jan 06, 2011

Vaarwel België

Mijn leescijfers dalen gestaag, dat is ook niet verwonderlijk, een hele poos is er hier vrijwel niets verschenen wegens geen zin en toen wou ik ook nog eens opstappen bij de Skynetblogs.

Maar goed, ik blijf toch maar hier en ik ben van plan om de schwung er in te houden, al is 't alleen al voor mezelf, O Senhor en a familia.

We maken ons inmiddels ook weer stilaan klaar om aan de tocht zuidwaarts te beginnen. Niets te vroeg, ben de vrieskou écht wel beu. Sneeuw vind ik nog wel mooi en sneeuwval nog mooier maar we hebben het wel gehad nu. Ons Senauke geniet nog van chauffage maar kijkt toch ook uit naar een uitstapje. In 't bos ? Neuh, naar de autorit natuurlijk, dat beest is niet braver dan onderweg, zo een braaf en gemakkelijk poezeke.

 

Ah ja als notitie zo voor mezelf:

vandaag geopereerd. Niks spectaculairs, gewoon een moedervlek de nek omgewrongen of nee 'ontworteld' eigenlijk.

Gisteren een uitstapje naar Breendonk... tja, ga zelf eens een kijkje nemen, mijn woorden schieten toch tekort. De inleving werd wel een heel klein ietsiepietsie geholpen door middel van de vrieskou, tjonge jonge, als ge dan door dat oorgidsje hoort vertellen over mensen die het water werden ingeduwd, dan sterft ge toch wel een beetje mee.

6 Miljard mensen ook gezien maar Francis Alys niet.

Kadokes: retro-radio, bon fnek, dvd Leonard Cohen

 

 

apr 24, 2009

Vertrekkensklaar

? Een week later dan gepland.

Meestal begin ik reeds een week van te voren te plannen en organiseren en toch blijken er telkens weer dingen bij te komen. Soms gaat het ook 2 stappen voorwaarts en 1 achterwaarts, zo blijf je bezig natuurlijk. Het is dan ook geen gewone reis, er moeten immers weer beesten meegesleurd en er gaat weer wat huisgerei mee. Niet veel, die dierenkooien nemen immers veel plaats in en de aanhanger is niet meegekomen. Nog wat boeken, dvd's, cd's (onze hele JJ verzameling zal weer herenigd worden), de gemiste humo's die we hebben meegekregen en nog wat rommel om het huis nog meer te vullen. Tja, het wordt daar een beetje te klein voor heel ons hebben en houden er zal weer wat organisatie aan te pas moeten komen. O Senhor is een weggooier maar ik ben helaas van het verzameltype. Ik heb nog tramkaarten uit de jaren '70, onverstuurde doch door mezelf beschreven en geadresseerde postkaartjes, suikerbonen van nichtjes en neefjes, een kleiwerkje van een Chileens vluchtelingenmeisje dat in onze klas belandde en nog veel meer al dan niet nostalgisch getinte objecten. Ik krijg dat gewoon niet weggesmeten.

En dan was daar nog het poezenverhaal. Eéntje bleek achteraf dan toch een gecastreerd katertje, net dat exemplaartje dat we Toon zijn vriendinnetje noemden. Een vriendje dus voor ons ventje, dat ze samen gelukkig mogen worden en elkaar warmte mogen geven. Het prutoogje is, net toen we hem wilden ontvoeren om te laten verzorgen, niet meer komen opdagen. Dit beestje had wel nog testikeltjes, hopelijk heeft iemand anders zich ontfermd over het sukkeltje. Nr 3 bleek helaas een reeds zwanger katinnetje, de dierenarts heeft het beestje kunnen aborteren en steriliseren. 

Dit alles dankzij het CAD, de vrijwilligers en de dierenarts maar ook de stad Antwerpen die dit alles steunt sinds 2 jaar.

Toch nog even kwijt dat de twee overblijvertjes zo 'n schatjes zijn, echt 2 lieve, aanhankelijke diertjes.