jul 11, 2011

Slakkeuh

Behalve dat er hier in elk deurgat wel ergens een huisjesslak huist wou ik het eigenlijk meer hebben over de snelheid van ons internet.

Trááág. Dus.

Een kwartier wachten om ingelogd te geraken en alles op zijn plaats te krijgen qua tools etc. vind ik er ver over. Niet echt een aanmoediging om eens een nieuw verhaaltje te gaan posten. Grmpfff.

Bovendien kan ik geen foto's meer posten zonder het tien keer opnieuw te proberen. Alleen denk ik dat hier het probleem bij de Skynetblogs ligt. Grmpfff.

Wat heb ik nu al stiekUm gedaan...

Ik ben opnieuw eens bij Blogger gaan piepen enneh... ik heb zo al eens een nieuwe Blog aangemaakt. Gewoon om eens te kijken hoe het er daar aan toe gaat. Ze zijn uiteraard ook geëvolueerd maar ik moet het nog allemaal een beetje op punt stellen. Traag internet houdt niet op aan de grenzen van Skynet dus echt gemotiveerd ben ik ook niet om daar alles uit te zoeken op dit moment. Foto's posten ging wel als een fluitje van een cent, dus dat is al een grote plus.

En toch lijkt het zo alsof ik een hond aan een boom ga binden, een poes naar het asiel ga brengen, verhuis naar de achterkant van de maan of alle schepen ach ...

 

 

 

11:06 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: skynetblogs, blogger, internet, portugal, huisjesslak |  Facebook |

jun 28, 2011

Ze kunnen vliegen

Onze jongste aanwinsten heb ik gisteren voor het eerst het nest zien uitvliegen. Onder of beter ín het laatst bijgebouwde deel was een koppeltje neergestreken om er een nestje te fabriceren. Elke dag zagen we het werk vorderen en toen vertrokken wij noordwaarts. Toen we terugkwamen was het nestje erg opgehoogd en bleef er enkel bovenaan nog een klein gaatje over. Weinig beweging maar af en toe vlogen er nog wel boerenzwaluwtjes in en uit het nestje. En op een schone keer hoorde ik gekwetter vanuit het kraambed en zag ik een mammia en pappie regelmatig in en uit vliegen, de maagjes van de boerenzwaluwenbaby's moesten immers gevuld. Maar zien deed ik de kroost niet, tot gisteren...

Eerst één, dan twee, ik dacht nog moe en va, maar toen vloog er een hele reeks het luchtruim in.

Het zou heel goed kunnen dat het koppel al een nestje had gehad en dit het tweede was, het zou ook kunnen dat mammie van pappie veranderd is etc... want de boerenzwaluw 'HIRUNDO RUSTICA' dat is een speciaal vogeltje: druk hier of lees hieronder de toch wel grote samenvatting.

__________________________________________________________

Eén van de meest voorkomende soorten, ook in Nl en B. Je herkent hem aan zijn lange, diepgevorkte staart. Zijn keel en voorhoofd zijn roodbruin.

Oorspronkelijk broedden de boerenzwaluwen in rotsholen, maar stilaan hebben zij het gezelschap van de mensen opgezocht.
Zij nestelen zich bij voorkeur in gebouwen, en dan nog liefst in gebouwen waar het voedselaanbod gegarandeerd is, zoals schuren en stallen.
Zij leven zowel in kleine kolonies als solitair. En, als het enigszins kan op dezelfde plaats en in hetzelfde nest als het jaar tevoren, of, als het nest verdwenen is, in de onmiddellijke omgeving van de oorspronkelijk plaats.

Beide werken aan het nest: zij vermengen hun speeksel met aarde en de buitenwanden worden versterkt met strohalmen. De inrichting van de woonplaats is voor het wijfje. Zij bekleedt de binnenkant met zachte veertjes opdat haar kroost het aangenaam warm zou hebben.
Het legsel bestaat in het algemeen uit 4 tot 6 eieren.

