feb 28, 2011

Grafschennis

Onze katten hebben een eigen begraafplaatsje. Bache, Frauke en pipike liggen kort bij elkaar, stafkes asjes werden ook daar id buurt uitgestrooid.

Een beestje begraven mag hier onder noemer noeste arbeid geplaatst worden, steen en rots maken graven niet makkelijk. Echter, de everzwijnen weten er wel weg mee. Elke nacht wordt er wel ergens ten velde een heel perkje omgespit door de stevige varkensneuzen. Maar vannacht hebben ze de beest uitgehangen. Baches grafje werd helemaal omgewoeld, stenen her en der en een diep gat. Kortom niets minder dan grafschennis. Het arm dier.

Of zou het duiveltje toch uit de doden zijn opgestaan en 's nachts door het donkere bos de andere beesten de stuipen op het lijf aan 't jagen zijn ? O wee, wie het monstertje ook maar iets in de weg gaat leggen, zijn klauwen met weerhaken zullen in uw vlees haken, zijn ongetemde blik zal u doen wegkwijnen, zijn satanische lichaamsvochten (lees: katerpipi) zullen u doen bezwijmen... Gij lelijke zwijnen. 

jul 01, 2010

Er was eens...


...een fort in Wommelgem en in dat fort had een moederpoes 3 jonkskes geworpen. Op een dag kwam er een Senhor langs en vond de drie achtergelaten kittens. Thuisgekomen vertelde hij het aan de toekomstige Rainha en die zei dat ze de volgende dag zouden gaan kijken of mamapoes al terug was.. of niet. Indien het laatste het geval zou zijn dan zouden de toekomstige Rainha en de Senhor de beestjes adopteren...

 

En zo geschiedde. Eén zwart katje was verdwenen maar het andere zwartje en het lapje lagen nog in hun nestje van glasvezel en geen moederpoes te bekennen. De twee zagen er hulpeloos en hongerig uit en keken ons ook zo aan. De toek. Rainha pakte het zwartje en de Senhor schrok zich te pletter toen hij naar het blazend lapjeskittentje greep. De flauwe Senhor was toen nog een hondenman en kende nog niks van stoere poezen. De toek. Rainha lachte hem uit en zij nam zacht het blazende lapje in haar handen, ze duwde het zwart gorillaatje in de handen van de Senhor en togen naar huis.

's Nachts moesten de Senhor en de toek. Rainha opstaan want de 2 waren nog maar een week of vier-vijf en hadden nog babyvoeding nodig. Dat lukte allemaal aardig en Bache en Frauke groeiden op tot twee prachtige, lieve katten.

Maar toen gebeurde er iets merkwaardig. De Senhor en de toek. Rainha zaten even zwaar id verbouwingen en ze konden gelukkig logeren bij de toek. Rainhamoeder en -vader en diens stuk of tien poezen. Bache onderging een metamorfose, het aardige beestje veranderde in een waarlijk monster. Naar zijn zusje, Frauke toe maar ook naar ons.

Het begon in bed. De Senhor en de toek. Rainha mochten niet meer bewegen onder hun deken of ze kregen er waarlijk van langs. Bache werd dan heel boos, hij krabde en beet de Senhor, Frauke en de toek. Rainha. Die kregen heel veel schrik van het zwarte monstertje. De vechtpartijen met Frauke werden zelfs zo erg dat ze gescheiden werden als ze alleen thuis bleven.

Nooit is dat nog goed gekomen, de Senhor, zijn beste vriend kreeg er af en toe ook van langs maar ergens was er toch nog die verbondenheid. De Senhor mocht net dat ietsje meer dan een ander, twee poten op één buik... nu ja da's wat overdreven want zijn buikje heeft de Senhor ook nooit meer mogen knuffelen...

...tot op zijn sterfbedje. De dierenarts had het zieke Bache een kalmeerspuitje gegeven alvorens ze hem echt zou laten inslapen, ze liet de Senhor en de Rainha nog even alleen zodat deze nog even afscheid konden nemen en toen hebben die hem net als vroeger nog eens zonder krabben en bijten kunnen knuffelen, ook aan zijn buikje.


