aug 13, 2009

Lagos

De ingenieur was er. Wij in één keer doorgereden naar de Algarve maar deze keer lag Lagos op de baan dus van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog eens versteld te gaan staan hoezeer dit stadje veranderd is. Al bij al valt het nog mee, aan het water rijzen er alleszins geen buildings op en het centrumpje wordt gevrijwaard van al té enthousiaste projectontwikkelaars. Druk, dat wel maar nu ook weer niet overdreven. Een terrasje doen is ook nog steeds niet héél erg diep in de portemonnee duiken: 1,50€ voor een cola van 33cl. Lagos is wel enorm gegroeid aan de buitenzijden, onherkenbaar inmiddels. Wél mottige flatgebouwen en nog weinig groen. De parking is wel geweldig, ik herinner me nog de oude schoenmakertjes etc. die verscholen zaten in een steegje tegen de muur, maar nu prijkt daar een grote stoffige parkeerplaats voor honderden voertuigen én... gratis ! Voorlopig toch.

Het zeewater was vrij zacht van temperatuur (kan hier anders erg tegenvallen) maar de stroming voelde wel sterk aan. Kleine maar ook grote mensen kunnen best uitkijken hier.

Ook het overzetbootje bestaat nog, wel een vierkante tegenwoordig.

Ah ja, de weg naar het zuiden gaat langs Odeceixe en Aljezur enne 'het' staat er nog steeds hoor. Het geraamte van een building die er nooit zou komen, het staat daar al minstens 27 jaar denk ik. Een monument.

15:46 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cola, lagos, aljezur, odeceixe, overzetbootje |  Facebook |

mei 03, 2009

een teek op mijn bord

Gatver...zit ik daar lekker patatjes te eten en wat ziet mijn lodderig oog aan de rand van mijn teljoor. Ene spinachtige van het parasitaire type. In de stoof met de onverlaat, gij zult branden in de hel.

Toch nog even terugkomen op onze afspraak: ik heb niets gezegd noch geschreven. De arme mens stond hier aan de voorkant van het huis terwijl O Senhor en ik onze besognes hadden aan de achterkant. Wat gek, niets gezien maar eigenlijk wel iets gehoord. "Hoor jij nu ook iets ?" vroeg O Senhor me op een bepaald moment. Ik ga een kijkje nemen, en toegegeven ik ben aan een brilleke toe maar op 6 meter afstand ben ik nog best in staat een voorwerp van pakweg 15 kubieke meter waar te nemen maar niks, niemandalle.

Mijn medeplichtige had natuurlijk ook best zijn mobieltje bij zich gehouden want de Portugese afspraak, in de veronderstelling dat wij een uiltje knapten, had geprobeerd ons per GSM te bereiken.

Dan maar naar het dorp alwaar de meeste mannelijke dorpsgenoten zich in een redelijk vrolijke toestand bevnden, één mei zindert nog na. Een colaatje voor 50 cent bij Rosália en wachten op onze man...

...Nog even de kat uit de boom kijken (en ik kan u verzekeren dat kán dúren) maar het klonk niet slecht wat we te horen kregen...

22:16 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: afspraak, portugal, teken, gsm, cola, teljoor |  Facebook |