okt 31, 2009

Laat ons bidden

Redelijk uit de kluiten gewassen én net als mieren nogal intrigerend. Ik heb het over de bidsprinkhaan. Sinds enkele weken een veel voorkomende passant op het terras en daarrond. Sommigen felgroen anderen grijsbruin. Meest opvallend zijn het krachtige voorste potenpaar die in rust een bidhouding lijken aan te nemen. Maar ook het aliënachtig driehoekig kopje met de 2 grote samengestelde ogen (in totaal hebben ze 5 ogen) vind ik geweldig, als je een exemplaar even gade slaat zie je dat af en toe een beetje vervaarlijk jouw richting uitkijken.

Bidsprinkhanen zijn ondanks de hun naam eerder verwant aan de kakkerlakken dan aan sprinkhanen. Het zijn carnivoren en eten alles wat ze aankunnen. Vind het sowieso al aardige beestjes maar het feit dat ik ze dus mee heb in mijn strijd tegen de spinnen zet hen toch weer net op een hoger schavotje.

Als ik er ééntje tegenkom onderweg breng ik het beste dier mee en krijgt hij of zij een tijdje terrasarrest (mooi woord).

Bidsprinkhanen zijn geen beste vliegers. De mannetjes vliegen soms wel 's nachts, overdag vormen ze door hun schrikkleuren id vleugels vaak een makkelijke prooi. Bidsprinkhanen hebben een groef aan de onderzijde van de methatorax, dit is het derde en achterste segment van het borststuk. Hierin zijn twee tegenover elkaar gelegen tympana (trommelvliezen) aanwezig, met achter ieder trommelvlies een met lucht gevulde holte. Het orgaan is zo gebouwd dat het ultrageluid kan waarnemen. Dit is een aanpassing op de vleermuis die op de meestal vliegende mannetjes jaagt.

Sommige van onze katten kijken er niet eens naar (of zien ze waarschijnlijk niet eens wegens de goeie camouflage) maar andere vinden bidsprinkhanen toch wel een leuk speeltje. Af en toe red ik er dan ook ééntje van een gewisse dood.

 

okt 27, 2009

gebinte

Ziehier een inkijkje:

DAK

20:09 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, dak, alentejo |  Facebook |

Klachten stromen binnen

"Nu nog niks op die blog."

Aangezichtspijn. Kent u dat ? Nee ? Houden zo.

Verstoppingen, pijnen, oogtrillingen, ... Beiden hebben wij een héél vervelend hoofd. Het enige voordeel: wij begrijpen elkaar.

Voor de rest gaat het hier vooruit. Officieel hebben we nog niet de toestemming maar onze tussenpersoon wuifde dat weg. Als goede Belgen of misschien goed aangepaste estrangeiros gaan we daar dus volledig in mee.

O Senhor legt het dak van het nieuwe gedeelte... (straks misschien een fotoke)

11:55 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, dak, belgen, estrangeiros, aangezichtspijn |  Facebook |

okt 18, 2009

Bozoeren

Een natuurpark zonder noemenswaardige grote zoogdieren, wel dat vind ik triest. Het parque natural da Arrábida (ten zuiden van Lissabon) was helaas ooit een geliefd jachtgebied. Everzwijnen en wolven werden dan ook al lang geleden uitgeroeid, ook van bambi's is er al lang geen sprake meer. Wel nog kleine zoogdiertjes: mangoestes, genetkatten en steenmartertjes. Voorts ook nog wat muizen en vleermuizen en uiteraard een aantal amfibie- en reptielsoorten waaronder de giftige wipneusadder.

Er broeden ook een aantal grote vogelsoorten: de havikarend, de slechtvalk, de oehoe en de steenuil. 

Iets zuidelijker van de hoofdstad, ts Alcacer do Sal en Grandola, huist wel een andere opmerkelijke soort: de bozoer. De bozoer is een opportunist en bevindt zich, naarstig op zoek naar een prooi, meestal aan de rand van het bos. Van schutkleur is er geen sprake, er zijn zelfs vele varianten. Het dier pronkt in vol ornaat en lijkt steeds op zoek naar copulatie. Die gemeenschap leidt echter zelden tot bevruchting. Het betekent niet dat er geen mannetjesbozoeren bestaan maar het type in deze streek blijkt altijd van het vrouwelijk geslacht. De kans dat de soort is ingevoerd uit Oost-Europa is groot. Of ze de plaatselijke soort bedreigt is naar mijn weten onbekend.

okt 16, 2009

"Dan vergeet ik mijn voddeke...

...dan mijn product."

"Mmm."

Weinig inspirerende conversaties dus.

Maar hij wil blog lezen. Mijn grootste fan. Dus togen we aan het schrijven.

We staan vertrekkensklaar maar hij heeft natuurlijk weer een markt en een reis. Hij is wel al aangekleed, geen gedoe voor de kleerkast met Mr. Dandy. Oooooh, een rugzakske ? Vlug zeggen wáár alvorens hij de kamer ondersteboven haalt.