Een gelukkig beest in een Portugees kurkeiken bos:

017 (6) kopie 2


Een uiltje knappen op de oude broodoven, ook heel fijn:

Seebje


The Devil

00:38 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: bache |  Facebook |

jul 01, 2009

Zwarte diertje is niet meer

Tot eergisteren ging alles nog relatief goed. Gisterenmorgen is hij beginnen spuwen en andere vervelende mankementen te vertonen. Nog nooit stapte hij zo gedwee zijn reismandje in...

Dag lief zwart duivels Bachesdiertje, we missen je al.

10:52 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kater, bache |  Facebook |

jun 21, 2009

Bache

De wekker op zes uur gezet want om drie uur hield ik het voor bekeken vannacht. Dat van die hagedis meende ik natuurlijk niet want het arme schaap slaagt er misschien nog wel in een exemplaar te vangen, zelf opeten zou er niet in hebben gezeten. Op voornoemde uur een kijkje gaan nemen en het uitgedroogde dier kwam binnen gestrompeld, plaveide zich op de stenen en gaf te kennen dat hij dorst had. We laven hem met een spuitje want het gaat moeilijk zelf maar hij moet dat ding nog maar horen en hij vlucht weg. Als het dan toch lukt voelt hij zich terstond een pak beter maar vanmorgen wou niks lukken. Eten wou hij niet en nam de 'rathouding' aan. Vis, kalkoen, Kimba niks ging er in. Deze namiddag lukte het dan toch om een spuitje te geven en nadien lustte hij wel wat vlees. Oef ! Want O Senhor is het land uit en ik wil niet dat Bache nog een velleke is als hij weerkeert morgen.

Na die korte nacht nog een vroege siësta gehouden want daar was ik aan toe. Ik moet mijn acht uurtjes hebben.

Vandaag weer heel erg heet maar naar de avond toe een relatief koel briesje.

22:25 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: katten, portugal, alentejo, siesta, bache |  Facebook |

Verdoeme da beest wil ni...

...binnen komen. En dat moet binnen want ik moet dat nog laven en spijzen. Waar hangt die nu toch uit ? Krijg stilaan wel vaak. 't Is natuurlijk wel lekker fris (22°C) buiten hij heeft dus geen ongelijk. Maar zeg, ik wil naar mijn bed. Zwarte aap.

Pfff.

Dju !! Hij was er en stapt doodgemoedereerd terug de nacht in... smeerlapke kan buiten slapen zie. Dat hij maar een hagedis vangt...

02:32 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: aap, bache |  Facebook |

jun 17, 2009

kan niks anders bedenken: portugal

Een extra telefoontje van Serafina en 3 uur later is de afspraak er toch nog doorgekomen gisteren. Ondertussen zijn er weer andere afspraken gemaakt, maar waar en hoe het allemaal gaat eindigen is vooralsnog onduidelijk. Langs de ene kant moet je het vooral op zijn portugees doen en het laten komen zoals het komt, liefst op een gezapig tempo, maar aan de andere kant is daar natuurlijk de overheid die niet op die manier wil meewerken. Als het haar niet uitkomt tenminste.

Anyway the shun sines en nogal heftig ook. Ook een nogal vreemd verschijnsel elk jaar. Niet dat de zon ongemeen fel gaat branden als de zomer weer eens in volle hevigheid losbarst maar wel de verzuchtingen van menig portugees. De uitdrukkingen 'warm' , 'heet', 'brandend' en 'drukkend' met de bijhorende gebaren zijn dan niet van de lucht. Ja ja, 't zal wel maar dit is wel Portugal hé mannen en vrouwen. Hun wortels steken hier nog voor een groot gedeelte in de grond, maar wennen aan de warmte ? Nee, dat is nu weer te veel gevraagd. Ach, 't hoort bij de conversatie zeker en is vast een mondiaal gegeven in landen waar bvb. geen hongersnood heerst.

