mrt 11, 2011

Kamperen

Gisteren reeds halverwege de nieuwe buren besloten we in één keer door te stappen en goeiendag te gaan zeggen. De mensen druk doende in hun 9ha bos en land kwamen ons tegemoet. Hun huisje ziet er reeds netjes overdekt uit maar wonen doen ze nog steeds in hun refuge bestaande uit een woverdekte caravan en tent + een verbouwd busje. Zij hopen op elekriciteit van het net en redden zich voorlopig met twee paneeltjes. Maar alles kan zijn gangetje gaan: koken, eten, wassen, plassen, slapen, pipi, kaka... 

Het riep herinneringen op aan hoe wij hier begonnen. Wij sliepen in de omgebouwde landcruiser en leefden gewoon buiten. Een provisoire douche bestaande uit een zwarte zak die opgewarmd werd door de zon, een badje voor de afwas en een campingvuurtje. Wat later kwam daar nog een caravannetje bij alwaar we tijdens minder prettige weersomstandigheden in konden koken, eten en schuilen. We werden ook de trotse bezitters van één zonnepaneeltje en konden 's avonds dus zelfs een boek lezen. Voila, meer moest dat niet zijn. Af en toe kregen we bezoek van enkele poezen vd buren: Basil, Vlekje ex Splodge en later nog een stuk of wat nakomelingen. Nog steeds blijven er twee hun heil hier zoeken. Zinneke, Vlekjes kleindochter en Miss Vlek herself. Af en toe hadden we wel eens contact met het later in gebreke gestelde personeel van het uitbreidende kattenbestand en werden we aldaar uitgenodigd 'for a meal' of kwamen zij hier voor 'een diner'. Wie proeft het verschil alleen al in de uitdrukking niet :-).

We redden het wel zo op onze Monte. Vrijheid blijheid. Een enkele keer vluchtten we ergens halverwege juni voor de verzengende hitte en ergens in een decembermaand bliezen we de aftocht wegens extreme koude en weinig verwarmingsmogelijkheden. Ook brachten we vele voor- en najaarsdagen door in onze sleurhut. Het waren min of meer soms ook vakanties en dus trakteerden we onszelf na alle ontbering af en toe op een hotel, soms op een echt luxe verblijf in een pousada.

Maar hoe avontuurlijk en romantisch het bijwijlen ook allemaal leek, soms, ja heel soms kwam het mijn strot uit. Ik wou een échte wc en een échte douche, ik wou een echte keuken en geen tweepitsvuurtje en geen afwas met traag koud water, ik wenste een échte slaapkamer met een écht bed en échte kasten en échte gordijnen, ik droomde van een échte zetel (nl: sofa) en échte verwarming, niks zo ellendig als kou lijden en ik wou een grote koelkast met veel eten en drinken om te pakken en uit te drinken en op te eten.

Inmiddels hebben we geen klagen want we hebben veel meer dan die eerste behoeften. We beschikken middelerwijl over twéé wc's, twéé douches; er staat een heuse koeler met diepvries, ook een afwasmachine konden wij afwashaters niet ontberen, een microgolf staat uiteraard ook tot onze beschikking, we zijn zelfs de trotse bezitters van cv! jawel centrale verwarming. We hebben een grote en een kleine slaapkamer en we hebben televisie. Niet dat we vaak daadwerkelijk tv kijken maar het ding doet dienst om meegebrachte dvd's te bekijken. En oh ja er staat uiteraard grote zonne-installatie om alles draaiende te houden.

Maar wat hebben we nog meer ? Waar konden we in den beginne zelfs niet eens van dromen ? Een gsm ?

Nee, we hadden vast al een grote brooddoos die dienst deed als Gsm. Een computer ! Dat behoorde echt nog niet tot ons huishouden. Bij een computer kreeg ik enkel het beeld van de bleekblauwe van Adhemarke van Nero en Madam Nero op mijn netvlies. En Internet ! Internet ! Hét contact met de buitenwereld zomaar elke dag op ons bord, al het wereldnieuws dat ons verzwelgt als een tsunami. En blogs en fora en wiki's en post en, en, en oh zoveel meer. Ik ben daar oprecht blij mee en eerlijk gezegd ik zou het wel kunnen missen maar moeilijk, echt moeilijk. Vooral ook omdat we hier zo vaak en zo lang verblijven hoort het er gewoon bij.

