mei 07, 2010

Koffieroute

Zwart koffiebonenextract aangelengd met water, ik moet toegeven het kan heerlijk ruiken. Maar eerlijk ? Nee, een veel te waterachtige substantie, zelfs die waar je je lepeltje in recht kan zetten blijft uiteindelijk water met  koffiesmaak. Ja met veel suiker en veel melk of een toefje room; of met suiker, melk en cacao; of met gezoete soyamelk; of een beetje oploskoffie id warme (soya)melk of (soya)chocomelk enzovoort enzoverder.

Ik moet ook bekennen dat koffiesmaak één van van mijn favoriete aroma's is. Mokka-ijs of mousse of pralines met mokkavulling: njam njam. Af en toe, bij grote moede ga ik ook overstag voor een 'bica', een klein niet waterachtig Portugees koffietje waarvan je even in de hoogste versnelling belandt. Meestal schuif ik de helft van het petieterig ding nog door naar O Senhor maar kom ik heb wel een koffie besteld én er van gedronken zoals alle grote mensen vanaf 16 wel 's doen.

Maar. Ik was aan dit blogbericht natuurlijk niet begonnen als er geen 'maar' was geweest want ik zal eens vertellen waarom ik graag op de autostrade in Frankrijk rijd: de ochtendlijke koffietjes uit de automaat met vanillesmaak, daar betaal ik nu eens graag 100€ voor zie. Tolgewijs dan hein.

11:04 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, koffie, frankrijk, bic, tol, cofiroute |  Facebook |