Heel wat bastaarden worden grootgebracht door een stiefmoeder.
Het wijfje broedt in haar eentje de eitjes uit, maar manlief brengt haar ondertussen wel voedsel aan.

bij de boerenzwaluwen is er meestal een groot mannenoverschot. Dit wil zeggen: veel paarlustige heren. De vrouwtjes zitten er niks mee in om geregeld even vreemd te gaan. Onderzoekingen hebben aangetoond dat ruim een vierde van de telgen een andere vader heeft.
De dames kiezen ook hun heer: de lengte van de staartpennen is grotendeels bepalend voor de keuze. Hoe langer de staartpennen zijn, hoe meer kansen mijnheer heeft om gekozen te worden.
Men heeft ooit de staartpunten van een succesrijke vrouwenversierder afgeknipt en vastgeplakt aan een heertje dat nooit werd gekozen.
Wat gebeurde er? Het wijfje wisselde prompt van partner.

Hoe langer de staartpunten hoe groter de wendbaarheid in de lucht is, hoe beter mijnheer kan jagen, hoe meer insecten hij mee naar huis brengt en hoe groter de overlevingskansen van de jongen zijn.

En er moet voor een talrijke kroost worden gezorgd, want de boerenzwaluwen hebben twee tot drie broedsels per jaar.
Eens de eieren uitgebroed trekt mama mee op jacht, want die kindermondjes moeten voortdurend worden gevoed. Een nest met 5 jongen heeft, per dag, ongeveer 6 000 insecten nodig.
Per week, zijn eigen voedsel inbegrepen, verslindt een boerenzwaluw zowat 50 000 insecten. Er is geen spuitbus die daar tegenop kan!
Bij slecht weer gaan ze zelfs ‘s avonds door met de jacht, want per maaltijd moet een jong minstens een honderdtal insecten hebben om te kunnen overleven. Papa of mama maken geen grote voederballen, maar vangen een portie, maken er eventueel een heel klein balletje van en brengen dit ogenblikkelijk naar de jongen. Zo vliegen ze voortdurend heen en weer.
Ook de wereld van de boerenzwaluwen kan hard zijn. Als papa-zwaluw om het leven komt, dan staat er al vlug een vervanger voor de deur. Deze keurt het nest en als de kroost in het nest reeds tamelijk groot is, dan aanvaardt hij zijn nieuwe familie en zal helpen bij het voederen.
Zijn de jongen nog klein, dan worden ze zonder pardon uit het nest gezwierd of doodgepikt en zorgt hij voor een nieuw nakomelingenschap.

Is het een goed huwelijk, dan wordt het meestal het jaar nadien verder gezet, als tenminste beide de trektocht hebben overleefd, want dit is niet zo evident. Slechts 1 op 5 keert terug.

  Vanaf augustus, maar meestal in de tweede helft van september, vertrekken ze weer naar hun winterkwartieren in Midden-Afrika en Zuid-Afrika. Zij verzamelen zich in grote groepen en vertrekken met luid gekwetter. Voor de terugtocht nemen zij rustig hun tijd, zij vliegen ongeveer 200 km per dag. 
Zij overnachten gezamenlijk in rietvelden en na enkele maanden zijn ze in hun winterkwartieren.
In Transvaal heeft men ooit op een slaapplaats in het riet 1 miljoen zwaluwen geteld.
In Nederland overnachten in het najaar geregeld een half miljoen exemplaren in de Oostvaardersplassen.
Zij leggen geen vetvoorraad aan, want gedurende de trek gaan ze op jacht en eten ze.

Veel vogels overleven de overtocht van de Sahara niet. Zij jagen daar bij de oasen maar het voedselaanbod is meestal niet voldoende en honderdduizenden zwaluwen schieten er het hachje bij in. Slechts 20% slaagt erin om het jaar nadien weer op de broedplaats aan te komen.
Sommige sterke exemplaren lukken er zelfs in om 5 tot 6 jaar na elkaar weer te keren.

Men ziet geregeld grote groepen zwaluwen voorbij trekken tegen de achtergrond van een heldere maan.
Vroeger dacht men dat de zwaluwen in het najaar naar de maan vlogen en daar de winterperiode doorbrachten.

 

Bert Meynen

15:26 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boerenzwaluw, zwaluw, portugal, nest |  Facebook |

jun 27, 2011

Maandag meer ?

Maandag meer. Maandag meer. Mag met verontwaardigde intonatie gelezen worden.