Wij moeten vanmiddag weer op consultatie met Bache, hij moet een nieuwe spuit krijgen en kan er hopelijk weer eventjes tegen. Redelijk onverwacht maar we zijn inmiddels weer een maand verder en hij doet het nog behoorlijk. Hij eet goed, klimt nog in de kurkeiken, laat zich nog gelden maar begint er wel nogal heel sjofel uit te zien. Zich wassen gaat moeilijker.

12:01 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kat, afspraak, portugal, dierenarts, spuit, alentejo, bache |  Facebook |

mei 27, 2009

Penetrante geur

Sinds een week hangt er een penetrante geur in de ijkast( Nl: koelkast). Je zoekt maar vindt niks. O Senhor verdenkt de ananas maar ik ga deze sterk verdedigen, het is toch geen doerian. "Ruik maar" zegt hij dan en inderdaad de vrucht stinkt maar ik opper dat alles doordrongen is van het luchtje. Enfin, je gaat de fridge helemaal leeg maken, demonteert het hele boeltje, wast het af, gaat nog eens extra ontsmetten met dettol en denkt opnieuw een frisse koeler te bezitten.

U raadt het al, niets is minder waar.

Het kan dus niet anders dan dat het die verse stukken kip en kalkoen zijn. Nu ja vers, da's relatief zeker. Het zijn immers toch dode beesten of laten we het gewoon lijken noemen die in mijn ijskast een laatste...nu ja... leven beschoren zijn. Toch ?

En toch kan ik mij niet voorstellen dat dat zo hoort te ruiken. Er staat op dat pak wel dat je het moet bakken of koken alvorens te verbruiken maar het is immers voor onze kat en hij prefereert tegenwoordig rauw vlees dus blijft het rauw. 

De rauwe gevogelte eter, Bache, doet het na een week eigenlijk relatief goed. Het gezwel blijft uiteraard groeien en het lijkt af en toe te irriteren (daar zit iets en dat moet weg illustreert hij dan met een voorpootje) maar het meest van de tijd laat hij zich zijn privileges welgevallen...

...enne ondertussen zullen wij hier wel in de stank zitten na opening ener kast.

12:14 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kat, kip, vlees, stank, kalkoen, rauw, ijskast, bache |  Facebook |

mei 23, 2009

hemelsluizen

Zonet is het er in bakken komen uitvallen. Goed zo, moeten wij vandaag de plantjes weer niet bevloeien. 't Gaat redelijk met de kweek. Sommige gewassen willen niet weten van onze stenen kleigrond, anderen vinden het heerlijk of stellen waarschijnlijk gewoon weinig eisen. De paprika's zijn net komen piepen, sommige tomatenplantjes staan in bloei en de kolen hebben wat last van beestjes. Best lastig want ik wil die zelfkweek nu niet gaan besproeien met vuiligheid. Eigenlijk was ik van plan om een mengseltje van groene zeep en rotte brandnetels te gaan gebruiken. Maar weet je wat ? ze hébben hier geen brandnetels ! 

De kruiden doen het wel lekker, hééérlijke koriander, peterselie, bieslook én mmm!!! Rucola.

Ook de boompjes staan mooi, het appeltje krijgt af en toe een emmer waswater over zich heen want kreeg ook reeds gezelschap van hongerige beestjes. De kastanjes, amandel en perelaar doen het traag maar gestaag. De kriek is dood maar het citrusboompje is opnieuw tot leven gekomen en doet heel erg zijn best.

Eén vd rozelaars is dan weer in trek bij de grasshoppers en staat momenteel iets minder mooi maar dat komt wel goed, een andere rozelaar blijkt een rode. We vinden rode rozen niet mooi maar kom misschien ruikt ze wel goe.

Tot zover het nieuws over de flora, met de fauna is alles ok, zelfs Bache is nog niet van plan het heel erg gauw te gaan opgeven maar daar heeft hij best zijn redenen voor. Welke kat wordt er nu niet graag op haar wenken bediend.

