mei 30, 2011

Braak

Donkere oevers, vochtige kieren, iel en verschoten, braakliggend terrein op een verdieping. Met trillende ledematen strompelt de stakker de trap af. Hij krimpt in elkaar, maakt zich meester van het closet en slaakt een kreetje. Hij vlijt zich op de vloer als een foetus die nog niet geboren wil worden. Er is begeerte naar duisternis en lichtheid maar er is slechts een zwaartekracht, een druk op wat een holte zou moeten zijn.

Het zijn de sinussen die hem parten spelen, daaruitvolgend vindt er een migraine aanval plaats en O Senhor is even niet meer onder de levenden. Wat zou toch de oorzaak kunnen zijn ? Koffie werd reeds geschrapt, chocolade ook (of toch bijna maar da's weer een ander verhaal), stress misschien ? Ach zo gestresseerd was hij de voorbije dagen nu ook weer niet, blij dat hij terug was op de geliefde heuvel bij zijn geliefde schepsels (vooral die met haar vlekjes, die heeft toch een streepje voor. :-)). En vooral die heb ik nog niet horen klagen ! Wat vindt zij het gezellig knus daarboven in het logeer- middagdutjesbed, samen met hare papa of minnaar, hoe dat nu eigenlijk zit daar ben ik nog niet helemaal uit. Want eigenlijk ziet ze mij toch ook wel een beetje graag en ik haar ook. 't Is zo een liefje en ze was zo oorverdovend blij die eerste nacht. Oorverdovend ? Letterlijk man, heeft die een vergroting van vermogen in decibels. Behalve dat ik me rot schrok deed het zelfs een beetje pijn. Zonder zwansen (wat een mooi woord eigenlijk), het was écht een luide galm en had in de verste verte niets meer met miauwen te maken. Gelukkig schakelde ze naderhand over op snoezig, poezelig gesnor van genegenheid en liefde.

Maar dat Senhorke dus. Hopelijk tref ik hier morgenvroeg na een verkwikkende nachtrust een dartele jonge hinde aan. Goede morgen bambi :-))) ! 

 

 

 

mrt 11, 2011

Kamperen

Gisteren reeds halverwege de nieuwe buren besloten we in één keer door te stappen en goeiendag te gaan zeggen. De mensen druk doende in hun 9ha bos en land kwamen ons tegemoet. Hun huisje ziet er reeds netjes overdekt uit maar wonen doen ze nog steeds in hun refuge bestaande uit een woverdekte caravan en tent + een verbouwd busje. Zij hopen op elekriciteit van het net en redden zich voorlopig met twee paneeltjes. Maar alles kan zijn gangetje gaan: koken, eten, wassen, plassen, slapen, pipi, kaka... 

Het riep herinneringen op aan hoe wij hier begonnen. Wij sliepen in de omgebouwde landcruiser en leefden gewoon buiten. Een provisoire douche bestaande uit een zwarte zak die opgewarmd werd door de zon, een badje voor de afwas en een campingvuurtje. Wat later kwam daar nog een caravannetje bij alwaar we tijdens minder prettige weersomstandigheden in konden koken, eten en schuilen. We werden ook de trotse bezitters van één zonnepaneeltje en konden 's avonds dus zelfs een boek lezen. Voila, meer moest dat niet zijn. Af en toe kregen we bezoek van enkele poezen vd buren: Basil, Vlekje ex Splodge en later nog een stuk of wat nakomelingen. Nog steeds blijven er twee hun heil hier zoeken. Zinneke, Vlekjes kleindochter en Miss Vlek herself. Af en toe hadden we wel eens contact met het later in gebreke gestelde personeel van het uitbreidende kattenbestand en werden we aldaar uitgenodigd 'for a meal' of kwamen zij hier voor 'een diner'. Wie proeft het verschil alleen al in de uitdrukking niet :-).

We redden het wel zo op onze Monte. Vrijheid blijheid. Een enkele keer vluchtten we ergens halverwege juni voor de verzengende hitte en ergens in een decembermaand bliezen we de aftocht wegens extreme koude en weinig verwarmingsmogelijkheden. Ook brachten we vele voor- en najaarsdagen door in onze sleurhut. Het waren min of meer soms ook vakanties en dus trakteerden we onszelf na alle ontbering af en toe op een hotel, soms op een echt luxe verblijf in een pousada.

Maar hoe avontuurlijk en romantisch het bijwijlen ook allemaal leek, soms, ja heel soms kwam het mijn strot uit. Ik wou een échte wc en een échte douche, ik wou een echte keuken en geen tweepitsvuurtje en geen afwas met traag koud water, ik wenste een échte slaapkamer met een écht bed en échte kasten en échte gordijnen, ik droomde van een échte zetel (nl: sofa) en échte verwarming, niks zo ellendig als kou lijden en ik wou een grote koelkast met veel eten en drinken om te pakken en uit te drinken en op te eten.

