jan 31, 2009

Een heuse waterval joeng

 


WATERVAL

Kijk 's aan, een echt watervalletje op ons eigen grondstuk. De bron bevindt zich een beetje hoger, heerlijk zuiver water. Dat was weer een poosje geleden maar nu kon het niet langer uitblijven, het water valt er met bakken uit. Vandaag was het een keer droog maar morgen verwachten we weer zware onweders.

Onze poezen (met nadruk op poezen want kater Bache was iets minder enthousiast) vonden het een geweldige wandeling door het bos. Elke plas is veworden tot een klein meertje en elk stroompje is een heuse stroom geworden daar beneden. Vlekje en Senauke zijn flinke springers en hebben vooral geen schrik voor een nat pootje. Bache daarentegen is eerder een flauwerikje, het eerste riviertje was het al raak. O Senhor (zijne lievelingsmens) stapte al wat verder maar hij bleef twijfelen. De meisjes volgden al gezwind. Ik terug, en na wat aanmoediging waagde toch hij een sprongetje. Pardoes, het water in ! Natte pootjes en billekes, oeioeioei !

Allez vooruit met de geitjes maar den bok had wat hulp nodig. Oooooh ! O Senhor draagt hem een plasje over. Nog wat slijk passeren maar bij het volgende riviertje maakte Bache gewoon rechtsomkeer. Goed dan de jongens gaan terug en wij, de flinke meisjes zetten onze avontuurlijke tocht gewoon verder. Vlekje lacht hen luidkeels uit, een monkellachje bij Senauke. " 't is goe meisjes, stil nu " maar Vlek blijft een herrie maken.

Thuisgekomen iedereen uitgeteld. Bache is niet enkel flauw, hij heeft ook wat last van een allergie en zijn tandje speelt wer wat op, dat wordt weer dierenarts volgende week.

nov 25, 2008

everzwijnen of ?

Weer spanning alom. O Senhor vraagt me vanavond nog even naar buiten. "Er zit iets héél dichtbij in het struikgewas." Goed, dat laat ik mij geen twee keer zeggen. Stilletjes besluipen we de bosjes. Ik hoor inderdaad vlakbij geritsel en geschuifel. "Hoor!"  fluistert hij. Mja, ik hoor wel iets maar dat leek me geen varken. We wandelen wat verder en we schijnen met onze pillamp richting geruis én inderdaad 'een geluid'. Niets te zien echter. Nu voor zover ik weet bestaan er wel kleine everzwijntjes maar hebben die dat formaat omdat ze nog niet volgroeid zijn, meestal, om niet te zeggen altijd, is de mama dan nooit veraf, maar ik zag geen mamazwijn noch kindjezwijn en gelukkig maar want die eerste zou het vast niet prettig vinden mochten wij haar kroost benaderen.

Niets te zien dus maar O.S. blijft halsstarrig volhouden ! Hij is er van overtuigd dat er op circa 5 meter van ons verwijderd een ever staat. "Een onzichtbare dan" opper ik stilletjes. Hij wordt een beetje kregelig en houdt vol. Ik zeg hem dat eerder egeltjes zo een blaasgeluid maken maar hij is niet onder de indruk van mijn woorden. Koppig blijft hij schijnen...maar... niks, nada, rien, niemandalle.

Jammer, maar ik zoek voor alle zekerheid toch maar even 'egel geluid' op en inderdaad hoort hij op deze (klik hier) website het identieke geluid als even tevoren.

Een egelzwijntje dus, of een stekelvarken haha.

nov 12, 2008

Boswandeling in de Alentejo

Hahaha, een boswandeling in de Alentejo, dat moet zoiets zijn als een zwempartijtje in de woestijn. Een beetje Portugalkenner verstaat onder een Alentejaans bos waarschijnlijk drie bomen op een heuvel, maar hier is het anders. De wijde omgeving is erg groen met bvb. veel  kurkeiken, naaldbomen, medronhostruiken en eucalyptussoorten. Over de eucalyptussen heb ik mijn bedenkingen maar het zijn wel erg mooie, grote en fantastisch ruikende bomen. 

Na het tentavontuur even gaan opwarmen en dan een gezonde boswandeling. Alleen ? Nee, natuurlijk niet. Ik kreeg terstond het gezelschap van Bova, Zin en Vlekje. Echt bevorderlijk voor het spotten van enig niet-gedomesticeerd beest is dat niet. Opperbevelhebber Vlek deelt constant bevelen uit aan haar soldaten, ze houdt met andere woorden geen moment haar waffeltje. Een enkele ordinaire merel vliegt bijna tegen mijn kop en de, godbetert, vlaamse gaaien kwetteren en fladderen nog net in mijn gezichtsveld. Vlaamse gaaien, daar moet je nu voor naar Portugal verhuizen.

