dec 26, 2008

En toen werd het stil

Gisteren was het hier bijna akelig stil. Geen auto in de verte, geen trein, geen vliegend tuig, geen tractors, geen wind, zelfs geen vogeltjes en krekeltjes en dat was eigenlijk een beetje bevreemdend. Maar 't was wel genieten van 't zonnetje, heerlijk warm op mijn lieflijke wangetjes. En dus de geneugte van die oorverdovende stilte tot...

...O Senhor naast mij neerstreek met zijn pak apennootjes.

Nu, is die beste man op zoek naar een boek, een boek van onze auto, even denken welk merk ook alweer ? Ah ja, mitsubishi. Hij heeft waarschijnlijk zonet heel MIJN kast ondersteboven gegooid en nu gaat hij alsnog eens kijken in het desbetreffende voertuig en zowaar komt hij binnen met het boek. Oef, want als die iets in zijne kop heeft, heeft hij het ni in zijn voeten zene. Dat boek moest nog gevonden vandaag !

Daarstraks heb ik hem nog net staande kunnen houden op weg naar het dorp, alwaar grote vuilbakken staan. We staan een beetje achter en het aantal zakken is inmiddels opgelopen. Ik dring er al een tijdje op aan, en dit is het uitgelezen moment, om eens met de aanhanger te gaan en ook hett groot vuil en het gesorteerde glas in één keer weg te brengen maar telkenmale verzaakt hij. Ook daarstraks probeerde hij er onderuit te muizen. Niks daarvan, het moet nu eindelijk maar 's gebeuren en mokkend knoopte hij de zakken toe.

21:07 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: trein, auto, tractor, krekels, apennootjes |  Facebook |

aug 02, 2008

De krekel en de mier

De krekel sjirpte dag en nacht, zo lang het zomer was,
Wijl buurvrouw mier bedrijvig op en neer kroop door 't gras
"Ik vrolijk je wat op," zei hij. "Kom, luister naar mijn lied."
Zij schudde nijdig met haar kop: "Een mier die luiert niet!"

Toen na een tijd de vrieswind kwam, hield onze krekel op.
Geen larfje of geen sprietje meer: droef schudde hij zijn kop.
Doorkoud en hongerig kroop hij naar 't warme mierennest.
"Ach, juffrouw mier, geef alsjeblieft wat eten voor de rest

Van deze barre winter. Ik betaal met rente terug,
Nog vóór augustus, krekelwoord en zweren doe 'k niet vlug!"
"Je weet dat ik aan niemand leen,"
Zei buurvrouw mier toen heel gemeen.

"Wat deed je toen de zon nog straalde
En ik mijn voorraad binnenhaalde?"
"Ik zong voor jou," zei zacht de krekel.
"Daaraan heb ik als mier een hekel!
Toen zong je en nu ben je arm.
Dus dans nu maar, dan krijg je 't warm!"

Wie leeft van kunst gaat door voor gek.
Vaak lijdt hij honger en gebrek.

Jean de La Fontaine's fabel van de krekel en de mier

11:54 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mieren, fabel, krekels |  Facebook |

aug 01, 2008

tsjirpen

Ze dienden als voedsel voor de mieren die dienden verzorgd. Aanvankelijk kon ik het nogal moeilijk over mijn hart krijgen maar ratio neemt het dan over. Sommige dieren moeten nu éénmaal vlees op het bord en daar zorgde ik dan voor. Voorgesneden en al, heerlijk vonden ze dat.

Ik heb het over krekeltjes, één van m'n favoriete insecten vanwege het erg aangename (zuiderse) geluid dat ze verspreiden.

Dat geluid wordt veroorzaakt door de mannetjes die hun vleugels langs elkaar te wrijven.


Leuk weetje:

Je kan ook gewoon een thermometer gebruiken, maar   dankzij o.a. de Zweedse chemicus Svante August Arrhenius waren wetenschappers er namelijk al in de negentiende eeuw achter gekomen dat het aantal keren dat zo'n beestje tsjirpt een hele aardige indicatie is voor de temperatuur buiten.

Dat werkt zo: het aantal tsjirps per 14 seconden plus 8 maal 5 gedeeld door 9 geeft het aantal graden in Celsius.


Ook ons Senauke vindt krekeltjes, behalve een leuk speeltje, een lekker tussendoortje.


Zinneke is inmiddels ook gearriveerd. Haar bomma (Plop)is wel stout tegen haar.