jun 11, 2011

Plastic is niet plezant

Bertrand wel, maar dit geheel terzijde.

Plastic of plastiek is milieuverontreinigend. De plasticsoep in de Grote Oceaan wordt stilaan berucht. Recycling blijkt niet vanzelfsprekend en dus moeten we zuinig zijn met dit materiaal. Hoewel er reeds interessante toepassingen of zelfs knappe ontwerpen in aanbod zijn blijft het materiaal een denigrerend bijtoontje uitlokken: 'Hmm, van plastik'. Toch liever hout of één of ander (edel)metaal. Tja, hout. Waar en welke bomen moesten daarvoor sneuvelen ? Ook nooit echt duidelijk. Als 't goedkoop is mag je er donder op zeggen dat het geen ecovriendelijke soort is. Maar metaal heeft dan soms, behalve de edelmetalen, weer zo iets koel en onnatuurlijk en ijzer gaat dan nog roesten na een tijdje.

'"Moelijk." zou een niet nader genoemde radio 1 sportverslaggever zeggen.

Maar waar ik eigenlijk wou toe komen is het feit dat 20 jaar na dat het plastikke zakske hier nog menig tuin en terras sierde om jawel! na verluchting hergebruikt te kunnen worden, het eindelijk is doorgedrongen in de meeste grote warenhuizen dat we zuinig moeten zijn met het plastikke zakske. Behalve één, de Continent, niks dan goeds over de Continent maar hoe die met hun zakjes gooien dat spant de kroon. Soms gaat er slechts één produkt in het zakje (sommige waren pakken de kassiersters zelf in) en begint zij reeds aan het volgende zakje. Je staat daar dan zo wat onnozel bij en denkt hoe het toch mogelijk is. Anderzijds, en dat geef ik grif toe heb ik behoefte aan het plastic zakje, om het te hergebruiken in mijn klein afvalemmertje. Ge kunt dan zeggen, gebruik dat dan zonder,  dat is milieuvriendelijker. Maar dan moet ik dat emmertje toch weer uitkuisen en desinfecteren en dan moet ik toch water verbruiken en dettol morsen. Goed, meestal doe ik de kattenbakken ook met het afvalwater van de wasmachine maar dat is niet altijd in voorraad dus...

...ik opteer nog steeds voor het zakje in het bakje.

Maar omdat ik nu schrik heb dat het op een schone keer wel eens gedaan zal zijn met de zakjes vind ik dat helemaal niet erg om er veel mee te krijgen in de Continent en bewaar ik ze in het hoge kastje. 

Ge weet wel het bovenste kastje in de keuken. Het bovenste kastje ofte het hatelijk kastje. Een waterval van en naar beneden stromende, vallende, zwevende plastic zakjes, awel ik vind dat niet leu.... hola.... plezant zeggen wij, leuk zeggen ze in 't noorden, en da'k 't nimmer hoor. Leuk, leuk... weg met leuk.

 

 

nov 30, 2008

met kater in bed en korianderverhaal

Niet Bache noch Bova heeft op een stille zondagmiddag de eer het bed te mogen delen met O Senhor, het gaat hier om een catarrh.

Al jaren loop ik rond met een fotootje van bovengenoemde waarin hij zich bevindt in een staat van bijna ontbinding. Het bewijsmateriaal heeft als doel ontradend te werken en dat werkt al jaren, hij moet het beeld zelfs in zijn hersenen geprint hebben. Niet zo gisteren dus:

We belandden bij de 'president' aan de dis. President mag je hier vertalen als dorpshoofd, ook niet mis want de aardige man wist ons te vertellen dat wat ons overkomen is in september (inspectie van onze verbouwing) zééér uitzonderlijk voorkomt en we hadden meteen naar hem toe moeten gaan opdat hij wel eens een woordeke zou placeren bij de verantwoordelijken ! Tja, te laat, het werk door de architect is reeds verricht en daar ontkomen we dus niet aan de factuur. Verdoeme toch.

Hoe waren we daar nu verzeild ?

Een vergadering voor landeigenaars en hoe we een soort van coöperatie kunnen bewerkstelligen om bvb onze terreinen zo goed mogelijk te beschermen tegen branden of hoe onze medronhobomen wat kunnen opbrengen in de vorm van vuurwater, waarna menig O Senhor zich lazarus kan zuipen en de volgende morgen (middag)ontwaakt met een catarrh. Maar dit geheel terzijde. In de voormiddag de autochtonen en 's namiddags de 'vreemdelingen'. Na afloop gaan we nog een galao drinken en wat pinten hijsen. Voor mij te koud dat bier, dus ik blijf nuchter. Dat bleek al een goed begin want toen de zoon van de president, de aroma's van zijn pas geplukte koriander kwam verspreiden in het café en besloot om mee te gaan hijsen met ons (wij, een Engels en Duits koppel) kwam van het één het ander, niet waar...

Hij nodigde ons prompt uit bij zijn familie, waaronder papapresident natuurlijk. Er werd bacalhau gebakken op het vuur, rijkelijk overgoten met écht (h)eerlijke olijfolie, de bijna verwelkte koriander, wat citroen en de onontbeerlijke oneindig veel tenen look. Mmmmm!!! Zo simpel en lekker met een Portugees boke. Maar waar wou ik eigenlijk ook weer toe komen ? Ah ja, de wijn vloeide al even rijkelijk door de Portugese, Duitse en Belgische slokdarmen. Omdat ik weer de slimste maar vooral kouwelijkste (of was het nu omgekeerd ?) was ben ik na 2 glaasjes gestopt met borrelen...O Senhor het fotoke niet meer indachtig bleef maar schenken...

En nu ligt dat hiernaast mottig te wezen, koppijn te hebben, kortom zich ellendig te voelen. Arme man...of arme ik want die clown gaat sebiet niet mee hout sprokkelen vrees ik. Grrr!!!


 

('Een kater hebben' wil zeggen zich niet lekker voelen tengevolge van een roes, een drinkpartij. Deze uitdrukking is niet voor de 19e eeuw bekend. Hij is ontleend aan het Duits, waar men zegt 'besoffen wie ein Kater, einen Kater haben. Het is een woord afkomstig uit de studententaal van Leipzig, die sedert 1850 het daar gebruikelijke kater voor catarrh in deze zin onverneemt en dat zich snel in studentenkringen verspreidde. (Bronnen: Van Dale groot woordenboek der Nederlandse taal Nederlands Etymologisch woordenboek van Jan de Vries. Uitg. Het Spectrum, 2004))