"Hebt gij mijn kleren ingepakt ?" Vraagt een iel stemmetje. "Jááá !!!" Hij dacht toch niet dat ik daar ook nog op ging wachten.

Nu nog één poezenexemplaar buitenzwieren en een ander opsporen. Die laatste heeft twee dagen huisarrest. Ze zal niet écht gelukkig zijn maar haar buiten laten doen we ook niet. ' t Blijft zo een huispoesje toch.

Hij vraagt wat ik nog doe. Blog schrijven hé. Ik vraag of hij klaar is en hij zegt dat hij de katten nog moet doen. D.w.z. eten en drinken voorzien en hun beddeke nog 's opschudden.

Zo, ik kijk niet na. Neem me niet kwalijk als er fouten instaan...

Da-aaag.

14:56 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: portugal |  Facebook |

okt 10, 2009

Geduld

Een afspraak met een aannemer.

Eerst zou hij in de voormiddag arriveren. Een belletje van onze tussenpersoon leerde ons alvast dat het voor de namiddag zou zijn. Niet vanzelfsprekend dat je verwittigd wordt, niet zeuren dus.

Wachten.

Wachten.

...

En daar kwamen ze aangewaaid. Een beetje in de wind.

Maar vooral het resultaat van deze afspraak telt. Alles lijkt in orde te komen, na de beslommeringen omtrent het bouwplan.  Het heeft een onvoorziene cent gekost maar er wordt alsnog heel wat bespaard. Eind goed al goed dus.

21:46 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wachten, portugal, huis, bouwen, geduld, aannemer, alentejo, bouwplan |  Facebook |

Geduld

De wolken hebben het pleit verloren. De zon heerst als geen ander.

Wij oefenen geduld.

Een afspraak. Met Portugezen.

We dommelen in.

Zowaar.

Een schone deugd.

Niet. Waar.

14:11 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: afspraak, portugal, geduld |  Facebook |

okt 05, 2009

Gebroken

De twee campingmatrasjes die we jaren geleden kochten, in de redelijk bekende kampeerwinkel te Turnhout, doen reeds vele jaren dienst. We wilden er wegens meerdere slechte ervaringen eens geld tegenaan gooien, het mochten goeie stevige matrassen worden want onze rug én rust is ons dierbaar.

Aanvankelijk waren we tevreden maar de laatste tijd is het tot ons doorgedrongen dat die dingen écht wel héél stevig zijn en eigenlijk meer weghebben van een blok beton dan wel van een aangenaam onderleggertje voor onze lijvekes. GEBROKEN MAN !! Gebroken zijt ge als ge daar de nacht op hebt doorgebracht. En moe dat wij waren vandaag. Nu ja behalve die betonnen matrassen ligt dat misschien ook wel een klein beetje aan het ritselend, snuffelend wezen dat rond onze tent waarde vorige nacht.

20:44 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, wezen, tent, turnhout, matras, campercenter |  Facebook |

okt 04, 2009

Werelddierendag

Hier, op onze heuvel is het natuurlijk iedere dag dierendag. Helaas echter, voor de vele andere sukkels op deze aardkloot.

Vlekje

14:10 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, werelddierendag, vlekje, aardkloot |  Facebook |

okt 01, 2009

Voor een gesloten deur

Om de één of andere reden staan wij meer voor een gesloten dan voor een open deur.

Wacht, voor de passanten en/of nieuwe lezertjes: Wij wonen op een stuk afgelegen heuvel in de op één na meest achterlijke provincie van het land (die andere is (of was) Tras Os Montes) aan een zandweg waar hooguit 6 keer per jaar passage van ongekende of nauwelijks bekende afkomst is. Soms zijn we betrokken in hun verhaal soms ook niet. Maar hier kom ik later nog op terug, eerst de gesloten deur.

Nét als wij beslissen op een doordeweekse dag om eens langs het postkantoor annex café annex kruideniertje te gaan blijkt heel het dorp gesloten wegens een totáál onaangekondigde feestdag ! Kan ook aan ons liggen, maar toch. Nét als wij ons hééélemaal naar de Algarve begeven met als hoofddoel iets op te halen uit een winkel, niet verbonden aan een shoppingcenter (want die zijn altijd open), blijkt de eigenares net die dag haar sluitingsuur voor één keer vervroegd te hebben. Ook gisteren kregen we weer het deksel op de neus, zo inhalig zijn wij nu toch niet ? De zaak had reeds haar deuren gesloten, desalniettemin hadden we ons minstens 10 minuten vóór sluitingstijd aangeboden, maar het mocht wederom niet zijn.