Ondergetekende heeft een uitputtingsslag achter de rug en kan nog nauwelijks op de lettertjes tokkelen. Mag ik éénieder die een tocht naar Sintra, door Sintra, rond Sintra en vooral bovenop Sintra gaat ondernemen, aanraden eerst goed uit te slapen, zich te voorzien van een goed paar goed verluchte schoenen, een grote fles water en een energiereep of iets van die orde. Ah ja, eerst eens langs gaan bij de info voor een degelijk plannetje kan ook zeer van pas komen als ge geen onnodige of zeg maar absurde inspanningen wilt gaan leveren.

Echter, alle voorzorgsmaatregelen in acht genomen: het is zeer de moeite. Sintra mag er zijn zullen we maar zeggen.

Ik ga hier u niet in detail vertellen wat ge allemaal kunt bezoeken en bekijken, daarvoor bestaan er reisgidsjes en wieweet wat het internet u nog leren zal.

Voor wie Portugal en/of Sintra wel nog heel veel geheimen heeft én toevallig op deze blog belandt zal ik heel kort samenvatten waarom je het stadje op je route moet plaatsen...

Hou je van gezellige, kleine, levendige stadjes voorzien van kastelen en paleizen op een bedje van steile hellingen, weidse uitzichten en parken om u tegen te zeggen, als toemaatje krijg je de fraaie, al dan niet vervallen architectuur van de hele omgeving er gratis en zonder aanschuiven nog eens bovenop. Ik raad wel aan je auto ergens te plaatsen een eindje buiten het centrum en van daaruit goed uit te pluizen hoe en waar er openbaar vervoer of een taxi je naar desgewenste bestemmingen kan brengen. Dat betekent dus eerst richting infokantoor (in het oude centrum). Aan eetgelegenheden, souvenirs en likeurtjes proeven (Ginja) geen gebrek.

 

12:36 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (1) | Tags: sintra, lissabon, ginja, portugal, kastelen, paleizen, moors |  Facebook |

jun 21, 2011

Zonnewende

Vandaag is de zon op op haar uiterste opgestaan en zal ze straks op haar uiterste weer ondergaan. De langste dag van 't jaar. De zomer is dus officiëel begonnen maar vanaf morgen zullen de dagen weer korten.

Een gegeven dat ge toch maar max 122 keer kunt meemaken, tenzij ge het leeftijdsrecord gaat breken of... elk jaar op 20 december naar de andere kant van de evenaar trekt. Dan kan het dus eventueel 244 keer.

Dat vind ik al weinig maar normaal gezien is het dus nog een pak minder.

Dus geniet ervan.

 

19:28 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zon, zonnewende, oudste mens, portugal, leeftijdsrecord |  Facebook |

jun 12, 2011

Chocolade

Het schijnt de Grote Prijs van Portugal Motocross te zijn. Interessant, zelfs op de vrt (radio 1) weet men er weg mee, mij kan het maar matig boeien. O Senhor en de prinsessen op siësta, de zon weet er ook weg mee vandaag en dus gaat A Rainha het, zoals beloofd, eens over chocolade hebben.

Eerlijk gezegd, ik lust ook wel eens zoetjes als daar zijn rijstvlaaikens, eclairkens, bavarwa, riz condé, het vergeten stolleke, een half frangipanneke want halverwege kan dat toch wel eens tegen gaan steken, pudding, rijstpap met bruine suiker, pannekoeken met canadese stroop of met bruine suiker en citroen, koekjes van Lu of nepLu als 't niet anders kan maar wél met chocolade bvb. Biaritzkes njam njam, op ijsjes ben ik dan weer erg kritisch. Vroeger ging er niets boven die van 'de Metro' in Borgerhout of is dat Deurne ? Of Berchem ? Enfin, 'de Metro' is al lang niet meer en behalve zo 'n voorverpakte Cornetto of Magnum is er ook nog het veel te dure Haägen-Dazs maar de laatste jaren gaat ondergetekende nog enkel en alleen voor Australian Homemade ! The best there is ! Da's nog een ander verhaal maar zoveel lijnen verder wou ik eigenlijk besluiten dat ik meer voor zoutjes ben.

Maar ik wijk af. Chocolade dus. Of nee want anders ga ik lyrisch worden en ik wil mijn punt maken.

