apr 18, 2011

De kloof, de rots en de dode tak

 

kloof,rots,alentejo,val,hoogtevrees,bathofobie,acrofobie

In een fractie van een seconde maak ik nog de bedenking dat die tak er zo wel zal uitzien zoals hij er uitziet omdat veel voorgangers hem reeds van zijn zijtakjes en blaadjes hebben ontdaan tijdens hún afdaling van de rotsformatie. Nog heel even denk ik ook nog dat ik toch niet zo dom zal zijn mij aan een dode tak over te geven.

Helaas. Ik viel. Maar om de één of andere reden niet te pletter. Tevens brak ik enig ledemaat noch nek. Ja, wel nog heel even het hoofd over hoe stoem ik wel geweest was. 

Gelukkig was daar daar mijn fabelachtig evenwichtsgevoel (ook nooit gedonderd tijdens het schaatsen, wel vaak bijna) en een beetje geluk zeker. Ik viel achterover en schoof net niet te ver.

Ok, ik bevond me op het moment vd gebeurtenis niet op een spectaculaire hoogte, het was een ingeschat risico, de inschatting van iemand met acrofobie (hoogtevrees) of bathofobie (vrees voor diepten). Ik kwam er van af met wat pijntjes aan de rechterkant en trilde nog een poosje na. Althans dat probeerde ik want O Senhor wou alweer vooruit met de geit. We gingen vooruit, door bergje en dalletje. Een prachtig nog minimaal ontdekt stukje natuur op nog geen uurtje rijden van hieruit maar be careful. 'Zona de acidentes' zoals ze het hier zo fijntjes en plastisch uitdrukken.

 

 

feb 28, 2011

Grafschennis

Onze katten hebben een eigen begraafplaatsje. Bache, Frauke en pipike liggen kort bij elkaar, stafkes asjes werden ook daar id buurt uitgestrooid.

Een beestje begraven mag hier onder noemer noeste arbeid geplaatst worden, steen en rots maken graven niet makkelijk. Echter, de everzwijnen weten er wel weg mee. Elke nacht wordt er wel ergens ten velde een heel perkje omgespit door de stevige varkensneuzen. Maar vannacht hebben ze de beest uitgehangen. Baches grafje werd helemaal omgewoeld, stenen her en der en een diep gat. Kortom niets minder dan grafschennis. Het arm dier.

Of zou het duiveltje toch uit de doden zijn opgestaan en 's nachts door het donkere bos de andere beesten de stuipen op het lijf aan 't jagen zijn ? O wee, wie het monstertje ook maar iets in de weg gaat leggen, zijn klauwen met weerhaken zullen in uw vlees haken, zijn ongetemde blik zal u doen wegkwijnen, zijn satanische lichaamsvochten (lees: katerpipi) zullen u doen bezwijmen... Gij lelijke zwijnen. 

aug 22, 2009

5 doden

4 leden van één familie uit Porto en één vrouw uit Coimbra. Allen Portugezen dus.

Eigenlijk is daar een hele rots in twee gescheurd en is het puin op de onderliggende personen terechtgekomen. U weze gewaarschuwd. Wel merkwaardig dat het hele opruimingstafereel werd gadegeslagen door een menigte wat verderop, op de rand van andere klifjes, die net zo goed zouden kunnen afbrokkelen...

aug 21, 2009

Rotsblok valt: 5 doden

São já cinco as vítimas mortais confirmadas na derrocada de hoje, sexta-feira, na praia Maria Luísa, em Albufeira, no Algarve, apurou o JN no local. Os corpos de três pessoas que estavam ainda soterradas, foram já retirados dos escombros, dois deles às 18h30 o terceiro às 18:54. (Bron: jawel sapo!)

5 dodelijke slachtoffers na het afscheuren van een rotsblok aan het strand van Albufeira.

Steeds spoken dat soort doemscenario's door mijn hoofd bij het aanschouwen van de rotsen hier aan de stranden. Het zijn soms brokkelige steensoorten en vaak liggen er stille getuigen verspreid over het strand maar daar staat niemand bij stil. Er schijnt wel een bordje gestaan te hebben op de plaats van het ongeluk maar dat was niet zichtbaar wegens de parasols van menig zonnebader.

Eén keer zagen we eens bovenaan een rots een huisje waarvan de tuin nogal abrupt leek te stoppen. Een mooi groen gazonnetje tot op de afgrond, de rest lag beneden nog een tijdje gazonnetje te wezen.