"Vis ? Komt er aan.

Kip ? Gekookt of rauw ? Ok gekookt.

Kimba-van-den-aldi-overgoten met een beetje room ? Tot uw dienst.

Slapen in het grote, zachte bed ? De deur gaat al open. 

Wandelingetje ? Wacht we trekken onze schoenen al aan..."

14:37 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: katten, portugal, flora, kastanje, aldi, amandel, fauna, bache |  Facebook |

mei 18, 2009

slecht nieuws

Ok, niet onverwacht maar 't gaat niet goed met Bache, het is een uitgezaaid gezwel en kan niet verwijderd worden. Ja, ze kunnen zijn onderkaak afzetten, maar geef toe dat zou ten eerste geen zicht zijn en ten tweede dat doe je een diertje van 14 niet aan.

Gisterenavond vreesden we reeds dat hij al stilletjes op weg was naar de eeuwige jachtvelden. Hij had gebraakt en voelde zich ellendig. Vannacht echter was blijkbaar de misselijkheid weggeëbd en is zijn maagje gaan knorren, met het gevolg dat hij opnieuw uit eigen beweging is beginnen eten. Plots weer onder de levenden is hij dan in O Senhors oksel neergestreken.

Vanmorgen toch maar naar de dierenarts, maar niet voor het 'definieve' spuitje maar voor een spuitje in de poep waardoor hij toch nog enkele dagen ? een weekje ?  in de watten kan gelegd worden. Hij heeft geen pijn, het zal een technisch probleempje worden, op een keer gaat hij niet meer kunnen doorslikken.

16:14 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kat, bek, dierenarts, gezwel, bache |  Facebook |

mei 17, 2009

Geen nieuws, slecht nieuws

Eerlijk gezegd heb ik niet zo heel veel zin om te bloggen. Het gaat niet zo goed met ons Bache, we moeten hem zijn brokjes verse vis en gekookte kip voeren. Hij eet af en toe zelf een beetje, hij brengt dan het vleesje of visje met zijn pootje naar zijn bekje en verzwelgt het. Ook drinken gaat helemaal niet goed meer dus spuit O Senhor hem een pipetje vers water op.

Arm dier, hij voelt wel dat er iets scheelt, af en toe ziet hij er ook wat futloos uit maar als het uur van de late wandeling daar is staat hij klaar om in de bomen te klimmen, af en toe nog een mot uit te delen, aan wie te dicht in zijn buurt komt, om dan opnieuw tot rust te komen in het hoge gras. Een oude, zelfs zieke vos verliest inderdaad zo vlug zijn streken niet.

Hij krijgt ook het privilege om weer bij ons te slapen. Da's genieten, hoewel niet ten volle, het wordt vaak te warm in O Senhors oksel en dan gaat hij koelte zoeken om daarna weer terug op het bed te belanden. Een beetje onrustig dus.

Ons Senauke moet bijgevolg (als Vekje niet binnen is) alleen de nacht doorbrengen en die kán daar ni tegen. Om half 5 vond madame dat het genoeg was. Pestdier. Nu ligt ze hier vlak bij mij en Miles Davis speelt op radio 1 en ze kán daar ni tegen. Trompet, dat háát ze.

Help die bijt...

De zonet geïnterviewde trompettist op de radio blijkt een oud-leraar van me: Bert Joris.

 

 

12:30 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kat, mond, bek, miles davis, trompet, gezwel, senauke, bache |  Facebook |

mei 12, 2009

Wederom dierenartsbezoek

Veel beestjes betekent veel dierenartsbezoek, met de ene al meer dan met de andere. Vandaag was het weer de beurt aan ons Bache. Sinds een tijdje is hij beginnen zeveren, eerst dachten we dat het met zijn in februari getrokken tand te maken had maar de dierenarts miszag niets aan zijn gebit. Dus even verder kijken dan, achteraan is het gezwollen en dat is de oorzaak van zijn ongemak. Er is nog geen uitsluitsel over wat het precies zou kunnen zijn, hopelijk is het iets lichaamsvreemd dat gaan ontsteken is maar het verdict zou ook wel eens zwaarder kunnen uitvallen; namelijk een tumor.