Hebben ze hier iets tegen ons of zo ?

sep 27, 2009

Steke-, bijte-, en andere beesten

Ze halen het bloed van onder mijn nagels en terzelfder tijd krab ik mijn nagels vol onder het bloed. Mijn vrijwel ongeschonden velletje is opnieuw verworden tot een ziekelijke, korstige huid.

Dát is de zomer, of inmiddels de herfst, buiten de stad. Af en toe krioelt het hier van de vliegen, bendes wespen teisteren ons grondgebied, de muggen vliegen ons om de oren en dan hebben we het nog niet over de vlooien en teken gehad.

Wat is het heerlijk toeven op Monte Nogwa.

Maar we gaan weer niet zeuren hé, dat muggenmachientje in, zakjes water tegen de vliegen (jaja! zoek maar op), wespenvallen plaatsen en de juffrouwen Beddegenoodts, Vlekje en Senauke krijgen asap weer een druppeltje in de nek gegoten. Vooruit met die geit.

12:22 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: portugal, teken, vliegen, muggen, wespen, vlooien, geiten, vlekje, senauke |  Facebook |

sep 26, 2009

Pombina (fotoke)

001 (3) kopie

Niet de beste foto maar wel de laatste, genomen vlak voor mijn laatste vertrek.

Ze twijfelde nog even om mee op stap te gaan maar die katten waren er teveel aan.

19:06 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hond, portugal, alentejo, pombina |  Facebook |

Pombina is niet meer

Enkele dagen geleden is Pombina, de elfjarige hond vd buren thuis gestorven. Het arme dier moet uitgeput geweest zijn, ook dit jaar moet ze weer een nestje gehad hebben. Bovendien zat er ook al een tijdje een gezwel in haar nek, dat af en toe weggesneden werd, nee niet door een dierenarts.

Reeds van toen ze nog een jong hondje was kenden we haar. Als ze langskwam met de buurzoon-herder stopten we haar wat koekjes toe. Pas na vele bezoekjes is haar vertrouwen gegroeid. Als we hier dan langere periodes vertoefden kwam ze regelmatig eens langs met twee koekjesogen. De laatste jaren was het vertrouwen zo gegroeid dat Pombina niet meer enkel voor de koekjes en wat overschotjes katteneten opdaagde maar ook om zich hier te ruste te leggen. Dat was op een manier aandoenlijk, ik ben geen hondenmens maar zo een dier dat bij je in de buurt komt liggen geeft zo iets vertrouwds, het schept een band laat ik maar zeggen.

Senauke heeft het al niet met vreemde poezen en mensen maar van honden moet ze al helemaal niets, maar dat was buiten Pombina gerekend. De rust uitstralende, bijna gepensioneerde hond kreeg reeds van in den beginne een blik van erkenning en het werden bijna vriendinnen. Ook Bache stond nooit huiverig t.o.v. Pombien. Toch een beetje een speciaal dier dus voor ons, ik ga haar wel een beetje missen.

Pombina was een aardige hond en heeft denk ik nog een redelijk goed leven gehad naar Portugese normen.

11:23 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hond, dood, portugal, koekjes, senauke, pombina |  Facebook |

sep 08, 2009

Muizen liggen dood

En de katten zitten daar voor niets tussen deze keer. Woehahaha.

Normaal gaan we één keer per week naar de grote supermarkten in de grote steden (ik kom niet meer bij) en dan kopen we een hele voorraad levensmiddelen (wat een woord), waarvan een deel de diepvries in verdwijnt. Ook brood. Heb dat altijd een beetje onsmakelijk gevonden ingevrozen brood, maar eigenlijk valt dat wel mee. Meestal rooster of bak ik mijn bokes toch maar zo een pas ontvrozen broodjes en boterhammetjes zijn best eetbaar.

En toch verlang ik weer naar een lekker mals, bruin boke en naar een ongeëvenaarde Belgische boterpistolee. Maar waar waren we gebleven ? Ah ja, muizen en de dood.

Toch nog even een ode aan de ajuin én de look, én de patatten. Wat een fantastische uitvindingen. Uitvindingen ? Nou, ja... kijk mij nu: 'nou', heb het hierboven jolig... 'jolig', jemig-de-pemig, ik lees teveel door Nederlanders vertaalde boeken of zou het aan dat eminent-met-net-iets-teveel-van-scorende-verkankelemienende-oudjes-portugalforum.nl kunnen liggen. Enfin, ik wou zeggen dat ik 'bokes', 'ajuinen', 'patatten' en 'pistolekes' eigenlijk zou moeten vertalen  voor de meelezende Belgische noorderbuur (toch zo 'n 26%) én dat ajuinen, patatten en look helemaal geen uitvindingen zijn maar hooguit gecultiveerde gewassen.

Maar waar waren we ook alweer gebleven ?

sep 05, 2009

Gerrit Komrij is wél mijn vriendje, néh

 

003 (6) Pipii

18:44 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, vriendje, facebook, gerrit komrij |  Facebook |