 

bos

Beneden in het bos

095 kopie 2

medewandelaarster: Zinneke

 

geslapen in 't bos

tentDeze ochtend: Opperbevelhebber Vlekje, die de nacht lekker warm in huis doorbracht, inspecteert het kamp.

 

't Was gezellig in onze tent vannacht. O Senhor heeft wel de kou in zijne kop. Ga dáár mee naar den oorlog.Onbeslist

't Begon al goed gisterenavond toen we aan de afdaling begonnen. Achter het huis schrok hij zich al een aap van de Padtrick. De Padtrick is de plaatselijke pad en Padtje schrok nog meer van ons dan wij van hem, arm schaap.

Voor de rest geen close encounters, we vielen, diep teruggetrokken in onze slaapzakken, nogal vlug in slaap en ik werd wakker toen de zon reeds goed doorgebroken was. We doen dat in de lente en zomer op een heldere, maanverlichte nacht vast nog eens over. Misschien ook nog iets dieper het bos in, aan het water.

Nu ja water, de rivieren hier in de omgeving staan zo goed als droog. Da's ni goe, het heeft nochtans af en toe al wel goed geregend de afgelopen 2 maanden. Ben benieuwd of dat nog goed komt.

14:37 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kat, bos, plop, everzwijn, slaapzak, rivieren, alentejo, vlekje, o senhor |  Facebook |

nov 11, 2008

vrouw met baard

Ik vat nog maar eens kort de burensituaties samen:

  • schuin aan de overkant woont de familie dos Santos, bestaande uit moeder Zilia, vader Joaquim en hun zoon Fernando. Zij zijn rijke boeren, behalve hun boerderij, hebben ze nog heel wat land verspreid over verschillende heuvels en een nieuw huis in het dorp. Zilia is aardig, nieuwsgierig en sukkelt een beetje met de gezondheid. Joaquim is vriendelijk, gierig en houdt van practical jokes. Fernando is goedaardig, verlegen, ziet er wat simpel uit maar rijdt wel met de auto en lacht altijd.
  • Aan de oprit, een drietal minuten (met de auto) hier vandaan woont Joaquims broer met zijn vrouw en nog een ouder mevrouwtje. Hij is steeds vriendelijk, maar we kennen hem niet echt, zijn vrouw wuift wel eens en hun dochter woont in het dorp met haar familie. De broers leven enigzins in onmin met elkaar. De erfenis zal er wel voor iets tussen zitten.
  • Drie heuvels verder, maar nog steeds in ons zicht wonen de Firminhos, Firminho is eigenlijk de zoon maar wij noemen hen gemakkelijkheidshalve zo omdat we hun respectievelijke namen vergaten. Een erg aardig mevrouwtje, een lief mannetje dat al een tijdje sukkelt met de gezondheid en hun zoon. Die laatste heeft gevoel voor humor, zwarte humor...grrrr! Sepulturahumor ! Zij zijn arme boeren en ondanks het feit dat we hen zelden zien, hebben we stiekem het meeste sympathie voor hen.
  • Uit ons zicht, maar toch nog wel een beetje als buren, woont een Duits-Oostenrijks koppel met hun kinderen.

'Woont' schrijf ik maar eigenlijk wonen de eerste drie families sinds kort niet meer permanent op de boerderij. De rijken kochten een nieuw huis en de Firminhos huren nu een oud huisje in het dorp.

Gisteren, in het dorp zagen we een meneertje, en toen dat dichterbij kwam herkenden we elkaar. Het was pa Firminho. Wat over en weer ge-hoegaathetmetdefamilie-enzo en toen vroeg hij of we de andere buurvrouw ook kenden. Die buurvrouw woont aan de andere kant van de baan en we hebben elkaar wel 's een lift gegeven maar goed kennen we haar toch niet. Enfin, het firminhovadertje moest het kwijt:

Die buurvrouw woont nu alleen en toen ze met pasen een cadeau kwam brengen had ze een vriendin bij. Tja, dat zal dan wel hé. "Jullie kennen die dus niet ?" "Nee." "Wel dat was een vrouw met een baard." "Oh ?" Een lichte glimlach op zijn gezicht. Wij staan er zo wat bij en hij gaat nog eens verduidelijken dat het wel degelijk om een vrouw met een baard gaat hé. We begrijpen het ondertussen maar vragen dan nog maar eens om bevestiging. "Ja ja een vrouw met een baard" lacht hij nu voluit. We lachen mee en genieten vooral van zijn plezier. Dat mens willen we ook wel 's zien maar liever niet vannacht.