Volgende week moeten we terug met ons zielepootje (zonder 'n' want da's belachelijk) en dan weten we waarschijnlijk wat meer.

Die ritjes (een uur) naar de dierenartsenpraktijk combineren we doorgaans met boodschappen. De betreffende poes mag dan na de behandeling eventjes logeren in de ziekenboeg en wij gaan iets eten en doen onze inkopen. Later pikken we het slachtoffer weer op en dan beginnen we aan de tocht huiswaarts. Als poes echt ziek is, is dat niet zo leuk maar als het maar een bagatel is dan is dat best handig. Onze reizigers (Bache en Senauke) vinden die ritjes ook niet echt erg meer, de anderen kunnen er minder van genieten.

Ach beestjes hé, beter een schildpad in huis nemen die is tenminste een lang leven beschoren.


Bache Enkele dagen geleden had hij nog vleugels.

22:48 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, katten, dieren, tumor, gezwel, bache |  Facebook |

apr 26, 2009

Dacht 't wel

Hij mocht nog een dutje doen en ik bleef wakker tot een uur of drie, dan doe die pipi en zegt dat hij nog wat voort wil slapen. Ok, doe ik dan maar nu na 5 uur leleijkheidsslaapje staat hij fris en monter aan mijn mouw te trekken. Ja zeg.

Heeft hij Bache ook nog de kans gegeven op mijn rugzakje te pissen, tssss !

By the way: dat prutoogkatertje is weer komen opdagen. Wat nu ?

08:31 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, bache |  Facebook |

feb 11, 2009

spring is in the air

Toch vreemd hé, 2 zonnestralen en ne mens leeft helemaal op. We treffen voorbereidingen voor de grote kuis (Nl: grote lenteschoonmaak) maar ook de tuin werd vandaag reeds onder handen genomen. De oude irissen krijgen het gezelschap van andere fleurigheden en de fruitboompjes, nou ja fruittakjes stijgen in getale. Hopelijk werpt het ooit  allemaal zijn vruchten af. Letterlijk en figuurlijk dan.

Ook morgen lijkt de lente te zullen passeren, dan zullen we de moestuin eens nader gaan bekijken. Paprikazaadjes liggen reeds klaar maar we kochten ook wat zaad in pakjes.

Er wacht ook een nestkastje want de vogeltjes fluiten hier reeds hun liefdesliedjes, de betreurde slachtoffertjes moeten aangevuld,dus gaan we ons steentje bijdragen.

De poezen genieten ook erg van die eerste straaltjes:

bache

Isn't he cute ?

23:41 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: lente, vogels, fruit, bomen, paprika, moestuin, nestkastje, bache |  Facebook |

jan 31, 2009

Een heuse waterval joeng

 


WATERVAL

Kijk 's aan, een echt watervalletje op ons eigen grondstuk. De bron bevindt zich een beetje hoger, heerlijk zuiver water. Dat was weer een poosje geleden maar nu kon het niet langer uitblijven, het water valt er met bakken uit. Vandaag was het een keer droog maar morgen verwachten we weer zware onweders.

Onze poezen (met nadruk op poezen want kater Bache was iets minder enthousiast) vonden het een geweldige wandeling door het bos. Elke plas is veworden tot een klein meertje en elk stroompje is een heuse stroom geworden daar beneden. Vlekje en Senauke zijn flinke springers en hebben vooral geen schrik voor een nat pootje. Bache daarentegen is eerder een flauwerikje, het eerste riviertje was het al raak. O Senhor (zijne lievelingsmens) stapte al wat verder maar hij bleef twijfelen. De meisjes volgden al gezwind. Ik terug, en na wat aanmoediging waagde toch hij een sprongetje. Pardoes, het water in ! Natte pootjes en billekes, oeioeioei !