Inmiddels hebben we geen klagen want we hebben veel meer dan die eerste behoeften. We beschikken middelerwijl over twéé wc's, twéé douches; er staat een heuse koeler met diepvries, ook een afwasmachine konden wij afwashaters niet ontberen, een microgolf staat uiteraard ook tot onze beschikking, we zijn zelfs de trotse bezitters van cv! jawel centrale verwarming. We hebben een grote en een kleine slaapkamer en we hebben televisie. Niet dat we vaak daadwerkelijk tv kijken maar het ding doet dienst om meegebrachte dvd's te bekijken. En oh ja er staat uiteraard grote zonne-installatie om alles draaiende te houden.

Maar wat hebben we nog meer ? Waar konden we in den beginne zelfs niet eens van dromen ? Een gsm ?

Nee, we hadden vast al een grote brooddoos die dienst deed als Gsm. Een computer ! Dat behoorde echt nog niet tot ons huishouden. Bij een computer kreeg ik enkel het beeld van de bleekblauwe van Adhemarke van Nero en Madam Nero op mijn netvlies. En Internet ! Internet ! Hét contact met de buitenwereld zomaar elke dag op ons bord, al het wereldnieuws dat ons verzwelgt als een tsunami. En blogs en fora en wiki's en post en, en, en oh zoveel meer. Ik ben daar oprecht blij mee en eerlijk gezegd ik zou het wel kunnen missen maar moeilijk, echt moeilijk. Vooral ook omdat we hier zo vaak en zo lang verblijven hoort het er gewoon bij.

 

 

dec 20, 2009

Een ijslaagje...

...op de plassen.

Ik weet wel dat het daar in het noordelijk gelegen België nog veel erger aan toe gaat maar daar heb ik eigenlijk geen boodschap aan. 't Is hier koud en ik haat de kou.

't Is dat er hier buiten zou gewerkt moeten worden.

80% vd poezen hier weet ook wel beter, ze hangen en liggen met zijn allen in een straal van één meter rond de stoof, al dan niet id hoogte, de warmte stijgt immers.

11:03 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: plassen, poezen, belgie, ijs, stoof |  Facebook |

nov 04, 2009

Ne schone zetel

Waarom koopt ne mens eigenlijk ne schone zetel (Nl:sofa) ? Al van in 't begin wordt hij afgedekt door doeken en extra kussens. Ge let er dan wel een beetje op dat dat nog een geheel vormt maar toch dat motiefke waarvoor ge 'm gekozen hebt: foetsjie.

Regelmatig vervangt ge die dingen en wast ge ze uit. We zijn genoeg voorzien om hem zelden bloot te moeten laten liggen. Nu ja, heel soms schiet er eens een stukje over. Ne mens denkt dan dat het al lelijk moet doen wil nu net dat stukje smeerlapperij over zich heen krijgen. Maar dat is buiten de waarden gerekend, uitgerekend op dat plekje willen ze zich neerplanten, liefst komen ze dan net uit de natte wildernis en lekken hun pootjes en haartjes nog na maar zij zullen op dat stukske liggen ! Tsss.

 

13:54 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weer, katten, portugal, poezen, zetel, sofa, wildernis, pootjes |  Facebook |

aug 10, 2009

This is the life

Dat is hier koud 's morgens. En nu klimmen de temperaturen weer snel tot ruim boven de dertig. Maar mij hoor je niet klagen hoor. We passen ons drankje aan, nemen plaats op het terras en overschouwen de inmiddels beige heuvels met de vele toefjes eucalyptus- en kurkeikenbos; de zwaluwen schieten soms rakelings langs onze haren maar meestal zweven ze gezwind aan de azwuurblauwe hemel; de poezen kiezen een schaduwplekje uit en geven zich volop over aan dit zonnige jaargetijde; de krekeltjes berekenen de temperatuur op een zangerige wijs en Amy mc Donald kwinkeleert: "This is the life..."

Maar hij (ja gij !) heeft wél al mijn unieke -once in a year- chocomelkskes opgedronken en ondertussen is er weer ene aan 't zagen op de radio over iets wat hij zoekt en niet vindt. Zááágen dat die Portugezen soms kunnen.

Ja, kwetet ik ook. Soms. Soms ook ni.

aug 03, 2009

Joepie...


Bijna weer herenigd met man en poezenkinderen. Hopelijk herken ik hen nog. Ben ook benieuwd naar de plantjes en tomatenkweek.

 Alle 6

Tijdens één van onze wandelingen, wou ik ze er nog eens alle zes ophebben. Gelukt !

14 dagen later waren ze nog met vijf...

17:35 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: portugal, poezen |  Facebook |

apr 28, 2009

We zijn er !