Vannacht slapen we ergens halverwege in ons bos, we hebben zonet de tent opgezet. Het is de bedoeling dat we everzwijnen horen en zien en als het even kan ook nog wat anders op 4 of 2 poten. Helaas vrees ik dat we vooral het gezelschap gaan krijgen van de ons welbekende viervoeters.

okt 17, 2008

WANDELINGETJE

Bewolkte dag dus was ze een beetje ongedurig ons moe. Ze begon de horizon te verkennen en vragen te stellen over wat waar lag. Vanmiddag dan maar even naar het dorp en daarna een wandeling. Ze houdt erg van wandelen maar niet met mij. Ik moet altijd zo een rare dingen doen, onvoorbereid enzo. Enfin, ze wou wel mee maar niet te ver en voor het donker terug. Akkoord.

Helaas zijn we niet verloren gelopen, noch in een zwaar onweer terechtgekomen, of in ons broek gebeten, ze is zelfs niet gevallen. Niks te vertellen dus. Morgen ga ik haar toch ergens verloren zetten in het bos ofzo, ah ja mijn blog moet gevuld hé.

Ze probeert momenteel een vlieg te vangen en haar bed open te zetten maar Bache ligt er op en ze heeft schrik van hem.

21:06 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blog, bos, horizon, alentejo, bache |  Facebook |

okt 12, 2008

toch nog een bui

De lang verwachte regenbui is er dan toch nog gekomen. Verscheidene onweders dreven voorbij maar in de vooravond was het zo ver.

Geen Bova vandaag en Zinneke mankte, en had een lodderoog. Altijd wa ! Die twee hierbinnen heb ik nog even laten uitrazen buiten en die liggen nu te snurken. Senauke die kan een heel bos omzagen, echt niet gewoon. Ze heeft waarschijnlijk dan ook een mankementje want bij onderzoeken horen ze wel eens iets bijzonders. Ze braakt ook steeds na het eten alles weer uit en...(gevoelige magen moeten niet verder lezen) eet alles nadien weer smakelijk op. Er zijn erger dingen, er heeft vandaag bijvoorbeeld iemand op de tapijt gepist !

Dat zware ding heb ik dus alleen naar buiten moeten slepen en ondertussen heeft ze de bui over zich gekregen. Wat moet ik nu doen, dat ding is veel te zwaar voor mij. O Senhor ?

20:51 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zin, portugal, bos, bui, tapijt, senauke |  Facebook |

okt 09, 2008

Eenzaam en verlaten

't Is weer zo ver. Hij laat me weer in de steek. Hij laat me achter met een bende poezenjong. Een bende poezenjong waarvan er twee vinden dat de dag begint om half zes ! Ja, dat leest u goed 5u30 !! Zij morrelt, frunnikt en krabt aan de deur zodat je er hoorndol van wordt. Hij is slimmer en springt naar de klink, maar ik ben natuurlijk nóg slimmer en draai de deur gewoon op slot.

Soms geven ze het na een kwartier op en leggen er zich bij neer dat het 6 uur zal worden (zot zeker!). De smeerlapkes beginnen dan van vooraf aan maar ik krijg er nog een gratis concertje bij. Als het ff dik tegen zit wordt Senau zo chagrijnig dat ze uit protest een drol legt, liefst pal voor de deur en met een beetje pech gaat de desbetreffende deur dan enkel richting hoopje open.


KKGisterenochtend in het bos.

10:28 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bos, senauke |  Facebook |

sep 26, 2008

hommeles

Hommeles tussen Bache en Bova. Bache loopt blij en gezwind de berg af; Senauke (zijn vermaledijde Belgisch/Portugese stiefzus) loopt hem al even gezwind achterna. Buiten alle verwachting heerst er weinig spanning tot...

...tot onze Bova zich gaat moeien. Bova gaat Bache achterna. Dieper het bos in. Oeioei !! Ik volg niet wegens verkeerde schoenen. Senauke voelt de agitatie en blaast de aftocht. De jongens lopen dieper het bos in... en dan... en dan galmt een ijzingwekkende gil door het woud...

O Senhor krimpt in elkaar en zet met rasse schreden de achtervolging in. Vijf minuten later loopt zijn zwart hondje achter hem aan. Zo vals als een kat !

10:58 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: spanning, bos, bova, o senhor, bache, senauke |  Facebook |

jun 15, 2008

Ik mis het bos...

006 kopien

...en zijn bewoners, maar ik kom er bijna aan. Nog 5 keer slapen.

00:36 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bos, kurk |  Facebook |