mei 07, 2010

Koffieroute

Zwart koffiebonenextract aangelengd met water, ik moet toegeven het kan heerlijk ruiken. Maar eerlijk ? Nee, een veel te waterachtige substantie, zelfs die waar je je lepeltje in recht kan zetten blijft uiteindelijk water met  koffiesmaak. Ja met veel suiker en veel melk of een toefje room; of met suiker, melk en cacao; of met gezoete soyamelk; of een beetje oploskoffie id warme (soya)melk of (soya)chocomelk enzovoort enzoverder.

Ik moet ook bekennen dat koffiesmaak één van van mijn favoriete aroma's is. Mokka-ijs of mousse of pralines met mokkavulling: njam njam. Af en toe, bij grote moede ga ik ook overstag voor een 'bica', een klein niet waterachtig Portugees koffietje waarvan je even in de hoogste versnelling belandt. Meestal schuif ik de helft van het petieterig ding nog door naar O Senhor maar kom ik heb wel een koffie besteld én er van gedronken zoals alle grote mensen vanaf 16 wel 's doen.

Maar. Ik was aan dit blogbericht natuurlijk niet begonnen als er geen 'maar' was geweest want ik zal eens vertellen waarom ik graag op de autostrade in Frankrijk rijd: de ochtendlijke koffietjes uit de automaat met vanillesmaak, daar betaal ik nu eens graag 100€ voor zie. Tolgewijs dan hein.

11:04 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, koffie, frankrijk, bic, tol, cofiroute |  Facebook |

dec 19, 2009

Kort en saai reisverslagje:

Zo voor mezelf nog een samenvattinkje:

Nogal laat vertrokken in België en dus vrij snel na Parijs een plaatsje uitgezocht op een parking van de péage. Koud maar te doen. Senauke was om één of andere reden net een ietsje nerveuzer dan anders en heeft wat meer tijd in haar kooi doorgebracht. Die nacht heeft ons stoveke gewisseld van de ene slaapzak naar de andere. Best gezellig. Het ontwaken daarentegen was iets minder gezellig: haar kot werd de avond tevoren opgevouwen op de aanhanger geplaatst en vervolgens konden we in onze auto de matrasjes installeren. Maar 's morgens moesten we dus de omgekeerde handeling uitvoeren en dat viel nogal tegen in de kou.

Pauze aan een ecomarché die sloot ts de middag ! De Shebakkes waren er wel bijna 20 cent goedkoper dan id Belgische Carrefour en het Frans mokka eclairke was lekker.

Onderweg zakte de buitentemperatuur gestaag en zoals gewoonlijk werd het er in Baskenland niet beter op weersgewijs.

Halfweg Spanje een plaatsje uitgezocht op de laatste parking vd peaje alwaar ik nog even de darmen uit mijn lijf heb gekotst. We stonden een eindje af van het winkeltje/restaurant; ik ondernam het tochtje en stapte voorbij een Portugese vrachtwagen waarvan de chauffeur zijn kostje aan het bereiden was. Mmm, die eikes zijn toch niet meer goe dacht ik nog. Toen ik terugkeerde was de wind gedraaid en woei die walgelijke walm onze richting uit. Een zwaveldamp om u tegen te zeggen, die arme Portugees zat er voor niets tussen, 't kwam uit een put id grond. Ik sloeg net voor het wederom instappen aan het tanden poetsen maar nét dan moeten er geen exuberante luchtjes mijn neus penetreren en ondergetekende ging over de nek.

De volgende morgen was zowaar nog kouder dan de vorige en het kot is blijven staan waar het stond. Het kattenbakje mocht aan mijn voeten staan, dat had ik er nu voor over zie. Senauke kon als het moest in het kattenmandje maar zat meestal op schoot.

Dan: sneeuw. Veel sneeuw en gevaarlijke wegen, meerdere wagens in de vangrail of tegen elkaar gebotst. Er zijn vast doden gevallen, er passeerden later 3 lijkenwagens. Brrr.

Van -4° die ochtend naar zo een 10° net over de grens en naarmate we de bestemming bereikten werd het, jawel: 17°C ! . Lekker zacht.

Op één bochtje van huis hadden we de eer om id file te staan. Ter informatie: er rijden op dit baantje bij momenten slecht 10 auto's per uur maar er moet iets gebeurd geweest zijn want de brandweer spoelde de weg schoon en dat heeft zo een 20 minuten geduurd, inmiddels was de zon onder en was het een donkere aankomst, wich I don't like. Bova was de eerste, dan Pipi en na wat geroep en blikgetrommel kwam Vlekje aangetrippeld. Allen zagen ze er subliem uit. Ook de plantjes op ééntje na zien er redelijk goed uit. Alles stond er nog en alles werkte nog. Die nacht dus nog wat gebeefd maar zoals geweten niet van de kou.

Ook de dag na aankomst was het nog mooi en de zachte temperaturen streelden het landschap. Gisteren echter barstte een samengetroepte wolkenmassa open. En vandaag was het berekoud 11°C tot 1°C voor deze nacht.

Vandaag kwam Zinneke aangedropen en ook die ziet er subliem uit.

nov 19, 2009

De 'F' van Finland

We zijn er, maar dat had u natuurlijk al lang door. Of misschien niet, maar wij dan toch wel.

De reis is vlot verlopen. Ons Senauke is een voorbeeldig poesje geweest. Het meest van de tijd heeft ze op mijn schoot gezeten en geslapen. Tot onze grote opluchting heeft ze slechts één keer kaka gedaan én op het goede moment. D.w.z. niet midden id nacht, noch op de ring rond Parijs maar gewoon 's morgens net voor het vertrek waarna we het uitwerpsel eenvoudig konden verwijderen alvorens de tocht weer aan te vatten.

Aangezien we met een aanhanger reden en ik zo een ding gewoon vergeet en bovendien niet langer dan een uur dezelfde houding kan aannemen heeft O Senhor de hele reis op zich genomen. Op het gemak en op tijd gestopt maar dat laatste stuk wil hij altijd een efforreke leveren en komt er van rust niet veel in huis.Toch nog een plasje, eens drinken en nog samen iets gaan eten, met het oog constant op ons voertuig.

So far so good, maar op een bepaald moment zat ik toch met open mond perplex te wezen en begon ik me desalniettemin zorgen te maken. Die mens zegt in één keer: "ne Fin". Dat kan natuurlijk en dat zie je niet elk moment over de Franse snelwegen razen, een Fin. Zo op de baan was het ook bij mij als kind al een bezigheid om nummerplaten en landenletters te identificeren én warempel die ziten nog steeds op mijn harde schijf. De betreffende auto was al uit mijn gezichtsveld verdwenen maar ik dacht er zo toch nog even over na. Finnen hebben als landletters 'FIN'. Maar zei hij nu niet een 'F'. Ik denk, dus ik zwijg. Enkele minuten later attendeert hij mij op 'weer een Fin...amai, zoveel'.

In slow motion draai ik mijn hoofd naar hem en kijk vol ongeloof mijn liefste chauffeur aan. Ik denk en dus zwijg ik weer... Ik bedenk dat er iets grondig mis is met de luciditeit van deze bestuurder. Ook hij draait zich met het hoofd naar mij toe, zijn ogen verwijden een beetje en de boventanden schuiven stilletjes over de onderlip...  

Een beetje later 'vliegen' we de luchthaven 'Charles de Gaulle' onder.

12:32 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: reis, frankrijk, finland |  Facebook |