Het verhaal over de chocolade dan die we wel eens rijkelijk inslaan in het noordelijke thuisland. Omdat er behalve een beetje in Duitsland en Zwitserland nu niet veel te halen valt in de rest van de wereld en dus ook niet in het zuidelijke thuisland. Gaat mee: Blokken noir de noir van côte d'or, een ander pakje dat je doet rillen van plezier, etc... Ook twee pakjes Leonidas (pralines ofte bonbons voor onze Nl'se vrienden)om af te geven want geef toe Leonidinges is, behalve voor zijn witte met noot, aigenlakfaitenlak ook niks bijzonders voor ons verwende Belgen.

...alleen, was het toch een beetje buiten de toentertijd (april) heersende noordelijke hitte gerekend. Mijn reepjes en pakjes waren verworden tot één dikke bruine massa. Dat kan je natuurlijk niet meer geven aan de mensen en dus 'moesten' we die knoeften zelf verorberen, ik toch, want inmiddels waren we tot het besluit gekomen dat chocolade en O Senhor niet matchte. Geen migrainebommen als chocolade en koffie meer voor hem, of toch heel weinig want hij kan zich daar toch zo slecht aan houden. En dus heb ik die versmolten brokken helemaal zelf opgegeten. En echt waar, lang geleden dat Leonidaspralines nog zo gesmaakt hebben. En dan heb ik het nog niet over de Zero-je-gaat-rillen-van-plezier-repen gehad; in de zomer niet verkrijgbaar maar oh zo overheerlijk eens een keer gesmolten en weer gehard in de koelkast. Echt een aanrader, koop uw voorraad in in de winter, laat ze op een warme dag smelten en stop ze weer id koeling, ge weet niet wat u overkomt, écht écht écht.

Nee Senhor, niet doen, blijf zitten aan die laptop en zoek iets op over migraine ofzo... Wacht ik help, druk hier: MIGRAINE of migraine.

 

 

 

 

jun 11, 2011

Plastic is niet plezant

Bertrand wel, maar dit geheel terzijde.

Plastic of plastiek is milieuverontreinigend. De plasticsoep in de Grote Oceaan wordt stilaan berucht. Recycling blijkt niet vanzelfsprekend en dus moeten we zuinig zijn met dit materiaal. Hoewel er reeds interessante toepassingen of zelfs knappe ontwerpen in aanbod zijn blijft het materiaal een denigrerend bijtoontje uitlokken: 'Hmm, van plastik'. Toch liever hout of één of ander (edel)metaal. Tja, hout. Waar en welke bomen moesten daarvoor sneuvelen ? Ook nooit echt duidelijk. Als 't goedkoop is mag je er donder op zeggen dat het geen ecovriendelijke soort is. Maar metaal heeft dan soms, behalve de edelmetalen, weer zo iets koel en onnatuurlijk en ijzer gaat dan nog roesten na een tijdje.

'"Moelijk." zou een niet nader genoemde radio 1 sportverslaggever zeggen.

Maar waar ik eigenlijk wou toe komen is het feit dat 20 jaar na dat het plastikke zakske hier nog menig tuin en terras sierde om jawel! na verluchting hergebruikt te kunnen worden, het eindelijk is doorgedrongen in de meeste grote warenhuizen dat we zuinig moeten zijn met het plastikke zakske. Behalve één, de Continent, niks dan goeds over de Continent maar hoe die met hun zakjes gooien dat spant de kroon. Soms gaat er slechts één produkt in het zakje (sommige waren pakken de kassiersters zelf in) en begint zij reeds aan het volgende zakje. Je staat daar dan zo wat onnozel bij en denkt hoe het toch mogelijk is. Anderzijds, en dat geef ik grif toe heb ik behoefte aan het plastic zakje, om het te hergebruiken in mijn klein afvalemmertje. Ge kunt dan zeggen, gebruik dat dan zonder,  dat is milieuvriendelijker. Maar dan moet ik dat emmertje toch weer uitkuisen en desinfecteren en dan moet ik toch water verbruiken en dettol morsen. Goed, meestal doe ik de kattenbakken ook met het afvalwater van de wasmachine maar dat is niet altijd in voorraad dus...

...ik opteer nog steeds voor het zakje in het bakje.

Maar omdat ik nu schrik heb dat het op een schone keer wel eens gedaan zal zijn met de zakjes vind ik dat helemaal niet erg om er veel mee te krijgen in de Continent en bewaar ik ze in het hoge kastje. 

