mei 09, 2009

Op haar laatste benen

Arme Pombinha. Ze ziet er zo fragiel uit, ze heeft een gezwel in haar nek en zit in één keer vol teken aan haar oren. Pombinha is de hond van de buren en we kennen haar al lang, al heel lang. Ze gaat naar de elf jaar toe en dat is oud voor een Portugese hond. Bij elk bezoek voorzagen we haar in koekjes tot ergernis van buurmanvader. Buurmanzoon zegt daar niks over en laat ons haar verwennen.

Nu komt ze quasi elke dag eens alleen langs, eet wat en legt zich te rusten. Beetje aandoenlijk.

Minder aandoenlijk doch frappant is de reactie van Bova. Boof houdt niet van honden dus ook niet van de nochtans brave Pombinha. Hij steigert al bij de aanblik des honds, maar zolang het bij koekjes voeren blijft, blijft het katergedierte enkel wat grollen. O wee ! echter als we de kattenbrokjes bovenhalen. Dat is buiten de waard gerekend, Bova gaat dan helemaal door het lint en valt de doodgemoedereerde hond tersluiks aan. Niet van zijn eten aan een hond voeren hé, oh nee !!

Dat het ook niet echt botert ts Bache (onze meegebrachte gestoorde kater) en Bova is geen nieuws meer maar wel nieuw is de reactie tegenover een aantrippelende, huiswaartskerende Pombinha die de katers en hun harem de weg verspert. Dan worden die 2 en bij uitbreiding die 6 'partners in crime'.

Ik hoop dat Pombien niet te veel moet gaan afzien en dat ze vredig mag sterven maar voorlopig wordt ze nog een beetje verwend met brokjes en koekjes.


Pombin

 

 

18:18 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: katten, portugal, honden |  Facebook |

feb 06, 2009

Een hondje


Eergisteren schrokken we allen, katten incluis, een beetje op door een zacht gepiep buiten. Een muisje ? Een vogeltje ? Ik besloot maar 's poolshoogte te gaan nemen. Een wat grotere hond zie ik nog net de struiken in verdwijnen en een klein kletsnat prutske komt naar me toe en piept dat het een vaart heeft. O-oh. Mama ? van het kleintje weg en kleintje doet zijn uiterste best om mij te verleiden. Toch loopt het beestje nog weg, maar wel in de andere richting dan de grotere hond. Uit het zicht, voorlopig althans... want tussen 2 buien in komt het ergens van onder de caravan tevoorschijn.

O Senhor haalt het hondje een beetje aan en vraagt me om wat eten te geven. O-oh. Een hondje uitnodigen aan de dis betekent zoveel als zeggen dat het mag blijven overnachten en morgenvroeg opnieuw geserveerd zal worden voor... juist ! voor de rest van zijn leven. O-oH.

Het gegeven 'hondje passeert en hondje blijft' is eigenlijk een vast gegeven in Portugal maar past écht niet in óns verhaal. De poezen waren alvast niet opgetogen over het bezoek en ondanks het feit dat het een adorabel hondje was stond niet enkel ik maar ook O Senhor erg sceptisch t.o.v. 'het gegeven'. Meer nog, O Senhor vervloekte zichzelf, hij had het beestje nooit mogen aanhalen.

Goed, we wisten dat onze buren een heel stel nieuwe hondjes hadden, we zouden best eens kunnen vragen of het weglopertje het hunne is. Eerst langs Manuel (bijlmans of gewoon 'man next door') en meteen prijs. Ik herkende de grote mama-hond aldaar en zij herkende haar kleintje. Oef hereniging en vooral Oef, geen hondje voor ons.

11:45 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, honden, mama, caravan, buurman |  Facebook |

dec 16, 2008

Als een blik kon doden...

bozehond

Deze boosdoenster bezorgde enkele weken geleden ons Senauke een shock. Best een aardige hond maar niet voor poezen. Bova en Vlekje maakten tijdens onze vooravondwandeling dan ook rechtsomkeer toen we onze buurman met zijn kudde en de 3 honden naderden. Ze wachtten wel tot ik weerkeerde om samen terug naar huis te gaaan. Hondstrouw die twee.

Bovlekje

 

20:40 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: honden, buurman, herder, bova, kudde, schaapjes, vlekje |  Facebook |

aug 07, 2008

honden en portugal

Toen wij begin jaren '80 onze eerste reizen naar Portugal maakten was het frappant om reeds bij de grensovergang met Spanje 10x zo veel zwerfhonden te mogen aanschouwen. Alsof ze geen toestemming hadden de grens over te steken. Of misschien wilden ze gewoon niet in Spanje wonen. Of misschien was er een gedoogbeleid in het ene en werden ze in de pan gehakt in het andere land ?                                                                  Mm, wil ik dat wel weten ?

De beelden van destijds staan nog steeds op mijn netvlies gebrand. Bij bosjes neergemaaide honden langs de oude baan naar de Algarve en schooiers in de straten van Lagos.                                                                  Een prettiger beeld was de roedel met vooraan de leider die elke dag naar het strand trok, wat plonste in zee en nadien uitrustte in de nabijheid van toeristen die misschien wel een hapje op overschot hadden. 

Nog steeds zijn loslopende honden op straat een vertrouwd beeld in Portugal. 't Is evident dat er ook een brede gulden middenweg bestaat maar dat is nog steeds niet weggelegd voor elke blaffende viervoeter. Het is óf een frustrerend leven aan de ketting óf een onzeker maar vrij zwerversbestaan. Hoe je het ook draait of keert, 't is allebei vast een hondenleven. 

Pombina, onze buurhond is al oud voor Portugese boerennormen: 10 jaar ! Ze wordt daar redelijk goed behandeld maar is een wel een erg bedeesde hond. Het heeft lang geduurd eer ze een koekje uit mijn hand dierf halen. Nu komt ze af en toe met van die smekende hondenogen een koekje vragen. Nadien maakt ze zich wijselijk uit de voeten want Bova houdt niet van honden en durft haar wel aan. Den Boof maakt zich dan erruug groot en kijkt haar heel vies aan, Pombina vertrekt dan met de staart ts haar benen.

13:07 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: grens, portugal, honden, spanje, bova, algarve, pombina |  Facebook |

mei 14, 2008

lammetje

HPIM3676 kopie

F., zoon vd buren komt af en toe met zijn kudde onze klaver en bloemenweide kortwieken. Toen zijn vader die taak een keer overnam, liep het minder vlotjes met het hoeden. Tja, op hun honden hoeven ze niet rekenen, die lopen er bij voor spek en bonen én voor een koekje als ze  hun neus bij ons binnensteken. Maar op die keer , bleef er na het vertrek van de beestenboel, een klein geblaat achter. Wij richting gejammer uit en ja hoor 'vaderboer' had 2 van zijn kleinste lammetjes achtergelaten !! Onder elke arm ééntje heeft 'o senhor' ze dan terug naar hun mama gebracht. Buurman blij en misschien ook een beetje verlegen.

Een populaire kaas is de "Queijo da Serra", het is een schapenkaas, gemaakt in de Serra da Estrela streek. De zachte consistentie en de goede smaak zijn vergelijkbaar met de beste Briekaas.

Sommige Portugese kaasjes worden vegetarisch gestremd met 'cardo' een bepaalde distelsoort. Coalho=dierlijk stremsel (een oplossing afkomstig uit de lebmaag kalfjes)

00:56 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schapen, buren, honden |  Facebook |

apr 24, 2008

Z.T. (Porto-april 2008)

049 kopiehhh

00:38 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: honden, porto |  Facebook |