Oeps, ik sloeg wartaal uit die morgen van vertrek 26/04/2009. Dat ligt aan O Senhor de wakkere om half 6. Pff, is da nu een uur.

Enfin, hier zitten we op onze berg in de Alentejo. Mooi, mooi, mooi !!! Overal bloemekes en de fruitboomkes staan heerlijk groen. Da's fijn, 't zou hier wel een beetje warmer mogen zijn maar kom nog wat regen is ook goed. De natuur kan nog wat verdragen alvorens er aan een lange hete zomer begonnen wordt.

Krekeltjes tsjirpen er op los.

De reis is goed verlopen. We waren wel bijna met zijn allen vergast, ons Senauke moest net voor aankomst nog kaka doen. Tjonge jonge, kan dat diertje stinken ! Maar voor de rest hebben die poezen dat weer super gedaan, échte globetrotters die twee.

Enne, hier ? Ook hier alles super met de vierpoters, enkel Zinneke blijft nog vermist maar die komt sowieso altijd wanneer het haar uit komt. Bova, Vlekje en dan Pipi, allemaal zien ze er goed uit. Zelfs vechtersbaas Bova heeft nog alle oren en ogen, geen schrammetje (of toch bijna geen, op een kleintje na dan).

Het huisje staat er ook nog zoals we het verlaten hadden, enkel de zonnepanelen doen een beetje raar zegt O Senhor me net.

Zo, nu ga ik nog eens een luchtje scheppen. Lavendelfris noemen ze dat bij de wasverzachters. Morgen een beeldje bij de tekst, of overmorgen natuurlijk...

 

16:23 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: portugal, poezen, lavendel, alentejo |  Facebook |

apr 24, 2009

Vertrekkensklaar

? Een week later dan gepland.

Meestal begin ik reeds een week van te voren te plannen en organiseren en toch blijken er telkens weer dingen bij te komen. Soms gaat het ook 2 stappen voorwaarts en 1 achterwaarts, zo blijf je bezig natuurlijk. Het is dan ook geen gewone reis, er moeten immers weer beesten meegesleurd en er gaat weer wat huisgerei mee. Niet veel, die dierenkooien nemen immers veel plaats in en de aanhanger is niet meegekomen. Nog wat boeken, dvd's, cd's (onze hele JJ verzameling zal weer herenigd worden), de gemiste humo's die we hebben meegekregen en nog wat rommel om het huis nog meer te vullen. Tja, het wordt daar een beetje te klein voor heel ons hebben en houden er zal weer wat organisatie aan te pas moeten komen. O Senhor is een weggooier maar ik ben helaas van het verzameltype. Ik heb nog tramkaarten uit de jaren '70, onverstuurde doch door mezelf beschreven en geadresseerde postkaartjes, suikerbonen van nichtjes en neefjes, een kleiwerkje van een Chileens vluchtelingenmeisje dat in onze klas belandde en nog veel meer al dan niet nostalgisch getinte objecten. Ik krijg dat gewoon niet weggesmeten.

En dan was daar nog het poezenverhaal. Eéntje bleek achteraf dan toch een gecastreerd katertje, net dat exemplaartje dat we Toon zijn vriendinnetje noemden. Een vriendje dus voor ons ventje, dat ze samen gelukkig mogen worden en elkaar warmte mogen geven. Het prutoogje is, net toen we hem wilden ontvoeren om te laten verzorgen, niet meer komen opdagen. Dit beestje had wel nog testikeltjes, hopelijk heeft iemand anders zich ontfermd over het sukkeltje. Nr 3 bleek helaas een reeds zwanger katinnetje, de dierenarts heeft het beestje kunnen aborteren en steriliseren. 

Dit alles dankzij het CAD, de vrijwilligers en de dierenarts maar ook de stad Antwerpen die dit alles steunt sinds 2 jaar.

Toch nog even kwijt dat de twee overblijvertjes zo 'n schatjes zijn, echt 2 lieve, aanhankelijke diertjes.

apr 19, 2009

Verwoestijning

Ja, ja boompje ook weg bij de nieuwe buren. Chic zo een lege tuin. 't Wordt tijd om weer onze biezen te pakken. Niet dat er daar (in P-gal) niet gekapt wordt maar dan toch niet op onze eigen heuvel. Integendeel, ben benieuwd naaronze fruit- en andere boompjes. Maar het meest kijk ik natuurlijk uit naar het weerzien van de poezen. Ook die twee hier (Bache en Senauke) wil ik met plezier nog eens buitensmijten. De in-Belgie-blijver (Toon) heeft een vriendinnetje én een vriendje. Leuk.

11:17 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: buren, portugal, poezen, belgie |  Facebook |

mrt 22, 2009

Danku St -Niklaas

U, Mevr. of Mr. uit St-Niklaas heeft mijn pageviews gisteren bijna verviervoudigd.

