aug 04, 2009

O Senhor...

...is, ondertussen druk struikelend over zijn baard van 4 weken, het huis weer bewoonbaar maar eerst toegankelijk aan het maken. Mag ik hopen althans, de berichten uit het verre zuiden deden niet veel goeds vermoeden dus...

Ook hier vraagt het vertrek veel werk, altijd maar uitstellen en dan op het eind alles nog vlug in orde moeten brengen, tss. Nu ja, veel zin had ik de eerste drie weken niet om iets anders te doen dan grootje verplicht vol te gieten met soep en water... she made it ! Inmiddels giet ze zich zelf vol met pintjes, voorlopig nog alcoholvrije maar da's maar een begin.

11:11 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: baard, pintjes, grootje, o senhor |  Facebook |

nov 11, 2008

vrouw met baard

Ik vat nog maar eens kort de burensituaties samen:

  • schuin aan de overkant woont de familie dos Santos, bestaande uit moeder Zilia, vader Joaquim en hun zoon Fernando. Zij zijn rijke boeren, behalve hun boerderij, hebben ze nog heel wat land verspreid over verschillende heuvels en een nieuw huis in het dorp. Zilia is aardig, nieuwsgierig en sukkelt een beetje met de gezondheid. Joaquim is vriendelijk, gierig en houdt van practical jokes. Fernando is goedaardig, verlegen, ziet er wat simpel uit maar rijdt wel met de auto en lacht altijd.
  • Aan de oprit, een drietal minuten (met de auto) hier vandaan woont Joaquims broer met zijn vrouw en nog een ouder mevrouwtje. Hij is steeds vriendelijk, maar we kennen hem niet echt, zijn vrouw wuift wel eens en hun dochter woont in het dorp met haar familie. De broers leven enigzins in onmin met elkaar. De erfenis zal er wel voor iets tussen zitten.
  • Drie heuvels verder, maar nog steeds in ons zicht wonen de Firminhos, Firminho is eigenlijk de zoon maar wij noemen hen gemakkelijkheidshalve zo omdat we hun respectievelijke namen vergaten. Een erg aardig mevrouwtje, een lief mannetje dat al een tijdje sukkelt met de gezondheid en hun zoon. Die laatste heeft gevoel voor humor, zwarte humor...grrrr! Sepulturahumor ! Zij zijn arme boeren en ondanks het feit dat we hen zelden zien, hebben we stiekem het meeste sympathie voor hen.
  • Uit ons zicht, maar toch nog wel een beetje als buren, woont een Duits-Oostenrijks koppel met hun kinderen.

'Woont' schrijf ik maar eigenlijk wonen de eerste drie families sinds kort niet meer permanent op de boerderij. De rijken kochten een nieuw huis en de Firminhos huren nu een oud huisje in het dorp.

Gisteren, in het dorp zagen we een meneertje, en toen dat dichterbij kwam herkenden we elkaar. Het was pa Firminho. Wat over en weer ge-hoegaathetmetdefamilie-enzo en toen vroeg hij of we de andere buurvrouw ook kenden. Die buurvrouw woont aan de andere kant van de baan en we hebben elkaar wel 's een lift gegeven maar goed kennen we haar toch niet. Enfin, het firminhovadertje moest het kwijt:

Die buurvrouw woont nu alleen en toen ze met pasen een cadeau kwam brengen had ze een vriendin bij. Tja, dat zal dan wel hé. "Jullie kennen die dus niet ?" "Nee." "Wel dat was een vrouw met een baard." "Oh ?" Een lichte glimlach op zijn gezicht. Wij staan er zo wat bij en hij gaat nog eens verduidelijken dat het wel degelijk om een vrouw met een baard gaat hé. We begrijpen het ondertussen maar vragen dan nog maar eens om bevestiging. "Ja ja een vrouw met een baard" lacht hij nu voluit. We lachen mee en genieten vooral van zijn plezier. Dat mens willen we ook wel 's zien maar liever niet vannacht.

Vannacht slapen we ergens halverwege in ons bos, we hebben zonet de tent opgezet. Het is de bedoeling dat we everzwijnen horen en zien en als het even kan ook nog wat anders op 4 of 2 poten. Helaas vrees ik dat we vooral het gezelschap gaan krijgen van de ons welbekende viervoeters.