Allez vooruit met de geitjes maar den bok had wat hulp nodig. Oooooh ! O Senhor draagt hem een plasje over. Nog wat slijk passeren maar bij het volgende riviertje maakte Bache gewoon rechtsomkeer. Goed dan de jongens gaan terug en wij, de flinke meisjes zetten onze avontuurlijke tocht gewoon verder. Vlekje lacht hen luidkeels uit, een monkellachje bij Senauke. " 't is goe meisjes, stil nu " maar Vlek blijft een herrie maken.

Thuisgekomen iedereen uitgeteld. Bache is niet enkel flauw, hij heeft ook wat last van een allergie en zijn tandje speelt wer wat op, dat wordt weer dierenarts volgende week.

jan 18, 2009

Deep in the wood...

Lichtjes geïrriteerd zette hij zijn reis verder. Het mocht niet baten. Hij liet me achter. Overgeleverd aan het lot.

Ik dacht er nog even over na, het klopte toch niet, nooit of te nimmer dwalen hier vreemdelingen door het bos. Ja, af en toe een jager of een dorpeling die wat paddestoelen komt plukken maar rijzige, grijzige mannen die duidelijk opschrikken en ons passerende voertuig aanschouwen alsof het... ja alsof het wat is eigenlijk, nee dat kom je niet elke dag tegen.

"Hij had een alpenbroekje aan, dat is toch niet normaal." merkte ik nog luidop op.

Ik denk even aan iets anders als ik O Senhor op de trein heb gezet. "Ja, maar wat deed die vent daar ?" vraagt het duiveltje. "Niks, gewoon een man die een wandelingetje maakt, dat kan toch ? Nee ?." "Mja, misschien wel maar toch." Ik huiver nog even aan de gedachte dat die manspersoon vanavavond komt aankloppen maar zet niettemin mijn weg moedig verder.

Aangekomen thuis, ga ik mij een boterhammetje maken. Lekker rechtstaand uit het vuistje...niks aan de hand toch...?

...Zag ik daar nu iemand passeren ?

Bache, de gestoorde kater staat plots zenuwachtig aan de deur te krabben. Hij is geschrokken!! Van iets of iemand ? Ik begeef mij naar het raam en zie nog net een man met...

... een bijl in de hand. Hij wandelt het pad af. Toch maar even poolshoogte nemen, of nee, eerst een sms'je naar O Senhor: "Ik ga hier in mootjes gehakt worden en gij zet gewoon uw reis verder, slechte mens!" Nee, ik schrijf gewoon: "een man met bijl passeert, écht waar !"

Ik ben moedig en ga toch maar eventjes naar buiten. Het blijkt de buurman en hij zegt dat ik eerst mijn boke maar moet opeten. Dat zal bij het ritueel horen zeker, bedenk ik berustend in het feit. Ja, dat is raar, ge ondergaat uw lot plots, ge denkt niet meer aan vluchten ofzo, ge ondergaat.

"Senhor Manuel" probeer ik want hij lijkt als 2 druppels water op zijn vermaledijde broer. Ik gok juist. Via wat wetenswaardigheden en een omweggetje vraagt hij me of ik het gisteren was die zijn dochter de stuipen op het lijf had gejaagd. Nee, zo vroeg hij het niet maar hij wou het toch even checken. "Ja, dat was ik daarboven op jullie? heuvel in de ruïne van de molen." Dan vertrekt hij in versnelde pas wederom naar zijn boerderij. Toch raar, Manuel komt hier nooit !

Ik begeef mij weer naar binnen, slaak een kreetje en krimp in elkaar. Daar aan mijn eigenste tafel op mijn eigenste stoel zit een clown. Een clown die me niet eens aankijkt maar prompt een lachsalvo aansnijdt. Ik verlies het bewustzijn als de clown mij benadert... Ik hoor hem nog net vragen of ik zin heb in een birthday party - deep in the wood ...

Nee, dat laatste is niet waar... maar 't had wél gekund hé O Senhor ?!