Ge weet wel het bovenste kastje in de keuken. Het bovenste kastje ofte het hatelijk kastje. Een waterval van en naar beneden stromende, vallende, zwevende plastic zakjes, awel ik vind dat niet leu.... hola.... plezant zeggen wij, leuk zeggen ze in 't noorden, en da'k 't nimmer hoor. Leuk, leuk... weg met leuk.

 

 

jun 07, 2011

Hanenkam

...Een oudere punker. Hij zag er uit als een gewoon mijnheertje, beetje rond en niet te groot, hij droeg een heel gewone broek, jeans denk ik, mijnherekesschoenen en een zwarte lederen vest die iets over de heupen het blousonmodel werd. En dit personage had dus een hanenkam, alleen werd die gevormd door nog wel een presentabel aantal nek- en achterhoofdharen maar iets naar de kruin en het voorhoofd was het behelpen met een overschotje. Ipv één flankbegroeiing van de ene naar de andere kant te kammen en de andere kant bij te knippen zoals kalende 60'ers wel 's doen ging deze gepensioneerde punker voor een andere methode. Hij had beide flanken naar het midden gekamd en het daar in hanenkam gevormd. Dun dus. Belachelijk dun en toen werd ik monkelend wakker.

't Is koud voor de tijd van 't jaar zeg ik. Dikke wolken doen alsof ze zwanger zijn van fikse buien maar vliegen toch gezwind de heuvels over. Ik wil rééééééééééééégeeeeeeeeeeeeeeeen ! En wel nu. Dat zwembad moet gevuld.

14:49 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwembad, punker, hanenkam, heuvels, portugal, alentejo, prinsessen, regen |  Facebook |

mei 30, 2011

Braak

Donkere oevers, vochtige kieren, iel en verschoten, braakliggend terrein op een verdieping. Met trillende ledematen strompelt de stakker de trap af. Hij krimpt in elkaar, maakt zich meester van het closet en slaakt een kreetje. Hij vlijt zich op de vloer als een foetus die nog niet geboren wil worden. Er is begeerte naar duisternis en lichtheid maar er is slechts een zwaartekracht, een druk op wat een holte zou moeten zijn.

Het zijn de sinussen die hem parten spelen, daaruitvolgend vindt er een migraine aanval plaats en O Senhor is even niet meer onder de levenden. Wat zou toch de oorzaak kunnen zijn ? Koffie werd reeds geschrapt, chocolade ook (of toch bijna maar da's weer een ander verhaal), stress misschien ? Ach zo gestresseerd was hij de voorbije dagen nu ook weer niet, blij dat hij terug was op de geliefde heuvel bij zijn geliefde schepsels (vooral die met haar vlekjes, die heeft toch een streepje voor. :-)). En vooral die heb ik nog niet horen klagen ! Wat vindt zij het gezellig knus daarboven in het logeer- middagdutjesbed, samen met hare papa of minnaar, hoe dat nu eigenlijk zit daar ben ik nog niet helemaal uit. Want eigenlijk ziet ze mij toch ook wel een beetje graag en ik haar ook. 't Is zo een liefje en ze was zo oorverdovend blij die eerste nacht. Oorverdovend ? Letterlijk man, heeft die een vergroting van vermogen in decibels. Behalve dat ik me rot schrok deed het zelfs een beetje pijn. Zonder zwansen (wat een mooi woord eigenlijk), het was écht een luide galm en had in de verste verte niets meer met miauwen te maken. Gelukkig schakelde ze naderhand over op snoezig, poezelig gesnor van genegenheid en liefde.

Maar dat Senhorke dus. Hopelijk tref ik hier morgenvroeg na een verkwikkende nachtrust een dartele jonge hinde aan. Goede morgen bambi :-))) ! 

 

 

 

apr 11, 2011

Boterpistolekes

Een frietje steken in de N° 1 te A.

Nadien een Australian Homemadetje.

Een Hoegaarden op een terraske... in de veronderstelling dat het daar het weer voor is uiteraard.

Naar de supermarkt id straat.

Versteld staan van sommige voedingsprijzen, zowel negatief als positief.

Fietsen én lopen op een vlak terrein... oh mijn vlakke land.

De bus nemen aan de overkant vd straat en binnen de kortste keren in the little big town zijn.

Vriendjes en familie zien.

Het één en het ander...