 

 

aug 25, 2009

Facebook et des petits problemes

Eerst even over dat 'j'ai des petits problemes' nummer: Altijd gedacht dat dat door ne zwarte medemens vertolkt werd, valt dat tegen zeg.

Enfin, de koningin van Portugal staat ook op facebook. Wie ? hier verwijderd 

Niet dat daar nu iemand zat op te wachten maar het zou wel leuk zijn mocht de koningin weten wie sommige van haar blogonderdanen ... oeps ... bloglezertjes zijn.

okt 17, 2008

WANDELINGETJE

Bewolkte dag dus was ze een beetje ongedurig ons moe. Ze begon de horizon te verkennen en vragen te stellen over wat waar lag. Vanmiddag dan maar even naar het dorp en daarna een wandeling. Ze houdt erg van wandelen maar niet met mij. Ik moet altijd zo een rare dingen doen, onvoorbereid enzo. Enfin, ze wou wel mee maar niet te ver en voor het donker terug. Akkoord.

Helaas zijn we niet verloren gelopen, noch in een zwaar onweer terechtgekomen, of in ons broek gebeten, ze is zelfs niet gevallen. Niks te vertellen dus. Morgen ga ik haar toch ergens verloren zetten in het bos ofzo, ah ja mijn blog moet gevuld hé.

Ze probeert momenteel een vlieg te vangen en haar bed open te zetten maar Bache ligt er op en ze heeft schrik van hem.

21:06 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blog, bos, horizon, alentejo, bache |  Facebook |

sep 18, 2008

privécommunicatie via 't net

(Bent u mijn O Senhor ? Neen ? Lees dan niet verder, 't is echt niet interessant dan.)

Ah dag O Senhorke, lees eerst de vorige post nog eens, ga dan de afwasmachine eens uitladen en dan zet ge u maar aan 't kla4 met bestemming 'mijn blog' en doe uw ding. Daarna moogt ge de afwasmachine inladen en dan tokkelt ge nog maar wat verder naar uw websitekes. Tot sebiet...

Ah ja, zet de wasmachine maar al terug aan als de zon al moest schijnen; die moet nog een 30 min draaien.

(Dacht 't wel, toch meelezen héTong uitsteken !)

23:23 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blog, portugal, wasmachine, website, o senhor, kla4 |  Facebook |

aug 15, 2008

O Senhor

Hááá ! O Senhor wil wel komen lezen maar weigert iets te schrijven....Wenkbrouw ophalen

Die vlieger gaat niet op hé.

Bovenaan zie je: Mijn blog.                                      Ga met het pijltje naar daar en druk, ge komt dan in het kader: een bericht posten op "... "                              Ge schrijft wat ge daar allemaal aan 't uitspoken zijt met uw voiture en ge scrolt naar beneden: bericht posten en voilà...

Komaan verras mij...

P.S. Wees wel voorzichtig want voor ge 't weet alles kwijt.

 

11:28 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blog, auto, o senhor |  Facebook |

jul 18, 2008

bloggen

Ook ik heb de neiging om blogs die ik volg aan te klikken en te lezen wat er het eerst op mijn scherm verschijnt. Soms is het een vervolg of zou je toch minstens wat voorgeschiedenis moeten kennen alvorens je beet hebt waarover het gaat. Ik scroll dan even terug en lees soms diagonaal de vorige verhalen.

Ook bij mij doet zich dat probleempje voor en ik wil daar wel rekening mee houden maar eerlijk gezegd vergeet ik ook zelf wel eens wat ik nu al verteld heb en wat niet. Ook de foto's die ik af en toe post zijn soms nieuw maar vaak duik ik in het 'archief' en dan weet ik enkele weken later niet meer of ik die bepaalde foto reeds postte. Ik geef het toe dat ik dat kan nakijken maar daar ben ik dan weer wat te lui voor.

Ik probeer voortaan wat te duiden. +-40 clics per dag dat moet je verdienen  Lachen en respecteren hé.

Ah ja, voor wie het nog niet weet of kent: hiernaast staan al mijn blogtitels en daaronder 'tags', als je een tag aanklikt krijg je alle tekstjes en/of foto's onder die noemer...

Suggesties en opmerkingen altijd welkom

12:42 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blog, foto, portugal, lezers |  Facebook |