jun 12, 2011

Chocolade

Het schijnt de Grote Prijs van Portugal Motocross te zijn. Interessant, zelfs op de vrt (radio 1) weet men er weg mee, mij kan het maar matig boeien. O Senhor en de prinsessen op siësta, de zon weet er ook weg mee vandaag en dus gaat A Rainha het, zoals beloofd, eens over chocolade hebben.

Eerlijk gezegd, ik lust ook wel eens zoetjes als daar zijn rijstvlaaikens, eclairkens, bavarwa, riz condé, het vergeten stolleke, een half frangipanneke want halverwege kan dat toch wel eens tegen gaan steken, pudding, rijstpap met bruine suiker, pannekoeken met canadese stroop of met bruine suiker en citroen, koekjes van Lu of nepLu als 't niet anders kan maar wél met chocolade bvb. Biaritzkes njam njam, op ijsjes ben ik dan weer erg kritisch. Vroeger ging er niets boven die van 'de Metro' in Borgerhout of is dat Deurne ? Of Berchem ? Enfin, 'de Metro' is al lang niet meer en behalve zo 'n voorverpakte Cornetto of Magnum is er ook nog het veel te dure Haägen-Dazs maar de laatste jaren gaat ondergetekende nog enkel en alleen voor Australian Homemade ! The best there is ! Da's nog een ander verhaal maar zoveel lijnen verder wou ik eigenlijk besluiten dat ik meer voor zoutjes ben.

Maar ik wijk af. Chocolade dus. Of nee want anders ga ik lyrisch worden en ik wil mijn punt maken.

Het verhaal over de chocolade dan die we wel eens rijkelijk inslaan in het noordelijke thuisland. Omdat er behalve een beetje in Duitsland en Zwitserland nu niet veel te halen valt in de rest van de wereld en dus ook niet in het zuidelijke thuisland. Gaat mee: Blokken noir de noir van côte d'or, een ander pakje dat je doet rillen van plezier, etc... Ook twee pakjes Leonidas (pralines ofte bonbons voor onze Nl'se vrienden)om af te geven want geef toe Leonidinges is, behalve voor zijn witte met noot, aigenlakfaitenlak ook niks bijzonders voor ons verwende Belgen.

...alleen, was het toch een beetje buiten de toentertijd (april) heersende noordelijke hitte gerekend. Mijn reepjes en pakjes waren verworden tot één dikke bruine massa. Dat kan je natuurlijk niet meer geven aan de mensen en dus 'moesten' we die knoeften zelf verorberen, ik toch, want inmiddels waren we tot het besluit gekomen dat chocolade en O Senhor niet matchte. Geen migrainebommen als chocolade en koffie meer voor hem, of toch heel weinig want hij kan zich daar toch zo slecht aan houden. En dus heb ik die versmolten brokken helemaal zelf opgegeten. En echt waar, lang geleden dat Leonidaspralines nog zo gesmaakt hebben. En dan heb ik het nog niet over de Zero-je-gaat-rillen-van-plezier-repen gehad; in de zomer niet verkrijgbaar maar oh zo overheerlijk eens een keer gesmolten en weer gehard in de koelkast. Echt een aanrader, koop uw voorraad in in de winter, laat ze op een warme dag smelten en stop ze weer id koeling, ge weet niet wat u overkomt, écht écht écht.

Nee Senhor, niet doen, blijf zitten aan die laptop en zoek iets op over migraine ofzo... Wacht ik help, druk hier: MIGRAINE of migraine.

 

 

 

 

mei 30, 2011

Braak

Donkere oevers, vochtige kieren, iel en verschoten, braakliggend terrein op een verdieping. Met trillende ledematen strompelt de stakker de trap af. Hij krimpt in elkaar, maakt zich meester van het closet en slaakt een kreetje. Hij vlijt zich op de vloer als een foetus die nog niet geboren wil worden. Er is begeerte naar duisternis en lichtheid maar er is slechts een zwaartekracht, een druk op wat een holte zou moeten zijn.

Het zijn de sinussen die hem parten spelen, daaruitvolgend vindt er een migraine aanval plaats en O Senhor is even niet meer onder de levenden. Wat zou toch de oorzaak kunnen zijn ? Koffie werd reeds geschrapt, chocolade ook (of toch bijna maar da's weer een ander verhaal), stress misschien ? Ach zo gestresseerd was hij de voorbije dagen nu ook weer niet, blij dat hij terug was op de geliefde heuvel bij zijn geliefde schepsels (vooral die met haar vlekjes, die heeft toch een streepje voor. :-)). En vooral die heb ik nog niet horen klagen ! Wat vindt zij het gezellig knus daarboven in het logeer- middagdutjesbed, samen met hare papa of minnaar, hoe dat nu eigenlijk zit daar ben ik nog niet helemaal uit. Want eigenlijk ziet ze mij toch ook wel een beetje graag en ik haar ook. 't Is zo een liefje en ze was zo oorverdovend blij die eerste nacht. Oorverdovend ? Letterlijk man, heeft die een vergroting van vermogen in decibels. Behalve dat ik me rot schrok deed het zelfs een beetje pijn. Zonder zwansen (wat een mooi woord eigenlijk), het was écht een luide galm en had in de verste verte niets meer met miauwen te maken. Gelukkig schakelde ze naderhand over op snoezig, poezelig gesnor van genegenheid en liefde.

Maar dat Senhorke dus. Hopelijk tref ik hier morgenvroeg na een verkwikkende nachtrust een dartele jonge hinde aan. Goede morgen bambi :-))) ! 

 

 

 

sep 29, 2010

Ziek en gehandicapt

O Senhor ligt ziek (migraine) en gehandicapt (pols) te bed. Misschien komt het goed uit dat hij enkele dagen rust moet nemen want die pols blijft hij maar forceren. Het moet hier uiteraard vooruitgaan maar, wat het ook is aan dat hand, als dat de kans niet krijgt te genezen dan staan we straks nog verder van huis. Soms zo 'n koppig ventje.

Er wordt momenteel vooral beton gegoten (vloer) en binnenmuren bezet.

De popcorn is hier zout, veel te zout.

Het weer is mooi, lekker in de zon en genoeg koeling id schaduw. De avonden worden al vlug fris en 's nachts koelt het erg af. De ochtenden zijn meestal mistig en ook frisjes maar je voelt de zon haar best al doen. Wel veel vervelende insekten: vliegen allerhande, waarvan de dazen het meeste bloed vanonder mijn nagels halen. Voorts zijn er al heel wat vogeltjes afgezakt uit het noorden en veel anderen zijn alweer nog wat zuidelijker getrokken...

17:10 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vogels, portugal, o senhor, migraine, pols |  Facebook |