Sakkeren als 't echt nog koud of erg nat is.

Met tegenzin de vuilbakken buitenzetten.

Het toch wel een beetje claustrofobisch beginnen vinden.

Verplichtingen naleven.

Ergeren aan vervelende zaken.

Stilaan terug beginnen pakken.

Voorraden inslaan van lang houdbare niet verkrijgbare produkten in het andere 'thuis'land.

Als daar zijn: chocolade in alle geuren, kleuren, maten en vullingen; vleesvervangers; ... ander lekkers.

... 

 

 

 

apr 10, 2011

Portugezen zijn bruggenbouwers...

... en tunnelgravers.

Op een onnoemlijk baantje door the middle of nowhere bestaat het fenomeen 'file' niet. Accidenten gebeuren er wel maar daar zit druk verkeer geenszins voor iets tussen. Wat zou iemand dan toch bezielen om er een stuk of wat bruggen over te willen placeren. Grootheidswaanzin, erg vooruitziend misschien of gewoon geld teveel ? Europees geld uiteraard + nog een habbekrats uit de eigen toch al wel heel erg lege staatskas om aan de noeste arbeiders uit te betalen.

In een al even onnoemlijk dorp langs diezelfde baan prijkt er al decennia lang een brug om u tegen te zeggen, The Golden Gate is er niks tegen. Akkoord ze loopt wat krom maar daar is vast over nagedacht en toegegeven ze is functioneel. Maar alsof een golden gate nog niet genoeg was moesten ze in dat dorp nog wat om over te stoefen. Juist. Een tunnel. Een tunnel om aan het station te geraken. Ja het was heel omslachtig voor die twee man en een paardenkop om op die twee treinen per dag (één naar het noorden en één naar het zuiden) te geraken. Je moest daarvoor zeker 500 m omkarren als je uit het oosten of het zuiden kwam. En uiteraard om de verkeersdrukte ín het dorp te matigen, ah ja die drie extra vehikels zorgden vast voor zware overlast. Nee, de tunnel is welgekomen. Een rotspartij werd grondig opgeblazen, enkele pitoreske tuintjes zijn we inmiddels al lang vergeten en geef toe, er gebeurt nog eens iets. Mooi is iets anders maar daar malen we nu éénmaal niet om. Ze wilden een tunnel, hewel ze zullen hem hebben... nu nog passagiers en oh ja treinen.

Ach wat, misschien ben ik nu net iets te cynisch, misschien loont het ooit nog eens wel... om bvb. al die bakken terugbetalingsgeld naar Brussel te gaan vervoeren ofzo, ik zeg zo maar iets.

 

 

 

 

apr 09, 2011

80 miljard euro

En  niemand  wil  Socrates  vervangen... Ai ai ai !

't Gaat niet goed met dit land. Arme Portugezen.

00:07 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 80 miljard euro, portugal, socrates |  Facebook |

mrt 14, 2011

pipi

't Is niks geworden vorige avond, ik moest dringend pipi doen en die beesten bléven al weg. We moeten dat dus nog eens overdoen. Maar eigenlijk hadden we net zo goed in onze slaapkamer de omploegsessie kunnen volgen... ze zijn nu wel héél dichtbij aan het komen, ons stukje nederzetting werd bijna een eeuw geleden opgehoogd en geëgaliseerd maar de evers vinden het mooi geweest. Ze hebben het nu echt wel op ons gemunt want iets verderop zie je nog wel resten van nachtelijke werkzaamheden maar niet zoals het er hier uitziet.

De auto een beetje ordenen en een nachtje daarin slapen lijkt me aangewezen om de koe bij de horens te vatten...

En toen lag O Senhor weer in zijn bed en zat de Rainha nog even aan de computer en toen riep die eerste heel luid dat het bliksemde... Nog mijlenver want nog geen spatje en geen rommeltje te horen... maar toch maar de computer uitgezet.

Hoe we daar nu op kwamen weet ik niet meer maar we hadden het plots over een Leo. Een Leowafel aldus...

Volgende post zal over Leo&Co gaan tenzij het vannacht verkeerd afloopt....

