boel nog 's ontsmetten en daarna kan ik weer beginnen verzamelen want zo één ploesjke kan je natuurlijk niet vangen. Viespeuk denkt menig lezer nu maar dat is helaas nu éénmaal mijn ellendig lot met die put in mijn buik. En weet ge wat ? Er heeft ooit iemand een nobelprijs, nu ja een Ig nobelprijs gekregen voor het onderzoek naar navelpluis en er is zelfs een record gevestigd voor het verzamelen van navelinhoud. Het kan dus nog vunziger. 

jun 24, 2010

Kurk en geen kater

Nog steeds geen kater gesignaleerd. Het is hier momenteel wel redelijk druk wegens het pellen vd kurkeiken. Mocht hij al id buurt zijn hij zou afgeschrikt worden maar we zijn nu een week verder en ik begin me zorgen te maken. Minder fijne scenario's passeren de revue. Arme Bova. Maar ik blijf hopen, roepen en zoeken. Hij is een keer zes maanden weggebleven en toen stond hij daar ineens. Leutig klopte hij op de deur (wat hij anders nooit doet) en stapte doodgemoedereerd het huis in, at wat en viel prompt in slaap.

Kurkmannen

 

 

 

11:11 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: portugal, kater, bova, eik, kurk, kurkeik |  Facebook |