We zijn hier bijna rond, daar hebben o.a. de frietjes van 'de Nr 1' en een dubbele portie 'Australian Homemade' zeker toe bijgedragen. Mits nog een kort intermezzo de komende weekjes zullen we volgende maand volledig afronden. We pikken nog een concertje mee waar we heel wat voor hebben moeten ondernemen, zélfs een boete aan hebben overgehouden. Verslag volgt nog.

Ook onze poezen doen dat goed dat over en weer gereis. Ze missen vast wel hun uitstapjes en zonnebadjes maar de nachten vinden ze zááálig ! Omdat we, ondanks onze brekende harten bij de blik in hun oogjes, beslisten dat ze in Portugal niet meer mee in bed mochten halen ze hun schade hier dubbel en dik in nu. Puur genot voor hen en toegegeven, ook ik vind het heerlijk zo een spinnend hoopje poezenwol genesteld in mijn oksel.

11:21 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, portugal, poezen, belgie, oksel, belgieconcert |  Facebook |

nov 25, 2008

gearriveerd

Nogal een haastig vertrek eergisteren, nog een vlug bezoekje aan grootje en dan mijn net aangekochte boterpistolekes gaan verorberen.

Nu ja, boterpistolekes bleek een groot woord, twee kartonnen of waren het nu plastikke dinges van bakker Sabine. Viel dat tegen zeg en de avond tevoren was mijn lekker meegebracht pistoleke op de grond gekieperd. Grr!!

Genoeg gezeverd over de boterpistolees, de portugese broodjes liggen te ontdooien. Terug naar gisteren dan:

Niet naar mijn gewoonte, maar redelijk laat begon ik aan mijn treinrit richting Zaventem. Bleek de airport-express toch afgeschaft zeker. Beetje zenuwachtig wachten op de gewone Zaventemtrein. Dan lopen naar de drop off balie waar de mijnheer mij geruststelde dat ik nog tijd genoeg had. Een bijna leeg vliegtuig van Brussels Airlines, alwaar ik op mijn vaste plaatsje kon plaatsnemen. De stewards verveelden zich een beetje, vraag me af of BA dit nog lang gaat volhouden, nochtans geen klachten over deze maatschappij.

O Senhor stond mij netjes op te wachten om dan een sightseeing door Groot Lisboa te gaan doen. Dat was natuurlijk niet het opzet, we verdwaalden namelijk, op zoek naar een bepaald restaurant, in Alfragide. Uiteindelijk belandden we in het centrum van Lisboa om weer een heerlijke Indiër te nuttigen.

Slapen en ontwaken en voelen dat ook hier de winter is ingetreden. Poezen rond en gezond. Nu check up in en om het huis.

sep 22, 2008

papierwinkel is vertrokken

Op twee uur tijd hadden we wat we nodig hadden. Bij het eerste moesten we zelfs niet betalen voor onze kopie, bij het tweede was 't 30€ voor iets dat we eigenlijk al hadden maar een beetje gedateerd...1998 ipv 2008.

30 september hebben we een afspraak met de architect.

Morgen hebben we (weeral) een afspraak met de dierenarts, lijkt alsof onze dieren hier slechte lucht inademen. Bache heeft behalve tandpijn ook een hoestje en een niesje. Senauke heeft iets aan haar voorpootje.

Vorig jaar hebben alle poezen hier de kattenniesziekte gekregen. Onze dierenartsen geven ons inmiddels spuitjes mee omdat ze weten dat wij die zelf kunnen zetten.                                                               Naar de dierenarts gaan is hier dan ook een hele reis en geen overenweertje. Soms mogen we de poe(s)(zen) ook even achterlaten, onze boodschappen doen en hen later weer oppikken.

Het heeft eindelijk wat geregend, het leek wel of onze monte consequent werd overgeslagen. Het ruikt weer heerlijk nu en onze auto is ook ineens gewassen.

aug 23, 2008

tent

Morgen wil ik een tent kopen. Vorige keer had O Senhor ons een tentje aangeschaft.                                       Nu ben ik niet van de grootste noch van de dikste maar ik geraakte amper alleen in dat ding, helaas moest hij er ook nog bij. Ge kent dat wel: samen naar links, samen naar rechts, plat en languit uitgesloten. Als kers op de taart ontbrak er ook nog een zeiltje over het gaasje in de nok, en hoe kon het ook anders...juist ja...het begon te regenen. Plastikke zakskes en een verdwaalde wasspeld redden ons van de zondvloed, maar zonder echt dekzeil kan je je na een tijdje net zo goed op het gras te slapen leggen.

Onze poezen zaten warm en droog in hun bench in de auto.

21:13 Gepost door a rainha in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: poezen, tent |  Facebook |