 

http://www.youtube.com/watch?v=iVxAsjzG_0Q

http://www.youtube.com/watch?v=2gvgMFvFuUo

15:52 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: evers, everzwijnen, portugal, knollen, omploegen, grond, graven |  Facebook |

mrt 11, 2011

Kamperen

Gisteren reeds halverwege de nieuwe buren besloten we in één keer door te stappen en goeiendag te gaan zeggen. De mensen druk doende in hun 9ha bos en land kwamen ons tegemoet. Hun huisje ziet er reeds netjes overdekt uit maar wonen doen ze nog steeds in hun refuge bestaande uit een woverdekte caravan en tent + een verbouwd busje. Zij hopen op elekriciteit van het net en redden zich voorlopig met twee paneeltjes. Maar alles kan zijn gangetje gaan: koken, eten, wassen, plassen, slapen, pipi, kaka... 

Het riep herinneringen op aan hoe wij hier begonnen. Wij sliepen in de omgebouwde landcruiser en leefden gewoon buiten. Een provisoire douche bestaande uit een zwarte zak die opgewarmd werd door de zon, een badje voor de afwas en een campingvuurtje. Wat later kwam daar nog een caravannetje bij alwaar we tijdens minder prettige weersomstandigheden in konden koken, eten en schuilen. We werden ook de trotse bezitters van één zonnepaneeltje en konden 's avonds dus zelfs een boek lezen. Voila, meer moest dat niet zijn. Af en toe kregen we bezoek van enkele poezen vd buren: Basil, Vlekje ex Splodge en later nog een stuk of wat nakomelingen. Nog steeds blijven er twee hun heil hier zoeken. Zinneke, Vlekjes kleindochter en Miss Vlek herself. Af en toe hadden we wel eens contact met het later in gebreke gestelde personeel van het uitbreidende kattenbestand en werden we aldaar uitgenodigd 'for a meal' of kwamen zij hier voor 'een diner'. Wie proeft het verschil alleen al in de uitdrukking niet :-).

We redden het wel zo op onze Monte. Vrijheid blijheid. Een enkele keer vluchtten we ergens halverwege juni voor de verzengende hitte en ergens in een decembermaand bliezen we de aftocht wegens extreme koude en weinig verwarmingsmogelijkheden. Ook brachten we vele voor- en najaarsdagen door in onze sleurhut. Het waren min of meer soms ook vakanties en dus trakteerden we onszelf na alle ontbering af en toe op een hotel, soms op een echt luxe verblijf in een pousada.

Maar hoe avontuurlijk en romantisch het bijwijlen ook allemaal leek, soms, ja heel soms kwam het mijn strot uit. Ik wou een échte wc en een échte douche, ik wou een echte keuken en geen tweepitsvuurtje en geen afwas met traag koud water, ik wenste een échte slaapkamer met een écht bed en échte kasten en échte gordijnen, ik droomde van een échte zetel (nl: sofa) en échte verwarming, niks zo ellendig als kou lijden en ik wou een grote koelkast met veel eten en drinken om te pakken en uit te drinken en op te eten.

Inmiddels hebben we geen klagen want we hebben veel meer dan die eerste behoeften. We beschikken middelerwijl over twéé wc's, twéé douches; er staat een heuse koeler met diepvries, ook een afwasmachine konden wij afwashaters niet ontberen, een microgolf staat uiteraard ook tot onze beschikking, we zijn zelfs de trotse bezitters van cv! jawel centrale verwarming. We hebben een grote en een kleine slaapkamer en we hebben televisie. Niet dat we vaak daadwerkelijk tv kijken maar het ding doet dienst om meegebrachte dvd's te bekijken. En oh ja er staat uiteraard grote zonne-installatie om alles draaiende te houden.

Maar wat hebben we nog meer ? Waar konden we in den beginne zelfs niet eens van dromen ? Een gsm ?

Nee, we hadden vast al een grote brooddoos die dienst deed als Gsm. Een computer ! Dat behoorde echt nog niet tot ons huishouden. Bij een computer kreeg ik enkel het beeld van de bleekblauwe van Adhemarke van Nero en Madam Nero op mijn netvlies. En Internet ! Internet ! Hét contact met de buitenwereld zomaar elke dag op ons bord, al het wereldnieuws dat ons verzwelgt als een tsunami. En blogs en fora en wiki's en post en, en, en oh zoveel meer. Ik ben daar oprecht blij mee en eerlijk gezegd ik zou het wel kunnen missen maar moeilijk, echt moeilijk. Vooral ook omdat we hier zo vaak en zo lang verblijven hoort het er gewoon bij.

 

 

feb 17, 2011

$*%*£+~~---------- Blikseminslag

Mijn woorden waren nog niet koud of de volgende morgen was het reeds zo ver... O Senhor mocht de bliksem ervaren, bij mij was het een donderslag bij een heldere droom.

O Senhor id technische ruimte met de pillamp id weer... "Het deed klik en alles viel uit" Ook een goeie morgen. Behalve dat dat boeltje een hele hoop geld heeft gekost zaten ook nog verscheidene toestellen in de stekker. In België maken we er een gewoonte van bij lange afwezigheid de meeste toestellen uit de stekker te halen. De microgolf, wasmachine en de gaswandketel echter blijven meestal gewoon zitten. Zo ook hier. Bij zwaar onweer ontkoppel ik sowieso wel alvast de computer, ook bij afwezigheid en 's nachts gaat die altijd uit.

De bliksem had het gemunt op de omvormer, een onmisbaar stuk van 1200€. Na veel gepruts en gezucht kreeg hij het ding niet opnieuw aan de praat. 't Had gekund soms sla ik wel eens achterover van verbazing hoe hij dingen weer aan de praat krijgt maar met elektriciteit valt niet te sollen. Gebeld naar 'Hans van Grietje' de Zwitserse installateur en deze verwees ons door naar een leverancier in de Algarve. Een wat groter bedrijf van een Duitser.

Wij dus door veel berg en dal naar daar, onderweg nog even getroffen door de bliksem maar opgevangen door de kooi van faraday... schreef ik er zo langs de neus weg nog even bij.

Middagpauze. Ja, dan doen ze erg geïntegreerd die buitenlanders :-)... Wachten en ne Kitkatsjoklat om ons te troosten want ze zouden het in de namiddag wel eens allemaal nakijken maar het verdict zal waarschijnlijk toch zo 'n 700 eurokletsers bedragen. 's Namiddags terug id ijdele hoop dat het een kleiner mankementje zou zijn maar dat werd id kiem gesmoord. Ondertussen had Hans van Grietje wel al gezegd dat hij nog een omvormer had liggen die we voor 500€ konden overnemen.

Tja de keuze was gemaakt want het zou niet eens 700€ bedragen maar 770 + BTW.... Grmpf, ze verkopen natuurlijk veel liever een nieuwe, zo gaat dat nu éénmaal. Dus wij naar Hans van Grietje.

Zoon Hans van Grietje heeft ons verdergeholpen en wij weer door veel berg en dal en duizend bliksems en granaten met onze nieuwe aanwinst. Nu nog hopen dat de aangesloten machines het niet begeven hebben: een wasmachine -en niet zo maar een wasmachine, nee een Miele van slechts enkele jaartjes oud- , een afwasser, een micro, een gaswandketel, een telefoon en toebehoren, een muziekinstallatie en alle lampen.

In 't donker aangekomen maar daar kwam mijn geweldige pillamp (ik heb een zwak voor looplampen) weer van pas zie... pruts, pruts, en ziedaar wij zagen wederom het licht !

---------------------------------------------------------------------------------------------

Er is ook nog een klein bijverhaal maar da's voor morgen nu eerst de loopschoenen aantrekken en het onweer in...

Nee da's ni waar, de zon schijnt maar er is wel veel wind.

 

 

 

 

jan 21, 2011

Koud in Portugal zene

Goed, het mag dan nog maar januari zijn, de temperaturen heb ik hier toch al anders geweten in diezelfde maand. Vroeger toen het nog warmer was... of is het nu net het omgekeerde ? Euh ? Tja, een kortgeleden vroeger toen de winters nog warmer waren dan. Want kunt maar volgen zene. 'Zene' beste Nl'ers staat voor 'hoor'.

Volgens 'een' weerbericht zou het hier in Zuid-Alentejo zelfs nog kunnen gaan sneeuwen over een dag of drie. Dát zou ik dan weer wel eens willen zien, zo heel even maar, moet bijzonder zijn denk ik dan. Voorts gun ik de bloeiende mimosa en andere pronkers alle lentegeluk toe... en mijzelf... en Senauke ook.

15:33 Gepost door a rainha | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weer, portugal, koud, januari, sneeuw, alentejo |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende